ترجمه کتاب الصحیح من سیره النبی الاعظم(ص) اثر علامه سیدجعفر مرتضی عاملی با عنوان «سیره صحیح پیامبر اعظم(ص)» به همت پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی به فرهنگ دوستان و محافل علمی و پژوهشی عرضه می شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، ترجمه فارسی کتاب سالِ جمهوری اسلامی ایران در زمینه سیره رسول اکرم(ص) برای اولین بار توسط سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی در بیست و پنجمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران عرضه خواهد شد.

سیره رسول خدا(ص) یک منبع ذی قیمت معرفت شناختی است که مسلمانان می توانند همه اعمال، رفتار و گفتار خود را از آن الگوبرداری کنند. اگرچه در این زمینه تاکنون آثار مختلفی نگاشته شده است؛ اما کتابِ الصحیح من سیره النبی الاعظم(ص) اثر علامه سیدجعفر مرتضی عاملی،از جایگاه ویژه و ممتازی برخورداراست.

نویسنده دانشمند این اثر، که آثار قابل تقدیر دیگری نیز در همین حوزه دارد، کتاب حاضر خود را به جهاتی کامل ترین، مفصل ترین و محوری ترین پژوهش خویش در قلمرو نقد و ارزیابی حدیث، قرار داده است. ایشان در این کتاب گران قدر به نقد و ارزیابی عالمانه حدیث در حوزه تاریخ و سیره، می پردازد.

علامه سیدجعفر مرتضی عاملی علاوه بر سبک ویژه در سیره نگاری که بر آموزه های کلامی و نقد و ارزیابی حدیث در حوزه تاریخ مبتنی است، در این زمینه اصول و مبانی راهبردی نوینی به خواننده ارائه می دهد؛ دیدگاه های ابتکاری و ارزشمند نویسنده در شماری از حوادث و وقایع مهم و سرنوشت ساز تاریخ اسلام قابل توجه است. همین ویژگی های منحصر به فرد است که الصحیح را از دیگر کتاب های قدیم و جدید سیره ممتاز کرده است و از این بابت نیز می تواند الگوی مناسبی برای پژوهشگران و محققان ارجمند باشد.

الصحیح من سیره النبی الاعظم(ص) از سوی محافل علمی، مورد توجه اندیشمندان حوزه و دانشگاه قرار گرفته و جایزه کتاب سالِ جمهوری اسلامی ایران در زمینه سیره رسول اکرم(ص) در سال 1371 هجری شمسی(1413 هـ.ق) را به خود اختصاص داده است.

پس از آنکه متن کامل و نهایی مجموعه الصحیح من سیره النبی الاعظم(ص)، در 35 جلد منتشر شد، در راستای اهداف علمی - پژوهشی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، ترجمه آن، در دستور کار قرار گرفت. دکتر محمد سپهری که تاکنون شماری از آثار علامه مرتضی را به فارسی ترجمه کرده و با سبک نگارش و اندیشه های استاد آشنا و خود نیز در حوزه تاریخ و تمدن اسلامی، دارای مطالعات تخصصی است، این مهم را برعهده گرفت.

پس از اتمام ترجمه، سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی فرآیند آماده سازی این اثر را به صورت ویژه آغاز کرده و آن در قالبی ممتاز به چاپ سپرده است.

معمار چین نوین است... افراطیونِ طرفدار انقلاب فرهنگی و جوخه‌های خاص آنها علاوه بر فحاشی در مطبوعاتِ تحت امر، به فرزندان او که در دانشگاه درس می‌خواندند حمله بردند و یکی از آنها را از پنجره به بیرون انداختند که منجر به قطع نخاع او شد... اولین و مهمترین درخواست او از آمریکایی‌ها (پس از توافق) نه وام بود و نه تجهیزات و نه تجارت، بلکه امکان اعزام دانشجو به دانشگاه‌های معتبر آمریکایی بود... می‌دانست عمده تغییرات، تدریجی است و رفتار پرشتاب، ممکن است نتیجه عکس دهد ...
بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...