شماره‌ چهاردهم دوره‌ جدید مجله‌ «تجربه» به همراه گفت‌وگوی ویژه با ناصر تقوایی منتشر شد.

تجربه 14

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایرنا، شماره‌ چهاردهم دوره‌ جدید مجله‌ تجربه با گفتگویی ویژه با ناصر تقوایی نویسنده و کارگردان با عنوان اصلیِ زنان سال‌هاست برای آزادی تلاش می‌کنند و یادنامه‌ای درباره‌ ناصر تکمیل همایون منتشر شد.
معرفی بخش‌های مختلف این شماره به شرح زیر است:

چهره ماه: صفحاتی به یادِ ناصر تکمیل همایون نویسنده، تهران‌شناس و مورخ که ۲۵ آبان در ۸۶ سالگی درگذشت با آثار و گفتاری از حبیب الله پیمان، احسان شریعتی، قربان بهزادیان‌نژاد، علی بلوکباشی، ماهرخ ابراهیم‌پور و گفت‌وگوی اختصاصی حمیدرضا محمدی با او که آخرین گفتگو با اوست. این گفت‌وگو با عنوانِ از خیانت‌کارانِ این مملکت نبودم منتشر شده است.

ادبیات: پرونده ویژه‌ ادبیات و سیاست با آثار و گفتاری از روبرت صافاریان، کاوه فولادی نسب و میلاد حسینی. گفت‌وگوی اصلی این بخش با بیژن اشتری است که با عنوانِ به آینده‌ی ایران بسیار خوشبینم منتشر شده است/ پرونده ای به یادِ یدالله رویایی و شعر حجم با آثار و گفتاری از محمد آزرم، محمد حسین مدل، خشایار فهیمی، پیمان طالبی و سعید برآبادی

کتابخانه: گفت‌وگو با هاله حامدی فر به انگیزه‌ انتشار کتاب بتا/ مرور کتاب‌های روز

سینمای ایران: پرونده‌ای درباره‌ جهانِ شاعرانه و سینمایی ناصر تقوایی به همراهِ گفت‌وگویی اختصاصی با او درباره‌ این روزهای ایران و کارِ نیمه‌تمامِ سریال میرزا کوچک خان به همراهِ آثار و گفتاری از داریوش مهرجویی، علی نصیریان، سعید راد، احمد طالبی‌نژاد، سعید عقیقی، مجتبی اسکندری، مرضیه وفامهر، سبا حیدرخانی و حامد قریب/ پرونده‌ای درباره‌ رمانتیسم و سینما با آثاری از محراب توکلی، پویا جنانی و محمد هاشمی/ نگاهی به سریالِ شبکه مخفی زنان به قلمِ مازیار معاونی

سینمای جهان: پرونده‌ای درباره‌ جایگاه و کارنامه‌ حرفه‌ای ریدلی اسکات/ صفحاتی درباره‌ بدون خون آنجلینا جولی

تئاتر: گفت‌وگوی تفصیلی احسان زیورعالم و فرامرز اسدی با بهزاد قادری سُهی درباره‌ جایگاه و تاثیرات تئاتر در جامعه‌ امروز ایران

تجسمی: پرونده‌ای درباره‌ هنر اعتراضی با طرحِ این پرسش که هنر چگونه و کجا با مردم همراه می شود با آثار و گفتاری از نیکزاد نجومی، امیر وارسته، شروین طاهری، سعید باباوند، آسیه مزینانی، آیدین خانکشی‌پور، هادی حیدری، شرمین دالوند، سمیه رمضان‌ماهی، سوانا بغوزیان، مرجان صادقی و…

مطالعات ایرانی: صفحاتی درباره‌ انجمن آثار ملی به شادباشِ یکصدمین سال روزِ تاسیس آن/ گفت‌وگوی تفصیلی حمیدرضا محمدی با علی‌قلی محمودی‌بختیاری ادیب و پیشکسوت زبان‌شناسی به همراه یادداشتی از رضا قوی‌فکر/ نگاهی به یادداشت‌های روزانه‌ محمدعلی فروغی به قلم محسن آزموده/ درباره‌ گرگان و ناهارخورانش به قلم الهه موسوی/ وارثان زعفران و نمک به قلم علی اتحاد

هنر زندگی: پرونده‌ای درباره تنهایی همراه با گفت‌وگویی ویژه با آدریان پیلکینگتون

به همراه یادداشت‌ اختصاصی جهانگیر هدایت درباره‌ بخشی از سرنوشت صادق هدایت و آثار و گفتاری از فرشین کاظمی نیا، عسل آذرپور و …»

مدیر مسئول تجربه کتایون بناساز است و پژمان موسوی سردبیری آن را بر عهده دارد. تصویر روی جلد هم از مهدی حسنی است.

................ هر روز با کتاب ...............

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...