در حالی که جایزه گنکور به بریژیت ژیرو [Brigitte Giraud] برای رمان «سریع زندگی کن» [Vivre vite] از انتشارات فلاماریون اهدا شد؛ رنودو جایزه خود را به سیمون لیبراتی [Simon Liberati] برای «اجرا» [Performance] اهدا کرد.

بریژیت ژیرو [Brigitte Giraud] سریع زندگی کن» [Vivre vite]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، بریژیت ژیرو نویسنده ۵۶ ساله در این رمان مارپیچی از اتفاق‌های غیرمحتملی را روایت می‌کند که در نهایت منجر مرگ همسرش در حادثه تصادف موتورسیکلت در سال ۱۹۹۹ و در حالی شد که او قصد داشت پسرشان را از مدرسه به خانه بیاورد. او سیزدهمین زنی است که به عنوان برنده جایزه گنکور انتخاب می‌شود.

پس از معرفی برنده گنکور، به رسم همیشه جایزه رنودو که به نویسنده منتخب گنکور جایزه نمی‌دهد، سیمون لیبراتی را برای «اجرا» از انتشارات گراسه به عنوان برنده خود برگزید. این رمان درباره یک رمان‌نویس ۷۱ ساله است که خود را مامور نوشتن مینی سریالی بر مبنای رولینگ استونز می‌بیند.

بریژیت ژیرو در رقابتی جدی با جولیانی دا اِمپولی موفق به کسب این جایزه شد. داامپولی برای رمان «ساحر کرملین» نیز مانند ژیرو موفق به کسب ۵ رای از آرای داوران شده بود، اما در نهایت دیدیه دوکوین رییس هیات داوران با امتیاز ویژه خود بین دو رقیب ژیرو را شایسته دریافت گنکور دانست. ۷ نویسنده مرد و ۳ نویسنده زن هیات داوران گنکور را تشکیل می‌دهند که طاهربن جلون و اریک امانوئل اشمیت از جمله آنها هستند.

گنکور در تاریخ ۱۱۷ ساله‌اش روی خوشی به نویسندگان زن نشان نداده وتنها پس از ۴۱ سال در سال ۱۹۴۴ السا تریوله به عنوان نخستین نویسنده زن موفق به کسب این جایزه ۲۰۰ فرانکی شد.

در ادامه این مسیر چهره‌های برجسته ادبیات فرانسه مانند سیمون دوبوار، مارگریت دوراس و پولی کنستان موفق به کسب این جایزه شدند.

تاکنون در هزاره سوم تنها ۳ نویسنده زن این جایزه را دریافت کرده‌بودند که شامل ماری ان‌دیایه در سال ۲۰۰۸ برای رمان «۳ زن قدرتمند»، لیدی سالواری در سال ۲۰۱۴ برای «گریه نکن» و لیلا سلیمانی در سال ۲۰۱۶ برای «ترانه ملایم» بودند.

امسال ۲ نویسنده از ۴ نویسنده فینالیست را نویسندگان زن تشکیل داده بودند.

برنده امسال گنکور کیست؟
ژیرو چهره‌ای محافظه‌کار در دنیای ادبیات فرانسه محسوب می‌شود و منتقد، و ناشر نیز هست و ده‌ها رمان در کارنامه‌دارد که در سال ۲۰۱۴ از یکی از آنها اقتباسی تلویزیونی ساخته شد.
سال پیش محمد امبوگرسار نویسنده سنگالی برای رمان «محرمانه‌ترین راز انسان» نخستین نویسنده از آفریقا شد که گنکور را از آن خود کرد.

از دیگر فینالیست‌های امسال گنکور شامل کلوئه کورمن ۳۸ ساله بود که برای «تقریبا خواهر» پنجمین رمانش درباره گروهی از دختران یهودی یتیم در جنگ جهانی دوم نوشته شده است. این رمان با اعتراض سه زن از بازماندگان آن دوره روبه‌رو شد که به نادرستی و بی‌توجهی به ماجراهای زندگی‌شان در این رمان اعتراض کردند.

سیمون لیبراتی [Simon Liberati] برای «اجرا» [Performance]

برنده امسال رنودو کیست؟
از سوی دیگر سیمون لیبراتی با ۶ رای موفق به کسب جایزه رنودو شد. سال ۲۰۲۱ املی نوتومب برای «آهنگ اولیه» موفق به کسب این جایزه شده بود.

لیبراتی که متولد ۱۹۶۰ در پاریس است در دانشگاه سوربن تحصیل کرده و وقتی ۴۴ سال داشت اولین کتابش را منتشر کرد که به عقیده بسیاری رمانی کالت درباره نوجوانی است. او با رمان سومش درباره یک کلاهبردار خرده‌پا در سال ۲۰۰۸ برنده جایزه فلور شد و سال ۲۰۱۱ جایزه فمینا را دریافت کرد.

وی در آثارش معمولاً شخصیت مسن‌تر خودش را به عنوان شخصیت اصلی کتاب انتخاب می‌کند.

................ هر روز با کتاب ...............

انقلابی‌گری‌ای که بر من پدیدار شد، حاوی صورت‌های متفاوتی از تجربه گسیختگی و گسست از وضعیت موجود بود. به تناسب طیف‌های مختلف انقلابیون این گسیختگی و گسست، شدت و معانی متفاوتی پیدا می‌کرد... این طیف از انقلابیون دیروز بدل به سامان‌دهندگان و حامیان نظم مستقر می‌شوند... بخش زیادی از مردان به‌ویژه طیف‌های چپ، جنس زنانه‌تری از انقلابی‌گری را در پیش گرفتند و برعکس... انقلابی‌گری به‌واقع هیچ نخواستن است ...
سند در ژاپن، قداست دارد. از کودکی به مردم می‌آموزند که جزئیات را بنویسند... مستند کردن دانش و تجربه بسیار مهم است... به شدت از شگفت‌زده شدن پرهیز دارند و همیشه دوست دارند همه چیز از قبل برنامه‌ریزی شده باشد... «هانسه» به معنای «خودکاوی» است یعنی تأمل کردن در رفتاری که اشتباه بوده و پذیرفتن آن رفتار و ارزیابی کردن و تلاش برای اصلاحش... فرایند تصمیم‌سازی در ژاپن، نظام رینگی ست. نظام رینگی، نظام پایین به بالا است... این کشور را در سه کلمه توصیف می‌کنم: هارمونی، هارمونی، هارمونی! ...
دکتر مصدق، مهندس بازرگان را مسئول لوله‌کشی آب تهران کرده بود. بعد کودتا می‌شود اما مهندس بازرگان سر کارش می‌ماند. اما آخر هفته‌ها با مرحوم طالقانی و دیگران دور هم جمع می‌شدند و از حکومت انتقاد می‌کردند. فضل‌الله زاهدی، نخست‌وزیر کودتا می‌گوید یعنی چه، تو داری برای من کار می‌کنی چرا از من انتقاد می‌کنی؟ بازرگان می‌گوید من برای تو کار نمی‌کنم، برای مملکت کار می‌کنم، آب لوله‌کشی چه ربطی به کودتا دارد!... مجاهدین بعد از انقلاب به بازرگان ایراد گرفتند که تو با دولت کودتا همکاری کردی ...
توماس از زن‌ها می‌ترسد و برای خود یک تز یا نظریه ابداع می‌کند: دوستی بدون عشق... سابینا یک‌زن نقاش و آزاد از هر قیدوبندی است. اما ترزا دختری خجالتی است که از خانه‌ای آمده که زیر سلطه مادری جسور و بی‌حیا قرار داشته... نمی‌فهمید که استعاره‌ها خطرناک هستند. نباید با استعاره‌ها بازی کرد. استعاره می‌تواند به تولد عشق منجر شود... نزد توماس می‌رود تا جسمش را منحصر به فرد و جایگزین‌ناپذیر کند... متوجه می‌شود که به گروه ضعیفان تعلق دارد؛ به اردوی ضعیفان، به کشور ضعیفان ...
شاید بتوان گفت که سینما غار پیشرفته‌ افلاطون است... کاتلین خون‌آشامی است که از اعتیادش به خون وحشت‌زده شده است و دیگر نمی‌خواهد تسلیم آن شود. به‌عنوان یک خون‌آشام، می‌داند که چگونه خود را از بین ببرد. اما کازانووا می‌گوید: «به این راحتی هم نیست»... پدر خانواده در همان آغاز شکل‌گیری این بحران محل را به‌سرعت ترک کرده و این مادر خانواده است که بچه‌ها را با مهر به آغوش کشیده است. اینجاست که ما با آغاز یک چالش بزرگ اخلاقی مواجه می‌شویم ...