کتاب «بررسی تاریخی تفکر شیعه اثنی عشریه» به قلم غلامحسین محرمی از سوی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی منتشر شد.

به گزارش فارس، پژوهش حاضر تلاشی است در راستای تبیین پیشینه تفکر شیعه درباره امامت و پیشینه تاریخی واژه شیعه و واژه‌های هم­‌مفهوم آن، بیان عقیده پیکره اصلی شیعه درباره امامت و تفاوت آن با تفکر شاخه‌ها و فرقه‌های جداشده از آن و جلوه‌های این تفکر در زمان‌های مختلف.

در این تحقیق تأکید شده که آغاز تفکر شیعه درباره امامت مربوط به عصر پیامبر(ص) است و نخستین کسانی که این عقیده را داشتند، اصحاب آن حضرت بودند.

این تحقیق شامل چهار فصل به شرح فصل اول: مفاهیم و منابع (در مورد شیعه، امامیه، اثنی عشریه ...)، فصل دوم: ادوار تاریخی شیعه امامیه، فصل سوم: مبانی روایی شیعه امامیه اثنی عشریه و فصل چهارم: شیعه اثنی عشریه، استمرار تفکر امامیه است.

در بخشی از مقدمه نویسنده می‌خوانیم: شیعه امامیه اثنی ­عشریه ـ معتقدان به دوازده امام ـ که یکی از دو گروه بزرگ مسلمانان در جهان به شمار می‌روند، معتقدند همان فرقه ناجیه ـ مورد اشاره در حدیث نبوی هفتاد و سه فرقه‌اند؛ زیرا به اعتراف مخالفانشان، رسول خدا(ص) شیعه امیر مؤمنان را رستگاران روز قیامت خوانده و اهل نجات شمرده است.

مصداق شیعه در سخنان پیامبر(ص) نمی‌تواند گروهی جز شیعیان باشد که بعدها امامیه اثنی­ عشریه نامیده شدند. آنان که دنباله‌رو اسلامشان­ اند، از عصر پیامبر(ص) شیعه علی(ع) نامیده می‌شدند؛ هرچند افزوده ­شدن واژه امامیه به سبب تأکید بر مقام معنوی ائمه:، افزون­بر جایگاه صرف سیاسی و واژه اثنی ­عشریه به دلیل عینیت­یافتن اعتقاد به دوازده امام بوده است.

از سوی دیگر، منتسبان به شیعه امامیه اثنی­ عشریه تنها گروهی هستند که برای گمراه­ نشدن از صراط مستقیم، در کنار قرآن به عترت پیامبر(ص) یکی از دو میراث گرانبهای باقی‌مانده از ایشان ـ تمسک جسته‌اند و ایمان به سخن پیامبر(ص) را مبنی بر جدا نشدن عترت و قرآن از هم، برای هدایت مردم، در مقام عمل نیز به اثبات رسانده‌اند.

تنها آنان عترت پیامبر(ص) را مراجع علمی و فقهی می‌دانند و اگر شیعه امامیه اثنی‌عشریه نبود، به واقع، گروهی نبود که در کنار قرآن، به عترت نیز چنگ زند و به فرمایش پیامبر(ص) عمل کند. در واقع، اگر اعتقاد آنان درباره امامان دوازده­‌گانه معصومشان نبود، مصداق عترتی که از قرآن جدا نمی‌شود، تا در حوض بر پیامبر وارد شود، شناخته نمی‌شد و این حدیث پیامبر(ص) مفهوم روشنی نمی‌یافت.

کتاب «بررسی تاریخی تفکر شیعه اثنی عشریه» به قلم غلامحسین محرمی با قیمت 15000 تومان از سوی گروه تاریخ و تمدن پژوهشکده فرهنگ و مطالعات اجتماعی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی منتشر و در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.

پیش از بوکر او هرگز نتوانسته بود صرفا از طریق داستان‌هایش مخارج زندگیش را تامین کند... تنها در بریتانیا ۸۰۰ هزار نسخه فروخته... برنده شدن در این جایزه به یک نوع «تاج‌گذاری» تبدیل شده است... هر سال مجموعه جدیدی از داوران انتخاب می‌شوند... برخی از ناشران نیز رزومه داوران را موشکافی می‌کنند و آثار پیشنهادی را مطابق سلیقه آنها ارائه می‌دهند... برنده شدن بسیاری را تبدیل به نویسندگانی مضطرب می‌کند ...
حکومتی که بنیادش بر تمایز و تبعیض میان شهروندان شکل گرفته است به همان همبستگی اجتماعی نیم‌بند هم لطمات فراوانی وارد می‌کند... «دولت صالحان» همان ارز زبان‌بسته را به نورچشمی‌ها، یا صالحان رده پایین‌تر، اهدا می‌کند... مشکل ایران حتی مقامات فاسد و اصولا فساد نیست. فساد خود نتیجه حکمرانی فشل، نبود آزادی و اقتصاد دولتی است... به فکر کارگران و پابرهنگان و کوخ‌نشینانید؟‌ سلمنا! تورم را مهار کنید که دمار از روزگار همان طبقه درآورده است، وگرنه کاخ‌نشینان که کیف‌شان با تورم کوک می‌شود ...
عشقش او را ترک کرده؛ پدرش دوست ندارد او را ببیند و خودش هم از خودش بیزار است... نسلی که نمی‌تواند بی‌خیال آرمان‌زدگی و شعار باشد... نسلی معلق بین زمین ‌و هوا... دوست دارند قربانی باشند... گذشته‌ای ساخته‌اند برای خودشان از تحقیرها، نبودن‌ها و نداشتن‌ها... سعی کرده زهر و زشتی صحنه‌های اروتیک را بگیرد و به جایش تصاویر طبیعی و بکر از انسان امروز و عشق رقم بزند... ...
دو زن و یک مرد همدیگر را، پس از مرگ، در دوزخ می‌یابند... همجنس‌بازی است که دوستش را به نومیدی کشانده و او خودکشی کرده است... مبارز صلح‌طلبی است که به مسلکِ خود خیانت کرده است... بچه‌ای را که از فاسقش پیدا کرده در آب افکنده و باعث خودکشی فاسقش شده... دژخیم در واقع «هریک از ما برای آن دو نفرِ دیگر است»... دلبری می‌کند اما همدمی این دو هم دوام نمی‌آورد... در باز می‌شود، ولی هیچ‌کدام از آنها توانایی ترک اتاق را ندارد ...
«سم‌پاشی انسان‌ها» برای نجات از آفت‌های ایدئولوژیک اجتناب‌ناپذیر است... مانع ابراز مخالفتِ مخالفین آنها هم نمی‌شویم... در سکانس بعد معلوم می‌شود که منظور از «ابراز مخالفت»، چماق‌کشی‌ و منظور از عناصر سالم و «پادزهرها» نیز «لباس‌شخصی‌ها»ی خودسر!... وقتی قدرت در یک حکومت، مقدس و الهی جلوه داده شد؛ صاحبان قدرت، نمایندگان خدا و مجری اوامر اویند و لذا اصولا دیگر امکانی! برای «سوءاستفاده» باقی نمی‌ماند ...