کتاب «یک حرف نامکرر» شامل گزیده شعر عاشقانه جهان با ترجمه احمد پوری توسط نشر مرکز منتشر و راهی بازار نشر شد.

یک حرف نامکرر گزیده شعر عاشقانه جهان با ترجمه احمد پوری

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، احمد پوری داستان‌نویس و شاعر، به ترجمه شعر نیز مبادرات دارد و درباره کتاب پیش‌رو می‌گوید، گلچینی از شعر امروز جهان با محوریت عشق است. منظورش از شعر امروز هم معاصر بودن آن با مضامین نو و امروزی است. بیشتر شاعران حاضر در این‌کتاب یا زنده هستند یا به‌تازگی از دنیا رفته‌اند. عشق مورد نظر در اشعار این‌مجموعه هم نوع زمینی‌ آن بین دو انسان است.

گردآورنده کتاب پیش‌رو می‌گوید آن‌چه در گزینش اشعار این‌کتاب برایش مهم بوده، نگرش امروزی به عشق است که گاهی با تلقی مرسوم و عادی‌شده‌اش فاصله دارد. عشق حاضر در این‌شعرها، صریح، بدون ابهام شخصی و دور از نماد است و در مجموع، همه شعرهای کتاب یک‌حرف نامکرر و دور از تقریر و بیان هستند.

حرف نخست گزینش و تعداد اشعار هر شاعر در این‌کتاب را انتخاب پوری می‌زند و در پایان هر شعر، نام شاعرش به لاتین و زندگینامه کوتاهی از او درج شده است. برخی از اشعار کتاب هم اپیزودیک‌اند و از چندقطعه تشکیل می‌شوند که این‌قطعات با ستاره یا عدد از هم جدا شده‌اند. پوری می‌گوید اگر این‌مجموعه بتواند تصویری هرچند نه بسیار روشن از شعر امروز جهان ارائه کند، احساس می‌کند تلاشش ماجور بوده و نفس راحتی خواهد کشید.

تعدادی از اشعار مندرج در این‌کتاب، پیش‌تر در مجموعه‌شعر «آخر اما دل یکی است» که توسط نشر باغ منتشر شده بود و دیگر چاپ نمی‌شود و حق چاپ آن در اختیار خود پوری است.

«شعر آمریکای شمالی»، «بریتانیا»، «فرانسه»، «ایتالیا»، «شاعران اسپانیایی زبان»، «روسیه»، «اروپای شرقی»، «کانادا»، «ترکیه» و «شعر عرب» عناوین ۱۰ فصل این‌کتاب هستند.

شعر «دریا در دوردست» را از این‌کتاب می‌خوانیم:

این دریا نیست، نقشی از دریاست.
واژگونه در آسمان.
این دریا نیست نغمه‌ایست نرم و نازک
بر لب باد
پراکنده در سراسر جهان.
این‌دریا نیست اما
در زبانی بی‌کلام
در مکانی بی‌مکان
نامی ندارد جز
دریا.

این دریا نیست اما فکر آن
پرلهیب، درک‌ناشدنی، زلال
و من
سرتاسر شعله در آن غرق می‌شوم.

این‌کتاب با ۲۰۰ صفحه، شمارگان هزار و ۶۰۰ نسخه و قیمت ۹۸ هزار و ۵۰۰ تومان منتشر شده است.

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...