اختصاصی

نورفوک نیوز: آرتور کانن دویل نویسنده کتابهای شرلوک هولمز با داستان جدیدی از مجموعه قصه های کارآگاه جوان به بازار کتاب برگشته است.

"رقص مردان" نام تازه ترین اثر دویل از سری مجموعه شرلوک هولمز است که قرار است انتشارات دانکشده هنر و معماری  نورویش شهر نورفوک انگلیس به چاپ برساند. در وقایع و حوادث داستان جدید که در تپه های شهر نورفوک اتفاق می افتد هولمز به همراه دکتر واتسون نوشته ای قدیمی مربوط به یک خانواده اشرافی را رمز گشایی می کند.

در این کتاب هولمز و واتسون از سوی هیلتون کوبیت، صاحب خانه ای اشرافی در تپه های نورفوک برای حل یک معمای پیچیده دعوت می شود. هیلتون کوبیت نام یک شخصیت خیالی است که نویسنده کتاب در بازدید از این خانه قدیمی در تپه های نورفوک به وی الهام شده است.  رقص مردان مانند داستان های پیشین از حال و هوای سالهای اوایل قرن بیستم برای بیان یک معمای پیچیده بهره می برد.

دویل در این مجموعه نیز کوشیده با حفظ سبک ادبیات داستانی قسمت های قبلی این مجموعه حال و هوای سالهای دور بریتانیا را به تصویر بکشد.

پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...