کتاب «کامالا هریس کیست؟ [Who is Kamala Harris] نوشته کریستن اندرسون [Anderson, Kirsten] با ترجمه شبنم سمیعیان توسط انتشارات آفتابکاران منتشر و راهی بازار نشر شد.

کامالا هریس کیست؟ [Who is Kamala Harris] کریستن اندرسون [Anderson, Kirsten]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، نسخه اصلی این‌کتاب سال ۲۰۲۱ توسط انتشارات پنگوئن در قالب مجموعه‌ای که این‌ناشر برای معرفی چهره‌های شناخته‌شده چاپ می‌کند، منتشر شده است.

تولیدکنندگان این‌کتاب در تلبیغ آن نوشته‌اند: «کامالا هریس کیست؟ نوجوانی چندنژادی که در آرزوی وکیل‌شدن بود؟ سناتور موفق آمریکایی که برای اصلاحات ترقی‌گرایانه و حقوق زنان مبارزه کرد؟ اولین‌زنی که معاون رئیس‌جمهوری آمریکا شد؟ همه موارد! در این‌کتاب مصور چیزهای بیشتری درباره او خواهید خواند.»

کامالا هریس زن سیاهپوست آمریکایی و معاون جو بایدن رئیس‌جمهور این‌کشور است. عناوین کتاب «کامالا هریس کیست؟» که برای معرفی این‌شخصیت نوشته شده، به این‌ترتیب‌اند:

«داستان کامالا»، «کامالا هریس کیست؟»، «شیامالا و دخترانش»، «در خدمت مردم»، «داستان ناحیه‌ای»، «اول و اولین»، «معاون رئیس‌جمهور»، «ترتیب زمانی رویدادهای زندگی کامالا هریس» و «ترتیب زمانی رویدادهای جهان».

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

کامالا پیروز میدان شد. در ۸ ژانویه ۲۰۰۴، او نخستین زن و اولین رنگین‌پوستی بود که به مقام دادستانی ناحیه‌ای سانفرانسیسکو انتخاب شد. بعد از پیروزی، به دفتر کار جدیدش رفت و فهرستی از کارهایی که می‌خواست انجام دهد تهیه کرد.

برخی از آن کارها ساده بودند، مثل رنگ‌کردن ساختمان دادستانی و خریدن رایانه‌های جدید. بعضی کارها سخت بودند. او بقیه دادستان‌های اداره را تحت فشار گذاشت تا سریع‌تر پرونده‌های قتل را به نتیجه برسانند. کامالا می‌خواست خانواده‌های قربانیان جنایت به عدالت دست پیدا کنند.

این‌کتاب با ۶۶ صفحه، شمارگان ۳۰۰ نسخه و قیمت ۳۲ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...