چاپ نخست یادنامه داریوش شایگان به کوشش علی دهباشی از سوی انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شد.

یادنامه داریوش شایگان  علی دهباشی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، سه سال از مرگ داریوش شایگان می‌گذرد؛ فیلسوفی که سال 1313 در تهران زاده شده بود. پدرش تاجر آذربایجانی بود و مادرش نیز اهل گرجستان. شایگان به اصرار پدر، زبان فارسی را فرا گرفت و علاوه بر این در مدرسه‌ای فرانسه‌زبان به تحصیل پرداخت.

دوران زندگی او با کشف دنیا و به قول خودش «طرز خاصی از دیدن جهان» همراه بود. او زندگی در کشورهای مختلف و همچنین همنشینی با بزرگانی مختلف را تجربه کرد. در میان شخصیت‌هایی که شایگان با آن‌ها نشست و برخاست داشته‌ و تحت تأثیرشان قرار گرفته، نام‌هایی همچون علامه طباطبایی و هانری کربن دیده می‌شود. او که به مطالعاتش درباره تمدن شرق معروف بود، همواره هنر را عاملی مهم برای شناخت راستین هر فرهنگی می‌دانست. داریوش شایگان از قضا یک روز پس از هشتاد و سومین سالگرد تولدش در اثر سکته مغزی به بیمارستان منتقل شد و 6 فروردین 1397 درگذشت. از او آثاری برجای مانده که می‌توان به نمونه‌هایی چون «آسیا در برابر غرب»، «ادیان و مکتب‌های فلسفی هند»، «پنج اقلیم حضور» و «در جستجوی فضاهای گم شده» اشاره کرد.

حال و سه سال پس از درگذشت این فیلسوف نامدار ایرانی، انتشارات علمی و فرهنگی به کوشش علی دهباشی کتابی با عنوان «یادنامه داریوش شایگان» را منتشر کرده است. این کتاب 1100 صفحه‌ای شامل یکصد و هشتاد مقاله درباره آثار، منش و مقام داریوش شایگان است که به قلم صاحب‌نظران، استادان، منتقدان آرا و دانشجویان نوشته شده است. علی دهباشی نیز در مقدمه این کتاب نوشته است: «از اواسط سال 1397 کار تهیه این یادنامه را آغاز کردم. بخشی از مقالات، از نوشته‌هایی است که اینجا و آنجا در این مدت منتشر شده است و با این قصد که در یک مجموعه جمع‌آوری شود در اینجا آورده‌ام.»

مجموعه مطالب این کتاب در 9 بخش با عناوینِ «داریوش شایگان، یک دور تمام»، «آثار داریوش شایگان»، «گفت‌وگوهایی درباره داریوش شایگان»، «در سوگ داریوش شایگان»، «سروده‌هایی برای داریوش شایگان»، «گزارش مراسم تشیع، خاکسپاری و یادبود»، «گزارش شب داریوش شایگان در مجله بخارا»، «مرگ از منظر داریوش شایگان»، «عکس‌ها» و «کتابشناسی» تنظیم شده است. همچنین در میانِ نویسندگان مقالات و یادداشت‌های این کتاب، نام‎هایی چون سروش دباغ، کامران فانی، مصطفی ملکیان، بهاءالدین خرمشاهی، مصطفی محقق داماد، بیژن عبدالکریمی، رسول جعفریان و... دیده می‌شوند.

چاپ نخست یادنامه داریوش شایگان به کوشش علی دهباشی، منتشر شده از سوی انتشارات علمی و فرهنگی در 1100 صفحه و به قیمت 230 هزار تومان در دسترس مخاطبان قرار دارد.

................ هر روز با کتاب ...............

معمار چین نوین است... افراطیونِ طرفدار انقلاب فرهنگی و جوخه‌های خاص آنها علاوه بر فحاشی در مطبوعاتِ تحت امر، به فرزندان او که در دانشگاه درس می‌خواندند حمله بردند و یکی از آنها را از پنجره به بیرون انداختند که منجر به قطع نخاع او شد... اولین و مهمترین درخواست او از آمریکایی‌ها (پس از توافق) نه وام بود و نه تجهیزات و نه تجارت، بلکه امکان اعزام دانشجو به دانشگاه‌های معتبر آمریکایی بود... می‌دانست عمده تغییرات، تدریجی است و رفتار پرشتاب، ممکن است نتیجه عکس دهد ...
بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...