با نزدیک شدن به آغاز سال جدید میلادی، نشریه نیویورک‌تایمز فهرستی از برترین آثار چاپ‌شده حوزه کودک و نوجوان را معرفی کرده است.

به گزارش ایسنا،‌ پس از معرفی برترین آثار سال ۲۰۱۹ در حوزه رمان،‌ غیرداستانی  و شعر، نوبت به معرفی برترین‌های حوزه ادبیات کودک می‌رسد. در این گزارش به منتخبی از فهرست برترین کتاب‌های کودک و نوجوان سال ۲۰۱۹ نشریه نیویورک‌تایمز اشاره می‌کنیم.

«پسر خوب» اثر «سرگیو روزیر»‌

این کتاب که هر صفحه آن شامل دو کلمه می‌شود، داستان پسربچه‌ای را روایت می‌کند که با بیان کلماتی همچون «‌بشین» و «بپر» سعی در آموزش این مفاهیم به سگش را دارد.

«پدر من یک موتور دارد» اثر «ایزابل کوئنتیرو»‌

در این کتاب داستان گردش لذت‌بخش دختری را می‌خوانید که سوار موتور پدرش شده و در این بین دوستان و اقوام خود را ملاقات می‌کند.

«رودخانه» اثر «الیشا کوپر»

نویسنده این اثر سفر خیالی و چندروزه یک زن تنها به رودخانه «هادسون»،‌ حقایقی درباره رودخانه، مناظر و ... را در قالب یک داستان برای خواننده بیان می‌کند.

«کوچک‌ در شهر» اثر «‌سیدنی اسمیت»‌

در این کتاب که  خود نویسنده تصویرگری آن را برعهده داشته، داستان کودکی را می‌خوانید که با پای پیاده و یا گاهی با استفاده از اتوبوس در سطح شهر دنبال فردی می‌گردد، اما خواننده تا پایان داستان نمی‌تواند تشخیص دهد این کودک به دنبال کیست.

«ترومن» نوشته «جین ریدلی»‌ و به تصویرگری «لوسی روث کامینس»

زمانی که دختری به نام «‌سارا»‌ برای نخستین روز مهدکودکش، خانه را ترک می‌کند،‌ حیوان خانگی‌اش که یک لاک‌پشت است طی یک اقدام شجاعانه تصمیم می‌گیرد او را پیدا کند.

«تمام خاکستری‌های روی خیابان گرین» اثر «لورا تاکر»

 این کتاب  داستان یک دختر دوازده‌ساله را در سال ۱۹۸۱ روایت می‌کند که چطور یاد می‌گیرد با رفتن پدرش  و افسردگی مادرش کنار بیاید.

«جاسپر ماه ژوئن من» اثر «لورل اسنایدر»

در این کتاب داستان دختری را می‌خوانید که برادرش را گم کرده و  خودش در جنگلی سرگردان می‌شود و در این بین با دختری غیرعادی آشنا می‌شود که به نظر می‌رسد جادویی باشد. این درحالی است که حقیقت ماجرای این دختر غیرعادی بسیار غم‌انگیز است. 

«دانش‌آموز جدید»  اثر «جری کرفت»

شخصیت اصلی این کتاب گرافیکی یک پسر هنردوست کلاس هفتمی است که به عنوان یکی از معدود دانش‌آموزان آفریقایی آمریکایی به یک مدرسه خصوصی وارد می‌شود.

«در مکان‌هایی بیش از سایر مکان‌ها»‌ اثر  «رنی واتسون»

یک دختر یازده‌ساله آفریقایی آمریکایی اهل «پورت‌لند» در سفری به «‌هارلم» با رازهای خانوادگی و تاریخ فرهنگی‌اش آشنا می‌شود.

معمار چین نوین است... افراطیونِ طرفدار انقلاب فرهنگی و جوخه‌های خاص آنها علاوه بر فحاشی در مطبوعاتِ تحت امر، به فرزندان او که در دانشگاه درس می‌خواندند حمله بردند و یکی از آنها را از پنجره به بیرون انداختند که منجر به قطع نخاع او شد... اولین و مهمترین درخواست او از آمریکایی‌ها (پس از توافق) نه وام بود و نه تجهیزات و نه تجارت، بلکه امکان اعزام دانشجو به دانشگاه‌های معتبر آمریکایی بود... می‌دانست عمده تغییرات، تدریجی است و رفتار پرشتاب، ممکن است نتیجه عکس دهد ...
بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...