«پسا اسلام‌گرایی» [Post-Islamism: The Changing Faces of Political Islam] اثر دكتر آصف بیات [Asef Bayat] با ترجمه عباس جنگ از سری كتاب‌های مطالعات اسلام‌سیاسی در جهان از سوی نشر بزنگاه روانه بازار كتاب شد.

پسا اسلام‌گرایی» [Post-Islamism: The Changing Faces of Political Islam]  آصف بیات [Asef Bayat]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، مریم نوتاش مدیر انتشارات بزنگاه ضمن اعلام این خبر اضافه كرد: اثر حاضر ترجمه یکی از متون تاثیر گذار دکتر آصف بیات؛ استاد جامعه‌شناسی دانشگاه ایلینوی آمریکا در حوزه مطالعات اسلام سیاسی در جهان بوده است. ایده پسااسلام‌گرایی دیرزمانی است که در ادبیات مطالعات سیاسی اسلام وارد شده و به‌ رغم انتشار برخی آثار فرعی در این عرصه در ایران، اکنون با تأخیری به ‌نسبت طولانی مهم‌ترین خوانش آن در سطح جهانی در اختیار خوانندگان و پژوهشگران فارسی زبان قرار می‌گیرد.

همچنین دكتر عباس جنگ كه پیش از این ترجمه كتاب اسلام سیاسی از وی در شركت سهامی انتشار روانه بازار كتاب شده است در خصوص این كتاب و مهمترین وجوهات اندیشه‌های آصف بیات به ایبنا گفت: آصف بیات در این اثر ضمن وارسی چیستی اسلام‌گرایی و پسااسلام‌گرایی، به معرفی و ارائه شرح مفصلی از جریان‌های اسلام‌گرایانه و تحولات اخیر آن‌ها در ابعاد گفتمانی و همچنین عملی در کشورهای مسلمان اقدام نموده و در خلال این بازخوانی‌ها، و با به‌خدمت‌گیری شیوه‌ مفهوم‌سازی منحصربه‌فردی در توصیف این جریان‌‌ها، ایده خلاقانه‌اش درباره چیستی پسااسلام‌گرایی را عرضه می‌دارد. به باور آصف بیات در گذر از اسلام‌گرایی به پسااسلام‌گرایی شاهد نوعی چرخش گفتمانی از تأکید بر تکالیف به حقوق هستیم اما این چرخش به اشکال و بازنمودهای مختلف و بسته به بسترهای سیاسی و تاریخی این جریان‌ها، خود را در اشکال مختلف پسااسلام‌گرایی تبلور داده است، اشکال متکثری که در بخش‌های مختلف این کتابچه به آن‌ها پرداخته شده است.

عباس جُنگ تاکید كرد: این اثر که در بحبوحه بهار عربی و با تمرکز بر جریان‌های اسلام‌گرا در کشورهای اسلامی به نگارش درآمده، روایتی است از روند مواجه و تحول جریان‌های اسلام‌گرا با اقتضائات و واقعیت‌های حکمرانی روزمره، روایتی که با الهام از تحولات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی ایران در دهه ۱۳۷۰ آغاز شده و سپس سعی می‌کند دلالت‌های نامتعین و متکثر این مواجه را در قالب تحولات جریان‌های اسلام‌گرا و پسااسلام‌گرا در کشورهای مصر، ترکیه، سوریه، سودان، تونس، اندونزی، لبنان، پاکستان و عربستان سعودی شرح دهد.

دكتر آصف بیات متفكر ایرانی متولد ۱۳۳۳ شمسی در روستایی کوچک در استان تهران به دنیا آمد. او در دوران نوجوانی به تهران نقل مکان كرد و در رشته علوم سیاسی در دانشکده علوم سیاسی و اجتماعی دانشگاه تهران درس خواند. بیات در اواخر دهه ۱۳۵۰، تحصیلات تکمیلی خویش را در دانشگاه کنت بریتانیا ادامه داد و نقش کارگران در انقلاب سال ۱۳۵۷ را به عنوان موضوع پایان‌نامه دکترایش انتخاب کرد که با نام «کارگران و انقلاب در ایران» به چاپ رسید. او سپس در سال ۱۹۸۶ به مصر نقل مکان کرد تا در دانشگاه آمریکایی قاهره درس بدهد، بسیاری از تحقیقات او بر مسائل اجتماعی آن کشور متمرکز شد و کتاب «کار، سیاست، و قدرت» را به رشته تحریر درآورد که درباره تجربه مصر از مشارکت کارگری از زمان ریاست‌جمهوری جمال عبدالناصر بود.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...