مجموعه نمایشنامه «تروریست‌ها» نوشته مرتضی لطیفی‌نظامی، به همت انتشارت افراز روانه بازار کتاب شد.

تروریست‌ها مرتضی لطیفی‌نظامی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، کتاب «تروریست‌ها» تازه‌ترین اثر مرتضی لطیفی‌نظامی و شامل چهار نمایشنامه است که در روزهای گذشته از سوی انتشارات افراز به چاپ رسیده است.

مرتضی لطیفی‌نظامی در این کتاب سعی دارد تا در قالب نمایشنامه، از تروریست بگوید و با بررسی آن، دیدگاه‌های سلطه‌گر در این حوزه را به چالش بکشد.

در مقدمه کتاب آمده:
«مفهومی که امروزه از پدیده تروریسم و کلمه «تروریست» در اذهان عمومی جا افتاده، محصول روایتی است که در طول سال‌های متمادی از طرف رسانه‌ها و دیگر وسائل ارتباطات جمعی کشورهای سلطه‌گر تکرار شده و می‌شود.
در خلال انقلاب کبیر فرانسه هنگامی که این واژه در فرهنگ روز وارد شد، دولت‌هایی، کشورهای در حال جنگ با خود را با این واژه متهم کردند و طبیعتا دولت‌های «تروریست» هم مقابله به‌مثل نمودند. علاوه بر این بسیاری از کشورها برای توجیه شکنجه، زندان و حتی حذف فیزیکی مخالفان داخلی خود از چنین برچسبی برای سرکوب دگراندیشان و مخالفان خود استفاده کردند.

در زمان‌های نزدیک‌تر به ما هم برای بعضی از قدرت‌ها استفاده از کلمه «تروریست» به دستاویزی برای توجیه تجاوز و اشغال دیگر کشورها تبدیل شده است. درست بخاطر جا افتادن ساختگی مفهوم این کلمه در اذهان عمومی، چنین روندی توانسته با اعتراض ناچیز و بی‌تفاوتی افکار عمومی جهانی به‌راحتی ادامه یابد. انگیزه و امید نویسنده‌ی این نمایشنامه‌ها برانگیختن بازاندیشی و غور درباره‌ی این موضوع و سوء‌استفاده‌ای است که اشغالگران از مفهوم تروریسم و کلمه «تروریست» انجام می‌دهند.»

در بخش‌هایی از این متن می‌خوانیم:
«مرد خارجی: چرا الان اومدی؟ ... بگو!... چرا؟... اگه کاری داری بگو ولی زود بگو چون کار دارم.
دوست: چرا زود؟... دیگه هیچ وقتی واسه‌ی من نداری؟
مرد خارجی: برای تو تمام فردا رو وقت داشتم، ولی امروز نه!
دوست: ولی فردا خیلی دیره... بعد از اون چیزائی که دیشب برام گفتی نمی‌تونستم تا فردا صبر کنم... اصلا نمی‌تونستم... نه اصلا
مرد خارجی: مگه دیشب چه گفتم که با چیزهایی که قبلا گفته بودم فرق داشتن؟... چی؟... بگو چی؟...
دوست: بعضی چیزا... ولی... نوع گفتنشون...»

مرتضی لطیفی‌نظامی، نویسنده، مجسمه‌ساز و نقاش، متولد سال 1322 در تهران و مقیم ایتالیا است.

کتاب «تروریست‌ها» نوشته مرتضی لطیفی‌نظامی، در 165 صفحه، به قیمت 65 هزار تومان، در قطع رقعی، جلد شومیز و از سوی انتشارت افراز به کتاب‌فروشی‌ها رسید.
 

................ هر روز با کتاب ...............

هنر |
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...