سومین شماره «گاهنامه نقد کتاب کودک»، ویژه پاییز ۱۳۹۹ با یاد سیروس برزو، محمدحسن راستگو، اسماعیل سعادت و منوچهر سلیمی، چهار چهره تازه درگذشته ادبیات کودک و نوجوان منتشر شد.

سومین شماره گاهنامه نقد کتاب کودک

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، در این شماره آثاری از نویسندگان و مترجمانی چون دیوید آلموند، شهلا انتظاریان، فرهاد حسن‌زاده، عبید رجب، حمیدرضا شاه‌آبادی، حسین شیخ‌رضایی، پروین علی‌پور، هوشنگ مرادی کرمانی، محبوبه نجفی، عبدالمجید نجفی، عباس یمینی‌شریف و ... مورد بررسی قرار گرفته است.

مقاله‌شناسی و اخبار ادبیات کودک و نامه ۸۰ نویسنده کودک و نوجوان از دیگر مطالب این گاهنامه است.

برخی از نویسندگان این شماره عبارتند از: اعظم ایزدی، مهناز باقری، مصطفی رحماندوست، مریم صفاهانی، مهدی عصاره، افشین علا، زیبا علیخانی، فروغ علی‌شاهرودی، نیوشا فدایی، مهدی فردوسی مشهدی، سیدعلی کاشفی خوانساری، عبدالله مرادی، فرنوش میرزایی و نیره سادات هاشمی.

«گاهنامه نقد کتاب کودک» در ۳۰۰ صفحه و با قیمت ۷۵۰۰۰ تومان از سوی نشر آرون منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

حکومتی که بنیادش بر تمایز و تبعیض میان شهروندان شکل گرفته است به همان همبستگی اجتماعی نیم‌بند هم لطمات فراوانی وارد می‌کند... «دولت صالحان» همان ارز زبان‌بسته را به نورچشمی‌ها، یا صالحان رده پایین‌تر، اهدا می‌کند... مشکل ایران حتی مقامات فاسد و اصولا فساد نیست. فساد خود نتیجه حکمرانی فشل، نبود آزادی و اقتصاد دولتی است... به فکر کارگران و پابرهنگان و کوخ‌نشینانید؟‌ سلمنا! تورم را مهار کنید که دمار از روزگار همان طبقه درآورده است، وگرنه کاخ‌نشینان که کیف‌شان با تورم کوک می‌شود ...
عشقش او را ترک کرده؛ پدرش دوست ندارد او را ببیند و خودش هم از خودش بیزار است... نسلی که نمی‌تواند بی‌خیال آرمان‌زدگی و شعار باشد... نسلی معلق بین زمین ‌و هوا... دوست دارند قربانی باشند... گذشته‌ای ساخته‌اند برای خودشان از تحقیرها، نبودن‌ها و نداشتن‌ها... سعی کرده زهر و زشتی صحنه‌های اروتیک را بگیرد و به جایش تصاویر طبیعی و بکر از انسان امروز و عشق رقم بزند... ...
دو زن و یک مرد همدیگر را، پس از مرگ، در دوزخ می‌یابند... همجنس‌بازی است که دوستش را به نومیدی کشانده و او خودکشی کرده است... مبارز صلح‌طلبی است که به مسلکِ خود خیانت کرده است... بچه‌ای را که از فاسقش پیدا کرده در آب افکنده و باعث خودکشی فاسقش شده... دژخیم در واقع «هریک از ما برای آن دو نفرِ دیگر است»... دلبری می‌کند اما همدمی این دو هم دوام نمی‌آورد... در باز می‌شود، ولی هیچ‌کدام از آنها توانایی ترک اتاق را ندارد ...
«سم‌پاشی انسان‌ها» برای نجات از آفت‌های ایدئولوژیک اجتناب‌ناپذیر است... مانع ابراز مخالفتِ مخالفین آنها هم نمی‌شویم... در سکانس بعد معلوم می‌شود که منظور از «ابراز مخالفت»، چماق‌کشی‌ و منظور از عناصر سالم و «پادزهرها» نیز «لباس‌شخصی‌ها»ی خودسر!... وقتی قدرت در یک حکومت، مقدس و الهی جلوه داده شد؛ صاحبان قدرت، نمایندگان خدا و مجری اوامر اویند و لذا اصولا دیگر امکانی! برای «سوءاستفاده» باقی نمی‌ماند ...
رفتار جلال را ناشی از قبول پست وزارت از سوی خانلری می‌داند و ساعدی را هم از مریدان آل‌احمد می‌بیند... خودداری سردبیر مجله سخن از چاپ اشعار نیما باعث دشمنی میان این دو شد... شاه از او خواسته بوده در موکب ملوکانه برای افتتاح جاده هراز بروند... «مادر و بچه» را به ترجمه اشرف پهلوی منتشر کرد که درواقع ثمینه باغچه‌بان مترجم آن بود... کتاب «اندیشه‌های میرزافتحعلی آخوندزاده» را نزد شاه می‌برد: «که چه نشسته‌اید؟ دین از دست رفت! این کتاب با ترویج افکار الحادی احساسات مردم مسلمان را جریحه‌دار کرد ...