در حالی که جایزه گنکور به بریژیت ژیرو [Brigitte Giraud] برای رمان «سریع زندگی کن» [Vivre vite] از انتشارات فلاماریون اهدا شد؛ رنودو جایزه خود را به سیمون لیبراتی [Simon Liberati] برای «اجرا» [Performance] اهدا کرد.

بریژیت ژیرو [Brigitte Giraud] سریع زندگی کن» [Vivre vite]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، بریژیت ژیرو نویسنده ۵۶ ساله در این رمان مارپیچی از اتفاق‌های غیرمحتملی را روایت می‌کند که در نهایت منجر مرگ همسرش در حادثه تصادف موتورسیکلت در سال ۱۹۹۹ و در حالی شد که او قصد داشت پسرشان را از مدرسه به خانه بیاورد. او سیزدهمین زنی است که به عنوان برنده جایزه گنکور انتخاب می‌شود.

پس از معرفی برنده گنکور، به رسم همیشه جایزه رنودو که به نویسنده منتخب گنکور جایزه نمی‌دهد، سیمون لیبراتی را برای «اجرا» از انتشارات گراسه به عنوان برنده خود برگزید. این رمان درباره یک رمان‌نویس ۷۱ ساله است که خود را مامور نوشتن مینی سریالی بر مبنای رولینگ استونز می‌بیند.

بریژیت ژیرو در رقابتی جدی با جولیانی دا اِمپولی موفق به کسب این جایزه شد. داامپولی برای رمان «ساحر کرملین» نیز مانند ژیرو موفق به کسب ۵ رای از آرای داوران شده بود، اما در نهایت دیدیه دوکوین رییس هیات داوران با امتیاز ویژه خود بین دو رقیب ژیرو را شایسته دریافت گنکور دانست. ۷ نویسنده مرد و ۳ نویسنده زن هیات داوران گنکور را تشکیل می‌دهند که طاهر بن جلون و اریک امانوئل اشمیت از جمله آنها هستند.

گنکور در تاریخ ۱۱۷ ساله‌اش روی خوشی به نویسندگان زن نشان نداده وتنها پس از ۴۱ سال در سال ۱۹۴۴ السا تریوله به عنوان نخستین نویسنده زن موفق به کسب این جایزه ۲۰۰ فرانکی شد.

در ادامه این مسیر چهره‌های برجسته ادبیات فرانسه مانند سیمون دوبوار، مارگریت دوراس و پولی کنستان موفق به کسب این جایزه شدند.

تاکنون در هزاره سوم تنها ۳ نویسنده زن این جایزه را دریافت کرده‌بودند که شامل ماری ان‌دیایه در سال ۲۰۰۸ برای رمان «۳ زن قدرتمند»، لیدی سالواری در سال ۲۰۱۴ برای «گریه نکن» و لیلا سلیمانی در سال ۲۰۱۶ برای «ترانه ملایم» بودند.

امسال ۲ نویسنده از ۴ نویسنده فینالیست را نویسندگان زن تشکیل داده بودند.

برنده امسال گنکور کیست؟
ژیرو چهره‌ای محافظه‌کار در دنیای ادبیات فرانسه محسوب می‌شود و منتقد، و ناشر نیز هست و ده‌ها رمان در کارنامه‌دارد که در سال ۲۰۱۴ از یکی از آنها اقتباسی تلویزیونی ساخته شد.
سال پیش محمد امبوگرسار نویسنده سنگالی برای رمان «محرمانه‌ترین راز انسان» نخستین نویسنده از آفریقا شد که گنکور را از آن خود کرد.

از دیگر فینالیست‌های امسال گنکور شامل کلوئه کورمن ۳۸ ساله بود که برای «تقریبا خواهر» پنجمین رمانش درباره گروهی از دختران یهودی یتیم در جنگ جهانی دوم نوشته شده است. این رمان با اعتراض سه زن از بازماندگان آن دوره روبه‌رو شد که به نادرستی و بی‌توجهی به ماجراهای زندگی‌شان در این رمان اعتراض کردند.

سیمون لیبراتی [Simon Liberati] برای «اجرا» [Performance]

برنده امسال رنودو کیست؟
از سوی دیگر سیمون لیبراتی با ۶ رای موفق به کسب جایزه رنودو شد. سال ۲۰۲۱ املی نوتومب برای «آهنگ اولیه» موفق به کسب این جایزه شده بود.

لیبراتی که متولد ۱۹۶۰ در پاریس است در دانشگاه سوربن تحصیل کرده و وقتی ۴۴ سال داشت اولین کتابش را منتشر کرد که به عقیده بسیاری رمانی کالت درباره نوجوانی است. او با رمان سومش درباره یک کلاهبردار خرده‌پا در سال ۲۰۰۸ برنده جایزه فلور شد و سال ۲۰۱۱ جایزه فمینا را دریافت کرد.

وی در آثارش معمولاً شخصیت مسن‌تر خودش را به عنوان شخصیت اصلی کتاب انتخاب می‌کند.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...