کتاب «صد سال نویسندگی در تهران» با پژوهش و تالیف میلاد حسینی منتشر شد.

صد سال نویسندگی در تهران میلاد حسینی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب در ۲۴۵ صفحه (قطع خشتی) با شمارگان ۵۰۰ نسخه و قیمت ۱۵۷ هزار تومان توسط انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شده است.

در معرفی «صد سال نویسندگی در تهران» توسط ناشر آمده است: «این کتاب صد تک‌نگاری در باب صد نویسنده شهر تهران است و در فصل‌های کوتاه نگاهی گذرا انداخته به صد نویسنده که در شاخه‌های مختلف از جمله داستان، نقد، متون نمایشی و ... تاثیرگذار بوده‌اند.

تهران!

احتمالا اولین چیزی که با شنیدن کلمه «تهران» به ذهن هر کسی متبادر می‌شود، مکانی است که مرکزیت ایران را بر دوش دارد. بیش از ۲۰۰ سال است که تهران پایتخت ایران است؛ مرکزی مهم با فعالیت‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و ... . اما اگر از این دسته‌بندی‌های جغرافیایی و حکومتی بگذریم باید اذعان کنیم که پایتخت و زیست در پایتخت تاثیر مستقیم و عمیقی بر ادبیات هر کشوری دارد.
کتاب «صد سال نویسندگی در تهران» نمایشی است از همین اهمیت. در این اثر شما با صد تک‌نگاری در بابِ صد نویسندۀ شهر تهران مواجه خواهید بود.

حسینی در مقدمه این کتاب می‌نویسد: «این گزارش‌ها صد تک‌نگاری از صد نویسنده تهران است و همین عدد صد محدودیت‌ها و دشواری‌هایی بر کار افزود و طبیعتا نام چهره‌هایی در این فهرست غایب است. این کتاب دایره‌المعارف نویسندگان نیست، که اگر بود هم فرم مدخل‌ها باید طور دیگر می‌بود و هم عددش بسیار بالاتر از صد می‌رفت. صرفا گزارشی از احوالات و آثار و زمانه آدم‌هایی است که باعث تثبیت مرکزیت ادبی و زبانی شهر تهران شده‌اند و ترتیبش بر اساس سال تولد و زمانه زیستن است و می‌توان سیری تاریخی را در آن دنبال کرد.»

«صد سال نویسندگی در تهران» با نام محمدعلی فروغی آغاز می‌شود و در پایان به نویسندگان جوان امروز می‌رسد. تنوع نام‌ها (که تنوع نگاه و سبک و سیاق نویسندگی را با خود همراه دارد) از ویژگی‌های این کتاب است. هم نام محمدعلی جمال‌زاده در این اثر دیده می‌شود هم شاهرخ مسکوب. هم رجبعلی اعتمادی در این کتاب سهمی دارد هم هوشنگ مرادی کرمانی. هم با کارنامه بهرام بیضایی سروکار داریم هم توران میرهادی و در کنار نام نویسندگان پیشکسوتی چون محمود دولت‌آبادی نام نویسندگان نسل‌های بعد هم دیده می‌شود. همچنین نام برخی چهره‌های مطرح شعر ایران همچون احمد شاملو، سیمین بهبهانی و محمدرضا شفیعی کدکنی در این کتاب به چشم می‌خورد.

در ادامه بخشی از کتاب صد سال نویسندگی در تهران را می‌خوانید که به ابراهیم گلستان اختصاص دارد:

«ابراهیم گلستان نمونه‌ای عجیب در فرهنگ و هنر ایران است. او در هر حوزه‌ای وارد شده به بالاترین درجاتش رسیده و امروزه با جدیت می‌توان گفت او یکی از مهم‌ترین و اثرگذارترین نویسنده‌های ادبیات ایران است که نثری منحصربه‌فرد و دقتی بالا در جزئیات روایی داشت. او ساکن محله دروس بود. زمانی که به آن‌جا رفت، همه محله بیابان بود و دروس جایی بود دور از شهر. گلستان خودش خانه‌ای در آن‌جا می‌سازد و پر و بالش می‌دهد. دامنه فعالیت‌های او بسیار گسترده است و با وجود این‌که سال‌هاست اثری داستانی منتشر نکرده و فیلمی سینمایی نساخته، کماکان چهره‌ای مهم است که همیشه می‌شود درباره‌اش حرف زد. گلستانِ روشنفکر، گلستان کارگردان، گلستان داستان‌نویس، گلستان ِ مترجم، گلستانِ روزنامه‌نگار و گلستانِ نفت و آبادان.... او در سال ۱۳۰۱ در شیراز به دنیا آمد و در کودکی هم‌بازی سیمین دانشور بود و دهه‌ها بعد نامه به سیمین را نوشت....»

صد سال نویسندگی در تهران یکی از عنوان‌های مجموعه کتاب‌های سده است. مجموعه کتاب‌های سده شامل این عنوان‌هاست است: صد سال نقاشی در تهران، صد سال شاعری در تهران، صد سال نویسندگی در تهران، صد سال عکاسی مناظر شهری در تهران، صد سال کارتون و کاریکاتور در تهران و صد سال گرافیک در تهران.»

................ هر روز با کتاب ...............

همه انسان‌ها عناصری از روباه و خارپشت در خود دارند و همین تمثالی از شکافِ انسانیت است. «ما موجودات دوپاره‌ای هستیم و یا باید ناکامل بودن دانشمان را بپذیریم، یا به یقین و حقیقت بچسبیم. از میان ما، تنها بااراده‌ترین‌ها به آنچه روباه می‌داند راضی نخواهند بود و یقینِ خارپشت را رها نخواهند کرد‌»... عظمت خارپشت در این است که محدودیت‌ها را نمی‌پذیرد و به واقعیت تن نمی‌دهد ...
در کشورهای دموکراتیک دولت‌ها به‌طور معمول از آموزش به عنوان عاملی ثبات‌بخش حمایت می‌کنند، در صورتی که رژیم‌های خودکامه آموزش را همچون تهدیدی برای پایه‌های حکومت خود می‌دانند... نظام‌های اقتدارگرای موجود از اصول دموکراسی برای حفظ موجودیت خود استفاده می‌کنند... آنها نه دموکراسی را برقرار می‌کنند و نه به‌طور منظم به سرکوب آشکار متوسل می‌شوند، بلکه با برگزاری انتخابات دوره‌ای، سعی می‌کنند حداقل ظواهر مشروعیت دموکراتیک را به دست آورند ...
نخستین، بلندترین و بهترین رمان پلیسی مدرن انگلیسی... سنگِ ماه، در واقع، الماسی زردرنگ و نصب‌شده بر پیشانی یک صنمِ هندی با نام الاهه ماه است... حین لشکرکشی ارتش بریتانیا به شهر سرینگاپاتام هند و غارت خزانه حاکم شهر به وسیله هفت ژنرال انگلیسی به سرقت رفته و پس از انتقال به انگلستان، قرار است بر اساس وصیت‌نامه‌ای مکتوب، به دخترِ یکی از اعیان شهر برسد ...
تجربه‌نگاری نخست‌وزیر کشوری کوچک با جمعیت ۴ میلیون نفری که اکنون یک شرکت مشاوره‌ی بین‌المللی را اداره می‌کند... در دوران او شاخص سهولت کسب و کار از رتبه ١١٢ (در ٢٠٠۶) به ٨ (در ٢٠١۴) رسید... برای به دست آوردن شغلی مانند افسر پلیس که ماهانه ٢٠ دلار درآمد داشت باید ٢٠٠٠ دلار رشوه می‌دادید... تقریبا ٨٠درصد گرجستانی‌ها گفته بودند که رشوه، بخش اصلی زندگی‌شان است... نباید شرکت‌های دولتی به عنوان سرمایه‌گذار یک شرکت دولتی انتخاب شوند: خصولتی سازی! ...
هنرمندی خوش‌تیپ به‌نام جد مارتین به موفقیت‌های حرفه‌ای غیرمعمولی دست می‌یابد. عشقِ اُلگا، روزنامه‌نگاری روسی را به دست می‌آورد که «کاملا با تصویر زیبایی اسلاوی که به‌دست آژانس‌های مدلینگ از زمان سقوط اتحاد جماهیر شوروی رایج شده است، مطابقت دارد» و به جمع نخبگان جهانی هنر می‌پیوندد... هنرمندی ناامید است که قبلا به‌عنوان یک دانشجوی جوان معماری، کمال‌گرایی پرشور بوده است... آگاهیِ بیشتر از بدترشدنِ زندگی روزمره و چشم‌انداز آن ...