رمان «همین حوالی» [Whereabouts] نوشته جومپا لاهیری با ترجمه راضیه خشنود توسط نشر ماهی منتشر و راهی بازار نشر شد.
 

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، نسخه اصلی این‌کتاب امسال توسط انتشارات آلفرد.اِی.نوف در نیویورک چاپ شده است.

این‌رمان درباره زندگی زنی ۴۵ ساله است که زندگی خود را در فصول بسیار کوتاه روایت می‌کند. هر فصل این‌رمان، مربوط به اتفاقات مهم و تاثیرگذار زندگی این‌زن است و جان‌مایه اصلی داستان هم تنهایی و تغییر در زندگی این‌شخصیت است. این‌تغییر ممکن است به خاطر روزمرگی چندان به چشم نیاید اما نویسنده سعی کرده با قطعات کوتاه و مختصرنویسی، این‌تغییر را به مخاطبش نشان دهد.

«همین حوالی» اولین‌رمان جومپا لاهیری به زبان ایتالیایی است و راوی بدون نامش، در فصلی با عنوان «روی کاناپه» مشغول گفتگو با روانکاو خود صحبت می‌کند. این‌رمان برش‌هایی از زندگی شخصیت اصلی‌اش را شامل می‌شود که مانند قطعات پازل، زندگی مالیخولیایی راوی‌شان را می‌سازند.

عناوین فصول کوتاه این‌رمان به این‌ترتیب‌اند:

در پیاده‌رو، در خیابان، در دفتر کار،‌ در تراتوریا، در بهار، در پیاتزا، در اتاق انتظار، در کتابفروشی، در سرم، در موزه، روی کاناپه، در بالکن، در استخر، در خیابان، در آرایشگاه، در هتل، در باجه بلیت‌فروشی، زیر آفتاب، در خانه، در اوت، پای صندوق، در سرم، سر میز شام، در تعطیلات، در سوپر مارکت، کنار دریا، در کافه، در ویلا، در حومه شهر، در تخت، پشت تلفن، در سایه، در زمستان، در نوشت‌افزارفروشی، در سپیده‌دم، در سرم، در خانه او، در کافه‌، وقت بیداری، در خانه مادرم،‌ در ایستگاه، در آینه، در سرداب، پیش رو، هیچ‌جا، در قطار.

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

مادرم سفر را دوست داشت. همیشه دلش می‌خواست به شهرهای بزرگ برود و از موزه‌ها، مکان‌های مقدس و معابد خدایان دیدن کند. از نظر پدرم، همه این‌ها فرساینده بود، حالا حرام‌کردن پول به کنار. می‌گفت اگر باران بگیرد چه؟ همه‌چیز به گند کشیده می‌شود. می‌گفت حوصله رانندگی طولانی ندارد و ترجیح می‌دهد در خانه استراحت کند یا به تئاتر برود. فقط پدرم بود که پول درمی‌آورد و فقط او گواهینامه داشت، در نتیجه تابستان‌ها هر سه در خانه می‌ماندیم.

من در بزرگسالی یاد گرفتم از رسوم خاصی پیروی کنم. می‌دانم سفرهای گاه‌به‌گاه و قطع ارتباط با زندگی روزمره چرا مهم است. از سالی یک‌بار تنوع بدم نمی‌آید. هیچ‌وقت به جاهای تکراری نمی‌روم. بهتر است آدم به یک مکان عادت نکند. اما در نهایت احساس می‌کنم نه از روزمرگی ملال‌آور، بلکه از خانواده و دوران کودکی‌ام دور شده‌ام و این‌فاصله، هرقدر هم که طالبش باشم، غمگینم می‌کند. وقتی در آفتاب دراز می‌کشم، دلم می‌گیرد. بر خاستگاه‌های اندوهبارم سوگواری می‌کنم. دلم برای مادرم می‌سوزد، همسری سرخورده در طول زندگی مشترک و حالا هم بیوه‌زنی متکبر.

این‌کتاب با ۱۴۴ صفحه، شمارگان هزار و ۵۰۰ نسخه و قیمت ۳۲ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

مرد جوانی که همیشه در میان بومیان امریکایی زندگی کرده است... آنچه را می‌اندیشد ساده‌دلانه می‌گوید و آنچه را می‌خواهد انجام می‌دهد... داوری‌هایی به‌اصطلاح «ساده‌لوحانه» ولی آکنده از خردمندی بر زبانش جاری می‌شود... او را غسل تعمید می‌دهند... به مادر تعمیدی خود دل می‌بندد... یک کشیش یسوعی به او چنین تفهیم می‌کند که به هربهایی شده است، ولو به بهای شرافتش، باید او را از زندان رها سازد... پزشکان بر بالین او می‌شتابند و در نتیجه، او زودتر می‌میرد! ...
او کاملا در اختیار توست می‌توانی همه خوابها و خیالهایت را عملی کنی‌... او همان دکتری‌ است که سالها پیش در حکومت‌ دیکتاتوری نظامی، پائولینا را مورد شکنجه و تجاوز قرار داده است... بچه‌هاشان و نوه‌هاشان‌ می‌پرسند که‌ راست‌ است که‌ تو‌ این‌ کار را کرده‌ای و اتهام‌هایی که به‌ تو‌ می‌زنند راست است‌ و آنها مجبور می‌شوند دروغ بگویند... چگونه‌ می‌توان کشوری‌ را‌ التیام بخشید که از سرکوب، آسیب بسیار دیده و ترس از فاش سخن گفتن‌‌ بر‌ همه‌ جای آن سایه افکنده است؟ ...
خانواده‌ای تاجر در شهرکی نیمه‌روستایی نیمه‌صنعتی... ناشنواست و زنش فریبش می‌دهد... کنسروهای مشکوک، مواد غذایی فاسد و به‌خصوص شراب قاچاق می‌فروشد... زنی است بلندبالا و باریک‌اندام، با چشم‌هایی خاکستری، معصوم و رفتاری پر قر و فر... لبخندزنان نگاه می‌کرد، همچون یک مار ماده که در بهار از لای گندم‌زار زردرنگ سر بلند کند تا گذار کارگر راه‌آهنی را از جاده تماشا کند... حال دیگر دوران سلطنت آکسینیا شروع می‌شود ...
کلیسای کاتولیک نگران به‌روزشدن علوم و انحراف مردم از عقاید کلیسا بود... عرب‌ها میانجی انتقال مجدد فرهنگ یونان باستان به اروپا شدند... موفق شد از رودررویی مستقیم با کلیسای کاتولیک بپرهیزد... رویای دکارت یافتن روشی برای تبیین کلیه پدیده‌های طبیعی در چارچوب چند اصل بنیادی بود... ماده ماهیتاً چیزی جز امتداد یا بعد مکانی نیست... شناخت یا معرفت را به درختی تشبیه کرد که ریشه‌هایش متافیزیک هستند، تنه‌اش فیزیک و شاخه‌هایش، علوم دیگر ...
وازهه که ما چرا نباید کتاب بخوانیم اما... مال اون‌وقتاس که مردم بیکار بودن... «لایک» نداره. بیشتر کتابا حتی ازشون «کپشن»م درنمیاد یا اگه درمیاد لایک‌خور نیست... بهداشتی هم نیست. آدم هرورقی که میخواد بزنه، باید انگشت‌شو تفمال کنه... میدونید همون درختا اگه برای کتاب قطع نشن، میتونن چقدر ذغال لیموی خوب بدن و چقدر قلیون دوسیب... کی جواب کله‌های سم‌گرفته ما رو میده؟... ندونی این هفته «فاطما گل» چیکار کرده، تو دورهمی نمیتونی تو بحس شرکت کنی ...