محمد جوادی از ترجمه و انتشار رمان «پرفروغ‌ها» [The Luminaries] به عنوان حجیم‌ترین رمان از جوان‌ترین نویسنده برنده جایزه بوکر خبر داد.

پرفروغ‌ها» [The Luminaries]  النور کاتن [Eleanor Catton

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، جوادی درباره نویسنده این کتاب گفت: النور کاتن [Eleanor Catton] نویسنده و فیلمنامه‌نویس نیوزیلندی متولد کاناداست. رمان «پرفروغ‌ها» دومین رمان این نویسنده است که در ۲۰۱۳ برنده جایزه بوکر شد. این کتاب دو رکورد ویژه در جایزه بوکر را داراست: حجیم‌ترین رمان، و النور کاتن جوان‌ترین نویسنده برنده جایزه بوکر.

مترجم رمان «۲۶۶۶» در ادامه بیان کرد: رمان «پرفروغ‌ها» در همان سال برنده جایزه ادبی گاوِرنر جنرال کانادا نیز شد. پس از کسب این افتخارات، دانشگاه وِلینگتون دکترای افتخاری ادبیات را به کاتن اعطا کرد.

جوادی همچنین به این رمان به عنوان یکی از نمونه‌های روایت قرن نوزدهمی اشاره کرد که در آن، تمامی اجزا و عناصر داستان متناسب با آن قرن شکل گرفته‌اند اما با فرمی متفاوت.

او گفت: کاتن خطوط داستانی متعدد را استادانه در فضای رمان جاری می‌کند و تعلیق و کِشش را به شکلی جذاب و منحصر به فرد تا انتهای داستان پیش می‌برد.

مترجم رمان «کارآگاهان وحشی» درباره موضوع این رمان اظهار کرد: رمان در سال ۱۸۶۶، و در نیوزیلند می‌گذرد؛ دورانی که مردم «تب طلا» داشتند. حقوق‌دانی به نام مودی اتفاقی خود را در میان دوازده مرد مرموزی می‌بیند که مخفیانه دور هم جمع شده‌اند و درباره مجموعه‌ای از اتفاقات اسرارآمیز صحبت می‌کنند: مرد ثروتمند ناپدیدشده: زنی بدنام که اقدام به خودکشی کرده است، و مقادیر زیادی طلا در خانه مست بدشانس پیدا شده است. مودی به میانِ شبکه پیچیده‌ای از طالع‌ها و سرنوشت‌ها کشیده می‌شود که مانند آسمانِ شب زیبا و رازآلود و شگفت‌انگیز است.

جوادی در پایان گفت: «پرفروغ‌ها» خواننده را به قرن نوزدهم می‌برد و در جهانی پر از کشتی‌ها و دریانوردان، بانک‌ها و بانکداران، طالع‌های رازآمیز و طالع‌بینان، و تب طلا، که همه جا را فراگرفته، غرق می‌کند.

رمان «پرفروغ‌ها» در دو جلد و ۱۰۸۲ صفحه در نشر ثالث منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...