‏‫کتاب «آیین‌های تلویزیونی و بازنمایی حزن و فرح مذهبی»‬ توسط نشر آرما تجدید چاپ شد.

به گزارش کتاب نیوز، کتاب «‏‫آیین‌های تلویزیونی و بازنمایی حزن و فرح مذهبی»که به سفارش پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات و توسط علی جعفری تالیف شده است در مجموعه کتابهای سرو و برای بار دوم به چاپ رسیده است.

ناشر در معرفی این اثر آورده است که:

«برنامه‌های مناسبتی» با وسعت و گونه‌گونی امروزینش، از اختصاصات تلویزیون پساانقلابی است. یکی از تغییراتی که به‌تبع انقلاب اسلامی در رادیو و تلویزیون ملی ایجاد شد، توجه به همگرایی آن با زمینه‌های فرهنگی، تاریخی و مذهبی جامعه بود. شاخه‌ای از این همگرایی در «تقویم محوری» جداول پخش تجلی یافت و استمرار آن به شکل‌گیری تدریجی ژانر تلویزیونی خاصی انجامید که بعدها به «مناسبتی» موسوم شد. یکی از اصول بنیادین در «نظریه هنجاری رسانه ملی» همگرایی حداکثری با تقویم ملی است. علاوه بر حداکثری‌گرایی هنجاری، حداکثری‌بودن خودِ تقویم رسمی نیز مزید بر علت شده تا رسانه ملی ایران رکورد بالاترین مناسبتی‌ها را در میان رادیو و تلویزیون‌های جهان داشته باشد. تلفیق منحصربه‌فرد دو تقویم شمسی و قمری در تقویم رسمی کشور در کنار چگالی مناسبتی بالای مذهب تشیع، دو زمینه حداکثری‌بودگی تقویم رسمی ایران هستند.
در کتاب حاضر، تلاش شده است از مبدأ حوزه نظری «ارتباطات آیینی» و به کمک رهیافت «مردم‌نگاری»، فرآیند ورود و خروج آیینی تلویزیون ایران به دو نوع مناسبت «حزن مذهبی» و «فرح مذهبی» ثبت شود. همچنین با فرآوری داده‌های مردم‌نگارانه، مؤلفه‌های اصلی در آیینی‌سازی شادی و غم در تلویزیون ایران استخراج و صورتبندی گردد.
در این کتاب از مبدأ حوزه نظری «ارتباطات آیینی» و به کمک رهیافت «مردم‌نگاری»، فرآیند ورود و خروج آیینی تلویزیون ایران به دو نوع مناسبت «حزن مذهبی» و «فرح مذهبی» بررسی شده است.به همین دلیل دو مقطع محرم و نیمه شعبان انتخاب شده و به بررسی و آسیب شناسی سنت‌های مناسبتی تلویزیون ایران پرداخته شده و به کنداکتورشناسی تلویزیون در این دو مقطع با بررسی و رصد دقیق برنامه‌ها پرداخته است.

‏‫آیین‌های تلویزیونی وبازنمایی «حزن و فرح مذهبی»‬ در 528 صفحه و با قطع رقعی با قیمت 50000 تومان در کتابفروشی ها قابل خریداری است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...