نمایشنامه «در منطقه جنگی و دو نمایشنامه دیگر» منتشر شد.

در منطقه جنگی و دو نمایشنامه دیگر» اثر یوجین اونیل [Eugene O'Neill]

به گزارش کتاب نیوز، نمایشنامه «در منطقه جنگی و دو نمایشنامه دیگر» اثر یوجین اونیل توسط نشر بیدگل با ترجمه یدالله آقا عباسی منتشر شد.

یوجین گِلَدِستون اونیل [Eugene O'Neill] نمایشنامه نویس برجسته‌ی آمریکایی بود که برنده‌ی جایزه‌ی ادبی نوبل در سال ۱۹۳۶ میلادی شد.

در بخشی از این کتاب، که برگزیده سه نمایشنامه از کتاب «Seven plays of the sea» اثر یوجین اونیل است، آمده است:

ینک: تو نباس خیلی سخت بگیری، دریسک. داشتم فکر می‌کردم به اون بدی هم نیس که مردم فکر می‌کنن. منظورم مُردنه. من هیچ‌وقت به موعظۀ ناخداها اهمیت نمی‌دادم. هیچ‌وقتم دین نداشتم، اما می‌دونم چیزی که بعد از این سرم می‌آد نمی‌تونه بدتر از این زندگی باشه. دریسک من دوست ندارم از پیش تو برم، ولی این‌جوریه... ترک این زندگی جاشویی اون‌قدرام ارزش گریه‌کردن نداره. از این کشتی به اون کشتی، کار سخت، پول کم، و بخور و نمیر. بعدشم دوباره با یه کشتی بزنی به دریا. هیچ‌وقت آدم حسابی نبینی، هیچ‌وقت از یه شهر ساحلی بیرون نری، سخته از هر بندری راه بیفتی و دور دنیا رو بگردی و هیچیش رو نبینی، هیشکی نباشه ازت مراقبت کنه، چه مُرده باشی، چه زنده... تو این همه هیچی نیس که متأسف باشی از دست بدی، دریسک.

نمایشنامه «در_منطقه جنگی و دو نمایشنامه دیگر» نوشته یوجین اونیل با ترجمه یدالله آقاعباسی در 98 صفحه، قطع رقعی و با قیمت 25 هزارتومان در کتابفروشی ها در دسترس علاقمندان به نمایشنامه و ادبیات نمایشی است.

................ هر روز با کتاب ...............

هنر |
سیمین جان، عزیز دلم، دختر سیاه‌سوخته شیرازی، چه بگویم؟ عمرم! جان من به لب آمد تا کاغذت رسید... سیمین جان، یک خریت کرده‌ام که ناچارم برایت بنویسم... هوای تو را بو کردم و در جست‌وجوی تو زیر همه درخت‌ها را گشتم ... همین‌طور گریه می‌کردم و هق‌هق‌کنان می‌رفتم... همین یک دسته کوچک مو کافی است... دانه دانه مرتب کرده‌ام و وسط آن را با یک نوار کوچک چسب روی یکی از عکس‌هایت چسبانده‌ام و بو می‌کنم. و راستی چه خوب بوی تو را دارد ...
گروهی از دانش‌آموزان انگلیسی هشت تا سیزده ساله... نخست می‌کوشند تا سازمان اجتماعی و سیاسی ثابتی برقرار کنند... بعد از آنکه ماده خوکی را به نحو وحشتناکی می‌کشند توتمی تأسیس می‌کنند... جزیره به صورت جهنمی درمی‌آید. شکارچیانِ ژولیده‌مو، با بدن نقاشی‌شده، مانند جنگجویان، مسلح به نیزه و تشنه‌ی خون... قصه قابل تفسیرهای مختلف (فرویدی، جامعه‌شناختی و مابعدالطبیعی) است ...
در آغاز دهه‌ی 60 انتشار یافت که خود شاهد جنبش فرهنگی نیرومندی بود: در امریکای شمالی، نخستین نسلی که با تلویزیون بزرگ شده بود، به سن رشد می‌رسید... گسترش فرهنگ کتاب اندیشه‌ی فردیت و ساختار اجتماعی دولت ملی را پدید آورد... با کشف الکتریسیته در مرحله‌ی چهارم تحول، جریان جایگزینی یک «کهکشان» تازه، با «کهکشان گوتنبرگ» آغاز می‌شود... نسل‌هایی که با تلویزیون و دیگر رسانه‌های نوین بزرگ شده‌اند، این توانایی را می‌یابند که آن یکپارچگی روانی جامعه‌ی قبیله‌ای را در «دهکده‌ی جهانی» برقرار سازند ...
مرد جوانی که همیشه در میان بومیان امریکایی زندگی کرده است... آنچه را می‌اندیشد ساده‌دلانه می‌گوید و آنچه را می‌خواهد انجام می‌دهد... داوری‌هایی به‌اصطلاح «ساده‌لوحانه» ولی آکنده از خردمندی بر زبانش جاری می‌شود... او را غسل تعمید می‌دهند... به مادر تعمیدی خود دل می‌بندد... یک کشیش یسوعی به او چنین تفهیم می‌کند که به هربهایی شده است، ولو به بهای شرافتش، باید او را از زندان رها سازد... پزشکان بر بالین او می‌شتابند و در نتیجه، او زودتر می‌میرد! ...
او کاملا در اختیار توست می‌توانی همه خوابها و خیالهایت را عملی کنی‌... او همان دکتری‌ است که سالها پیش در حکومت‌ دیکتاتوری نظامی، پائولینا را مورد شکنجه و تجاوز قرار داده است... بچه‌هاشان و نوه‌هاشان‌ می‌پرسند که‌ راست‌ است که‌ تو‌ این‌ کار را کرده‌ای و اتهام‌هایی که به‌ تو‌ می‌زنند راست است‌ و آنها مجبور می‌شوند دروغ بگویند... چگونه‌ می‌توان کشوری‌ را‌ التیام بخشید که از سرکوب، آسیب بسیار دیده و ترس از فاش سخن گفتن‌‌ بر‌ همه‌ جای آن سایه افکنده است؟ ...