مجموعه داستان‌هایی از کوچه‌ها با نام «پری‌خانم محبوب‌ترین زن کوچه» به قلم مصطفی چترچی منتشر شد.

پری‌خانم محبوب‌ترین زن کوچه» به قلم مصطفی چترچی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، مصطفی چترچی در مقدمه این اثر هدف خود را از نگارش داستان‌هایی از کوچه‌ها بیان کرده و آورده است: «شهر بی‌در و پیکر و درندشت، مثل اقیانوسی بی‌کرنه به البرز تکیه داده و اعماق ترسناکش از موجودات درنده انباشته بود اما کوچه همچون جزیره‌ای آرام و مطمئن همه را مادرانه در پناه خود می‌گرفت و دلم را قرص می‌کرد که اعتماد کنم و لبخند را لبخند بدانم و با اشک دیگران اشک بریزم.»

وی با اشاره به اینکه کوچه میعادگاه همدلی، ‌دوستی، مردانگی و یاری و دستگیری همسایه‌ها از همدیگر بود، تاکید کرده است: «با گسترش شهرنشینی، اژدهای خیابان و بزرگراه و ساخت‌وساز آپارتمان‌های قوطی کبریتی و بیگانه از هم، کوچه‌ها را بلعید. خانه‌ها عمودی شدند و به حریم آسمان آبی و پرستاره بی‌رحمانه تجاوز کردند، دیگر از لطف و صفای گذشته کوچه‌ها کمتر نشانی باقی مانده است.»

این کتاب 30 داستان کوتاه با محوریت کوچه را شامل می‌شود که از جمله عناوین آنها می‌توان به «تک درخت نارون کوچه»، «ماهی‌های قرمز در کوچه»، «پیرمرد مهربان کوچه» و «پنجره روبه کوچه» اشاره کرد.

در بخشی از داستان «در آستانه کوچه» می‌خوانیم: «اخبار صبح رادیو، عمق فاجعه را برای بزرگ‌ترها روشن‌تر کرد. وقوع زلزله‌ای مهیب و ویرانگر در بوئین‌زهرا که تکان‌هایش از آن همه فاصله ما را این طور ترسانده بود همه را در بهت فروبرد.»

انتشارات هنرکده اخیرا این کتاب را در 115 صفحه با بهای 80 هزار تومان عرضه کرده است.

................ هر روز با کتاب ................

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...