رمان «همین حوالی» [Whereabouts] نوشته جومپا لاهیری با ترجمه راضیه خشنود توسط نشر ماهی منتشر و راهی بازار نشر شد.
 

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، نسخه اصلی این‌کتاب امسال توسط انتشارات آلفرد.اِی.نوف در نیویورک چاپ شده است.

این‌رمان درباره زندگی زنی ۴۵ ساله است که زندگی خود را در فصول بسیار کوتاه روایت می‌کند. هر فصل این‌رمان، مربوط به اتفاقات مهم و تاثیرگذار زندگی این‌زن است و جان‌مایه اصلی داستان هم تنهایی و تغییر در زندگی این‌شخصیت است. این‌تغییر ممکن است به خاطر روزمرگی چندان به چشم نیاید اما نویسنده سعی کرده با قطعات کوتاه و مختصرنویسی، این‌تغییر را به مخاطبش نشان دهد.

«همین حوالی» اولین‌رمان جومپا لاهیری به زبان ایتالیایی است و راوی بدون نامش، در فصلی با عنوان «روی کاناپه» مشغول گفتگو با روانکاو خود صحبت می‌کند. این‌رمان برش‌هایی از زندگی شخصیت اصلی‌اش را شامل می‌شود که مانند قطعات پازل، زندگی مالیخولیایی راوی‌شان را می‌سازند.

عناوین فصول کوتاه این‌رمان به این‌ترتیب‌اند:

در پیاده‌رو، در خیابان، در دفتر کار،‌ در تراتوریا، در بهار، در پیاتزا، در اتاق انتظار، در کتابفروشی، در سرم، در موزه، روی کاناپه، در بالکن، در استخر، در خیابان، در آرایشگاه، در هتل، در باجه بلیت‌فروشی، زیر آفتاب، در خانه، در اوت، پای صندوق، در سرم، سر میز شام، در تعطیلات، در سوپر مارکت، کنار دریا، در کافه، در ویلا، در حومه شهر، در تخت، پشت تلفن، در سایه، در زمستان، در نوشت‌افزارفروشی، در سپیده‌دم، در سرم، در خانه او، در کافه‌، وقت بیداری، در خانه مادرم،‌ در ایستگاه، در آینه، در سرداب، پیش رو، هیچ‌جا، در قطار.

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

مادرم سفر را دوست داشت. همیشه دلش می‌خواست به شهرهای بزرگ برود و از موزه‌ها، مکان‌های مقدس و معابد خدایان دیدن کند. از نظر پدرم، همه این‌ها فرساینده بود، حالا حرام‌کردن پول به کنار. می‌گفت اگر باران بگیرد چه؟ همه‌چیز به گند کشیده می‌شود. می‌گفت حوصله رانندگی طولانی ندارد و ترجیح می‌دهد در خانه استراحت کند یا به تئاتر برود. فقط پدرم بود که پول درمی‌آورد و فقط او گواهینامه داشت، در نتیجه تابستان‌ها هر سه در خانه می‌ماندیم.

من در بزرگسالی یاد گرفتم از رسوم خاصی پیروی کنم. می‌دانم سفرهای گاه‌به‌گاه و قطع ارتباط با زندگی روزمره چرا مهم است. از سالی یک‌بار تنوع بدم نمی‌آید. هیچ‌وقت به جاهای تکراری نمی‌روم. بهتر است آدم به یک مکان عادت نکند. اما در نهایت احساس می‌کنم نه از روزمرگی ملال‌آور، بلکه از خانواده و دوران کودکی‌ام دور شده‌ام و این‌فاصله، هرقدر هم که طالبش باشم، غمگینم می‌کند. وقتی در آفتاب دراز می‌کشم، دلم می‌گیرد. بر خاستگاه‌های اندوهبارم سوگواری می‌کنم. دلم برای مادرم می‌سوزد، همسری سرخورده در طول زندگی مشترک و حالا هم بیوه‌زنی متکبر.

این‌کتاب با ۱۴۴ صفحه، شمارگان هزار و ۵۰۰ نسخه و قیمت ۳۲ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...