تندیس نوزدهمین دوره جایزه کتاب سال شعر ایران به انتخاب «خبرنگاران» به امیرعلی سلیمانی، شاعر «دو ماه و دوازده روز تنهایی» رسید.

امیرعلی سلیمانی، شاعر «دو ماه و دوازده روز تنهایی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، آیین پایانی نوزدهمین دوره جایزه شعر «خبرنگاران» شامگاه اسفند ۱۴۰۳ با معرفی برگزیدگان در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

در این مراسم همچنین آیین تجلیل از شاعر پیشکسوت، محمد ذکایی (هومن) همزمان با هشتادسالگی او برگزار شد و طی آن، فرهاد عابدینی، محمود جعفری دهقی، مهدی خطیبی و علیرضا بهرامی درباره این شاعر غزل‌سرا و ترانه‌سرا سخن گفتند. جایزه «یک عمر دستاورد شعری» این دوره از جایزه شعر خبرنگاران توسط کیخسرو پورناظری و اقبال معتضدی به هومن ذکایی اهدا شد.

همچنین در بخش «کتاب سال» این دوره از جایزه، تندیس کتاب سال شعر (۱۴۰۲) به «امیرعلی سلیمانی» برای مجموعه شعر «دو ماه و دوازده روز تنهایی» از نشر نزدیک‌تر رسید که جایزه خود را از سعید اسلام‌زاده و حسن گوهرپور (از اعضای هیات داوران)، و محمدرضا یزدان‌پرست و هومن ذکایی دریافت کرد.

در بخش ویژه شاعران بدون کتاب این دوره از جایزه که شاعرانی از استان‌های مختلف کشور نامزد شده بودند، در نهایت شاعرانی از استان‌های کرمان، تهران، لرستان و اردبیل حائز رتبه‌های برتر شدند. در این بخش، جایزه «اسماعیل احمدی امجزی» (رتبه اول)، «کوروش رنجبر» (رتبه دوم) و «فاطمه بیرانوند» و «سولماز نعمتی» (رتبه سوم مشترک) توسط صابر سعدی‌پور (برگزیده دوره پیشین بخش کتاب سال) و شهاب دارابیان (از اعضای هیات داوران)، و رحمت‌الله شاکری اعطا شد.

همچنین در بخش «پژوهش شعر» (در این دوره با موضوع سیر تکوینی غزل معاصر) از حمیدرضا شکارسری تقدیر و جایزه او توسط موسی بیدج و کامران شرفشاهی اهدا شد.

................ هر روز با کتاب ................

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...