هفتاد و دومین شماره فصلنامه «نقد و بررسی کتاب تهران» با پرونده ویژه مشروطه منتشر شد.

 

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، بخش مقالات این مجله با این مطالب همراه است: «تاج شاهپور اول ساسانی بر فرش» نوشته علی حصوری، «یادی از استاد براتعلی فدایی هروی» نوشته منوچهر برومند، «سیمای حافظ پزشک‌زاد» درباره کتاب «حافظ ناشنیده‌پندِ» ایرج پزشکزاد، نوشته جمشید ارجمند، «گفتن از نیما» (ضرورت گفت‌وگو با گذشته) نوشته مهدی عَصاره، «مروری بر تاریخ تشکل‌ نیروهای نظامی نوین در ایران» نوشته مسعود محمدی خبازان، «بررسی مفاهیم ارزشمند «صلح و دوستی» در کتاب «برادری انسان‌ها»» نوشته علی قنبریان و منصور رشیدی و «ناگهان معجزه‌ای اتفاق افتاد» نوشته بیژن نامور.

در بخش «نام بعضی نفرات» هم از «هوش آذر آذرنوش» یاد شده است و در بخش «خاطرات فرهنگی نیز» مطالبی از سیروس پرهام و فرید جواهر کلام با عنوان‌های «گلدان هم آب می‌خواهد!» و «تعبیر خواب» درج شده است.

شعرهایی از مهرانگیز رساپور، رهی معیری، محمد رفیع، شهرام‌ امیرپور و فاضل ‌نظری در بخش شعر این شماره از «نقد و بررسی کتاب تهران» چاپ شده است.

پرونده ویژه این شماره با عنوان «مشروطیت، شکست یا پیروزی؟» نیز با این مطالب همراه است: «قانون‌گریزی، و طبیعت آدمی‌زاد!» نوشته محمد استعلامی، «از بیداری تا مشروطه» نوشته کامیار عابدی، «شبه نشریه قابل احوال» نوشته سید فرید قاسمی، «انقلاب مشروطه انقلاب فئودالی نبود!» به قلم همایون کاتوزیان، «نقش انگلیس و روس در ناکامی جنبش مشروطه» نوشته علی برزگر، «نگاه فرنگی به روزهای انقلاب مشروطیت» و «درایت و انصاف وشرایط زمانی و مکانی».

«رکابزنان به سوی سمرقند و بخارا» نوشته عباس رزاقی در بخش سفرنامه این شماره منتشر شده است.

«کهنه کتاب‌ها»، «کتاب‌های فارسی»، «معرفی کوتاه»، «کتاب‌ها و نشریه‌های تازه»، «کتاب‌های خارجی»، «داستان»، «عکس‌نوشت»، «گزارش‌ها» و «خواندنی‌ها و نکته» از دیگر بخش‌های این فصلنامه هستند.

هفتاد و دومین شماره از «نقد و بررسی کتاب تهران» با صاحب‌امتیازی و مدیرمسئولی هرمز همایون‌پور در ۱۸۴ صفحه و با قیمت ۵۰ هزارتومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

در دادگاه طلاق هفتمین زنش حضور دارد... هر دو ازدواج‌های متعدد کرده‌اند، شکست‌های عاطفی خورده‌اند و به دنبال عدالت و حقیقتند... اگر جلوی اشتهاتون به زن‌ها رو نگیرین بدجوری پشیمون می‌شین... اشتتلر تا پایان داستان، اشتهایش را از دست نداد، ترفیع شغلی نگرفت و پشیمان هم نشد... دیگر گاوصندوق نمی‌دزدند بلکه بیمه را گول می‌زنند و با ساختن صحنه تصادف، خسارت می‌گیرند... صاحب‌منصب‌ها و سیاستمداران، پشت ویترین زندگی‌شان، قانون و عدالت را کنار می‌گذارند ...
زنی خوش‌پوش و آراسته که خودش را علاقه‌مند به مجلات مد معرفی می‌کند... از تلاش برای به قدرت رسیدن تا همراهی برای در قدرت ماندن... قانون برای ما، تصمیم حزب است... پژوهشگرانی که در رساله‌های علمی به یافته‌های دانشمندان غربی ارجاع می‌دادند به «دادگاه‌های شرافت» سپرده می‌شدند... دریافت جایزه خارجی باعث سوءتفاهم بین مردم کشور می‌شد... ماجرای ویلایی که با پول دولت ساخت همه‌ خدمات او به حزب را محو کرد... سرنوشت تلخ او خودکشی ست ...
روابط متقابل زردشتیان و مسلمانان... ادبیات پیش‌گویانه با ایجاد مشابهت‌هایی میان تولد و زندگی‌نامه‌ی محمد[ص]، زردشت و شاهان ایرانی برقراری روابط اجتماعی میان دو گروه را آسان‌تر کرد... پیروزی مسلمانان تجلی لطف خداوند توصیف می‌شد و هر شکست زردشتیان گامی به سوی آخرالزمان... از مهمترین علل مسلمان شدن زردشتیان: ایمان خالصانه به اسلام، باور به اینکه پیروزی‌های اعراب اعتبار اسلام را تأیید می‌کند، به‌دست آوردن آزادی(اسیران)، تهدید به مرگ، انگیزه‌های مالی و اجتناب از پرداخت خراج ...
جنبش‌های اجتماعی نوعی همبستگی اجتماعی به ارمغان می‌آورند که می‌توانند فرصتی برای احیای دو عنصر کلیدی حیات مبتنی بر سرمایه اجتماعی ـ یعنی ارزش‌های مشترک و ارتباطات بیشتر ـ فراهم کند... «اجتماع» عرصه‌ای است که نه منافع فردی در آن سیطره دارد، نه فرد در جمع ذوب شده است... سه‌ضلع دولت، بازار و اجتماع سرنوشت جامعه را رقم می‌زنند... برخورد انحصارگرایانه گروه‌های مذهبی نسبت به سکولارها در داخل و دین‌ستیزی بنیادگراهای سکولار در خارج کشور، منازعه‌ای برابر نیست ...
قدرت در هر زمان و مکان نقاب‌هایی مسخ‌شده از چهره‌ی دین می‌سازد و آن را به‌عنوان دین عرضه می‌کند تا ستم خویش را مشروع جلوه دهد... نشان می‌دهد که خوانش ایدئولوژیک از حاکمیت چگونه بر دیدگاه اسلام‌گرایانی همچون ابوالاعلی مودودی و سید قطب تاثیر گذاشته است... بسیاری از حاکمان از شعار «اطاعت از اولی‌الامر» استفاده می‌کنند و افراد جامعه را سرکوب و آزادی آن‌ها را سلب می‌کنند... معترضان از عثمان خواستند که ترک حکومت کند، اما او نپذیرفت و به‌جای حل اعتراضات از طریق دموکراتیک دست به خشونت زد ...