رمان «نخستین تبار» [Premier sang] نوشته املی نوتوم [Amélie Nothomb] نویسنده فرانسوی‌زبان بلژیکی برنده جایزه رنودو 2021 [Le prix Renaudot] شد.

نخستین تبار» [Premier sang]  املی نوتوم [Amélie Nothomb]  امیلی نوتومب

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، هیئت داروان جایزه رنودو رمان «نخستین تبار» نوشته املی نوتوم را که از سوی انتشارات آلبن میشل منتشر شده بود به عنوان برنده جایزه رنودو در بخش رمان فرانسوی معرفی کردند.

خانم نوتوم با ابراز خوشحالی از اعلام برگزیده شده خود در جایزه رنودو گفت «از خوشحالی به وجد آمده‌ام. این خوشبختی را باور نمی‌کنم. خیلی آرزویش را داشتم»

خانم نوتوم - که با نام مستعار بانوی باکلاه شناخته می‌شود- در این رمان ادای احترامی به پدرش داشته که در سال گذشته از دنیا رفت. او در ادامه افزوده: «اولین چیزی که با شنیدن اسمم به عنوان برنده جایزه به ذهنم رسید، این بود: «آه پدر! ما اینجاییم. خیلی حس زیبایی است.»

املی نوتوم به گفته خودش هر سال 4 رمان می‌نویسد که فقط یکی را به دست ناشر برای چاپ می‌سپارد. رمان «تشنه» او سال 2019 در فهرست نامزدهای نهایی گنکور حضور داشت که در نهایت موفق به دریافت این جایزه نشد؛ نام او اما در سال گذشته در فهرست هیچ‌یک از جوایز ادبی فرانسه حضور نداشت. نوتوم در سال 1999 برای رمان «ترس و لرز»‌ش برنده جایزه بزرگ رمان بزرگ آکادمی فرانسه شد و در سال 2007 نیز جایزه فلور فرانسه را برای رمان «نه آدم و نه حوا» دریافت کرد.

طبق آمارهای ارائه‌شده فروش رمان «نخستین تبار» -که در ماه اوت منتشر شده- از 100هزار نسخه فراتر رفت و این رمان از زمان انتشار بالاترین فروش را در میان رمان‌های منتشرشده در فصل بازگشت ادبی فرانسه به خود اختصاص داده است.

جایزه رنودو در بخش آثار غیرداستانی نیز به آنتونی پالو برای کتاب «در خیابان من سه مغازه وجود داشت» تعلق گرفت. نویسنده و روزنامه‌نگار اسپانیایی‌تبار در این کتاب شرحی شهادت‌گونه بر ناپدیدشدن مشاغل کوچک محلی ارائه می‌دهد.

در حال حاضر هیئت داوران جایزه رنودو را افرادی چون فردریک بگبدر، دومینیک بونو، پاتریک بسون، کریستین ژودسلی، ژرژ- الویه شاتوریناد، فرانس- الویه ژیسبرت، لوئی گاردل، ژان ماری گوستاو لوکلزیو(برنده نوبل ادبیات) و ژان نوئل پانکراتسی تشکیل می‌دهند.

سال گذشته رمان «داستان پسر» و «شهرهای کاغذی» به عنوان برندگان نهایی جایزه رنودو در بخش اثر داستانی و غیرداستانی معرفی شدند.

جایزه رنودو از سال ۱۹۲۶ به موازات جایزه گنکور و با این اصل ایجاد شد که هرگز به برنده گنکور جایزه ندهد.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...
جهل به ماهیت درد باعث انواع نظریه‌پردازی‌ها و حتی گمانه‌زنی‌ها شده... دوگانه‌انگاری باعث شده آثار مربوط به درد غالباً یا صرفاً به جنبه‌ی فیزیکی بدن بپردازند یا فقط به بعد ذهنی-روانی... درد حتی سویه‌های فرهنگی هم دارد و فرهنگ‌های مختلف در تجربه‌ی درد و شدت و ضعف آن تأثیرگذارند... انسان فقط با درد خودش سروکار ندارد. او با درد دیگران هم مواجه می‌شود... سازوکار درمان نیز به همان اندازه اهمیت دارد؛ یعنی بررسی این مسئله که چگونه سازوکار درد متوقف می‌شود ...
من با موراکامی (بی‌آنکه روحش خبر داشته باشد!) صیغه برادرخواندگی خوانده‌ام!... اغلب شخصیت‌های موراکامی، به‌ویژه در رمان‌ها جوان‌های ۳۵، ۳۶‌ساله‌ای هستند منزوی، زخم‌خورده، گریزان از زندگی عادی کارمندی مثلا و در جست‌وجوی هویت و حل مشکل خود... دست به چه کاری می‌زنی که معنای وجود خود را در دنیایی آشکارا بی‌معنا دریابی؟ آیا آن را چنان‌که هست، می‌پذیری، یا با تمام قوا می‌کوشی دریابی چرا چنین است؟... رمان شبیه جنگل‌کاری است و نوشتن داستان کوتاه مثل ایجاد باغ ...