پیدایش تاریخی اتحادیه‌ها، به خصوص اتحادیه‌های کارگری، در کشورهای صنعتی اروپا و آمریکا از جنبه‌های مختلف در متون متعددی بررسی شده است. در کتاب «فریادرسان مردم و اتحادیه‌های کارگری»  [Tribunes of the people and the trade unions] تداوم آن پیدایش تاریخی در پرتو جریانات اجتماعی کنونی به صورت فشرده بررسی می‌شود.

فریادرسان مردم و اتحادیه‌های کارگری»  [Tribunes of the people and the trade unions]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، کتاب «فریادرسان مردم و اتحادیه‌های کارگری» نوشته کارل مارکس، وی. آی. لنین، لئون تروتسکی، فارل دابز و جک بارنز با ترجمه شقایق فرامرزی از سوی انتشارات طلایه پُرسو منتشر شد. سرمایه‌داری انحصاری، کمتر و کمتر حاضر است خود را با استقلال اتحادیه‌های کارگری تطابق دهد. او از بوروکراسی رفرمیستی و اشرافیت کارگری، که ریزه‌خوار خوان او هستند، می‌خواهد که در برابر چشمان کارگران، تبدیل به پلیس سیاسی او بشوند. اگر این هدف به دست نیاید، بوروکراسی کارگری از صحنه کنار زده می‌شود و فاشیست‌ها جایگزین آن می‌شوند. همچنین تمام تلاش‌های اشرافیت کارگری برای خدمت به امپریالیسم، نمی‌تواند آن‌ها را در درازمدت از نابودی در امان دارد.

کتاب «فریادرسان مردم و اتحادیه‌های کارگری» با مقدمه‌ای از جک بارنز آغاز می‌شود و 4 فصل اصلی دارد که فریادرسان مردم، اتحادیه‌های کارگری در عصر زوال امپریالیستی، در مینیاپولیس ما شروع کردیم تا به همه‌ کشور نشان دهیم، اتحادیه‌های کارگری: گذشته، اکنون و آینده‌ی آن‌ها را شامل می‌شود.

جک بارنز در «مقدمه» کتاب مطرح می‌کند که جنبش اتحادیه‌ای را در ایالات متحده بیشتر آن‌هایی رهبری می‌کنند که با احزاب امپریالیستی، به خصوص حزب دموکرات عجین شده‌اند و استقلال طبقاتی کارگران را مخدوش می‌کنند. او می‌نویسد: نحوه‌ی نگرش مقامات اتحادیه‌های کارگری به بیشتر کارگران در صفوف اتحادیه و اکثریت گسترده‌ی زحمت‌کشان خارج از اتحادیه به گونه‌ای است که آنان را «زباله» می‌پندارند هم آنان که امروز رهبران حزب دموکرات آن‌ها را به بیان تحقیرآمیزی «رقت‌انگیزان» می‌نامند... دستیابی به استقلال طبقاتی از طریق مقامات اتحادیه‌ها، چه زن و چه مرد، که آرزوی سبک زندگی، آسایش و ارزش‌های اخلاقی اقشار بالای طبقه‌ی متوسط را دارند، غیرممکن است. اقشاری که باور دارند «هوش برتر» و موقعیت اجتماعی به آن‌ها اجازه داده است. زندگی بقیه‌ ما را «تنظیم» کنند. این به اصطلاح شایسته‌سالاری بر تفکر سیاسی لیبرالی در ایالات متحده تسلط دارد. تسمه‌ انتقالی این تسلط رسانه‌ها، حرفه‌های ممتاز، مقامات دولتی، آموزش عالی، «غیرانتفاعی»ها و عناصر دیگری هستند که برای ساختن شبکه‌ای از نهادهای ضروری برای حکومت سرمایه‌داری لازمند.

در عین حال نویسندگان نیاز مبرم و اهمیت نیاز مبرم و اهمیت اتحادیه‌ها را رد نمی‌کنند. بارنز، بر پایه تجربیات مبارزات سال‌های 1930 تاکنون در ایالات متحده، می‌نویسد: «اما، با یک رهبری مبارز- طبقاتی بسیار قابل، با یک رهبری پرولتاریایی که اجتماعی می‌اندیشد و سیاسی عمل می‌کند، اتحادیه‌ها می‌توانند به شهرهای کوچک‌تر و شهرستان‌ها توجه کرده، کارگران و متحدانشان را در آنجاها سازماندهی کنند-زن و مرد، زحمت‌کشان با هر رنگ پوست، ملیت، زبان مادری، وضعیت قانونی مهاجرتی و مذهب....»

بخشی از تجربیات مندرج در کتاب شورش تیمسترها: فصلی از تاریخ اتحادیه‌ها در آمریکا اثر فارل دابز نیز در این کتاب آورده شده است. دابز، رهبر مرکزی اتحادیه در سال‌های 1930 در شهر مینیاپولیس بود. گزیده‌ای از این تجربیات و همچنین مبارزه موفقیت‌آمیز در اواخر آن دهه برای مقابله با حملات گروه‌های فاشیستی، که بر اثر بحران شدید اقتصاد در کشورهای صنعتی سرمایه‌داری داشتند جان می‌گرفتند، بخشی از کتاب را تشکیل می‌دهد.

«فریادرسان مردم و اتحادیه‌های کارگری» همه‌ نشانه‌های سرکوب سرمایه‌داری را به کار می‌گیرد تا توضیح دهد چرا این کارگران و متحدان ما هستند که –در مسیر مبارزه توسط اتحادیه‌ها و فراتر از آن- بنیان‌های جهانی نه بر مبنای خشونت و رقابت، بلکه بر مبنای همبستگی بین زحمت‌کشان سراسر جهان را پی‌ریزی می‌‌کنند.

کتاب «فریادرسان مردم و اتحادیه‌های کارگری» تالیف کارل مارکس، وی. آی. لنین، لئون تروتسکی، فارل دابز و جک بارنز و ترجمه شقایق فرامرزی در 200 صفحه، شمارگان 500 نسخه و بهای 40 هزار تومان از سوی انتشارات طلایه پُرسو منتشر شد.

................ هر روز با کتاب ...............

راسکلنیکوف بر اساس جان‌مایه‌ای از فلسفه هگل دست به جنایت می‌زند... انسان‌ها را به دو دسته تقسیم می‌کند: نخست انسان‌های عادی که می‌بایست مطیع باشند و حق تجاوز از قانون را ندارند و دوم انسان‌های که او آن را «مافوق بشر» یا غیرعادی می‌نامد و اینان مجازند که برای تحقق اهداف والای خود از قانون عدول کنند... به زعم او همه‌ی قانون‌گذاران و بنیان‌گذاران «اصول انسانیت» به نوعی متجاوز و خونریز بوده‌اند؛ ناپلئون، سولن و محمد را که از او تحت عنوان «پیامبر شمشیر» یاد می‌کند از جمله این افراد استثنایی می‌‌داند ...
انقلابی‌گری‌ای که بر من پدیدار شد، حاوی صورت‌های متفاوتی از تجربه گسیختگی و گسست از وضعیت موجود بود. به تناسب طیف‌های مختلف انقلابیون این گسیختگی و گسست، شدت و معانی متفاوتی پیدا می‌کرد... این طیف از انقلابیون دیروز بدل به سامان‌دهندگان و حامیان نظم مستقر می‌شوند... بخش زیادی از مردان به‌ویژه طیف‌های چپ، جنس زنانه‌تری از انقلابی‌گری را در پیش گرفتند و برعکس... انقلابی‌گری به‌واقع هیچ نخواستن است ...
سند در ژاپن، قداست دارد. از کودکی به مردم می‌آموزند که جزئیات را بنویسند... مستند کردن دانش و تجربه بسیار مهم است... به شدت از شگفت‌زده شدن پرهیز دارند و همیشه دوست دارند همه چیز از قبل برنامه‌ریزی شده باشد... «هانسه» به معنای «خودکاوی» است یعنی تأمل کردن در رفتاری که اشتباه بوده و پذیرفتن آن رفتار و ارزیابی کردن و تلاش برای اصلاحش... فرایند تصمیم‌سازی در ژاپن، نظام رینگی ست. نظام رینگی، نظام پایین به بالا است... این کشور را در سه کلمه توصیف می‌کنم: هارمونی، هارمونی، هارمونی! ...
دکتر مصدق، مهندس بازرگان را مسئول لوله‌کشی آب تهران کرده بود. بعد کودتا می‌شود اما مهندس بازرگان سر کارش می‌ماند. اما آخر هفته‌ها با مرحوم طالقانی و دیگران دور هم جمع می‌شدند و از حکومت انتقاد می‌کردند. فضل‌الله زاهدی، نخست‌وزیر کودتا می‌گوید یعنی چه، تو داری برای من کار می‌کنی چرا از من انتقاد می‌کنی؟ بازرگان می‌گوید من برای تو کار نمی‌کنم، برای مملکت کار می‌کنم، آب لوله‌کشی چه ربطی به کودتا دارد!... مجاهدین بعد از انقلاب به بازرگان ایراد گرفتند که تو با دولت کودتا همکاری کردی ...
توماس از زن‌ها می‌ترسد و برای خود یک تز یا نظریه ابداع می‌کند: دوستی بدون عشق... سابینا یک‌زن نقاش و آزاد از هر قیدوبندی است. اما ترزا دختری خجالتی است که از خانه‌ای آمده که زیر سلطه مادری جسور و بی‌حیا قرار داشته... نمی‌فهمید که استعاره‌ها خطرناک هستند. نباید با استعاره‌ها بازی کرد. استعاره می‌تواند به تولد عشق منجر شود... نزد توماس می‌رود تا جسمش را منحصر به فرد و جایگزین‌ناپذیر کند... متوجه می‌شود که به گروه ضعیفان تعلق دارد؛ به اردوی ضعیفان، به کشور ضعیفان ...