نمایشنامه «در منطقه جنگی و دو نمایشنامه دیگر» منتشر شد.

در منطقه جنگی و دو نمایشنامه دیگر» اثر یوجین اونیل [Eugene O'Neill]

به گزارش کتاب نیوز، نمایشنامه «در منطقه جنگی و دو نمایشنامه دیگر» اثر یوجین اونیل توسط نشر بیدگل با ترجمه یدالله آقا عباسی منتشر شد.

یوجین گِلَدِستون اونیل [Eugene O'Neill] نمایشنامه نویس برجسته‌ی آمریکایی بود که برنده‌ی جایزه‌ی ادبی نوبل در سال ۱۹۳۶ میلادی شد.

در بخشی از این کتاب، که برگزیده سه نمایشنامه از کتاب «Seven plays of the sea» اثر یوجین اونیل است، آمده است:

ینک: تو نباس خیلی سخت بگیری، دریسک. داشتم فکر می‌کردم به اون بدی هم نیس که مردم فکر می‌کنن. منظورم مُردنه. من هیچ‌وقت به موعظۀ ناخداها اهمیت نمی‌دادم. هیچ‌وقتم دین نداشتم، اما می‌دونم چیزی که بعد از این سرم می‌آد نمی‌تونه بدتر از این زندگی باشه. دریسک من دوست ندارم از پیش تو برم، ولی این‌جوریه... ترک این زندگی جاشویی اون‌قدرام ارزش گریه‌کردن نداره. از این کشتی به اون کشتی، کار سخت، پول کم، و بخور و نمیر. بعدشم دوباره با یه کشتی بزنی به دریا. هیچ‌وقت آدم حسابی نبینی، هیچ‌وقت از یه شهر ساحلی بیرون نری، سخته از هر بندری راه بیفتی و دور دنیا رو بگردی و هیچیش رو نبینی، هیشکی نباشه ازت مراقبت کنه، چه مُرده باشی، چه زنده... تو این همه هیچی نیس که متأسف باشی از دست بدی، دریسک.

نمایشنامه «در_منطقه جنگی و دو نمایشنامه دیگر» نوشته یوجین اونیل با ترجمه یدالله آقاعباسی در 98 صفحه، قطع رقعی و با قیمت 25 هزارتومان در کتابفروشی ها در دسترس علاقمندان به نمایشنامه و ادبیات نمایشی است.

................ هر روز با کتاب ...............

هنر |
کتاب جدید کانمن به مقایسه موارد زیادی در تجارت، پزشکی و دادرسی جنایی می‌پردازد که در آنها قضاوت‌ها بدون هیچ دلیل خاصی بسیار متفاوت از هم بوده است... عواملی نظیر احساسات شخص، خستگی، محیط فیزیکی و حتی فعالیت‌های قبل از فرآیند تصمیم‌گیری حتی اگر کاملاً بی‌ربط باشند، می‌توانند در صحت تصمیمات بسیار تاثیر‌گذار باشند... یکی از راه‌حل‌های اصلی مقابله با نویز جایگزین کردن قضاوت‌های انسانی با قوانین یا همان الگوریتم‌هاست ...
لمپن نقشی در تولید ندارد، در حاشیه اجتماع و به شیوه‌های مشکوکی همچون زورگیری، دلالی، پادویی، چماق‌کشی و کلاهبرداری امرار معاش می‌کند... لمپن امروزی می‌تواند فرزند یک سرمایه‌دار یا یک مقام سیاسی و نظامی و حتی یک زن! باشد، با ظاهری مدرن... لنین و استالین تا جایی که توانستند از این قشر استفاده کردند... مائو تسه تونگ تا آنجا پیش رفت که «لمپن‌ها را ذخایر انقلاب» نامید ...
نقدی است بی‌پرده در ایدئولوژیکی شدن اسلامِ شیعی و قربانی شدن علم در پای ایدئولوژی... یکسره بر فارسی ندانی و بی‌معنا نویسی، علم نمایی و توهّم نویسنده‌ی کتاب می‌تازد و او را کاملاً بی‌اطلاع از تاریخ اندیشه در ایران توصیف می‌کند... او در این کتاب بی‌اعتنا به روایت‌های رقیب، خود را درجایگاه دانایِ کل قرار داده و با زبانی آکنده از نیش و کنایه قلم زده است ...
به‌عنوان پیشخدمت، خدمتکار هتل، نظافتچی خانه، دستیار خانه سالمندان و فروشنده وال‌مارت کار کرد. او به‌زودی متوجه شد که حتی «پست‌ترین» مشاغل نیز نیازمند تلاش‌های ذهنی و جسمی طاقت‌فرسا هستند و اگر قصد دارید در داخل یک خانه زندگی کنید، حداقل به دو شغل نیاز دارید... آنها از فرزندان خود غافل می‌شوند تا از فرزندان دیگران مراقبت کنند. آنها در خانه‌های نامرغوب زندگی می‌کنند تا خانه‌های دیگران بی‌نظیر باشند ...
تصمیم گرفتم داستان خیالی زنی از روستای طنطوره را بنویسم. روستایی ساحلی در جنوب شهر حیفا. این روستا بعد از اشغال دیگر وجود نداشت و اهالی‌اش اخراج و خانه‌هایشان ویران شد. رمان مسیر رقیه و خانواده‌اش را طی نیم قرن بعد از نکبت 1948 تا سال 2000 روایت می‌کند و همراه او از روستایش به جنوب لبنان و سپس بیروت و سپس سایر شهرهای عربی می‌رود... شخصیت کوچ‌داده‌شده یکی از ویژگی‌های بارز جهان ما به شمار می‌آید ...