کتاب «صد سال نویسندگی در تهران» با پژوهش و تالیف میلاد حسینی منتشر شد.

صد سال نویسندگی در تهران میلاد حسینی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب در ۲۴۵ صفحه (قطع خشتی) با شمارگان ۵۰۰ نسخه و قیمت ۱۵۷ هزار تومان توسط انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شده است.

در معرفی «صد سال نویسندگی در تهران» توسط ناشر آمده است: «این کتاب صد تک‌نگاری در باب صد نویسنده شهر تهران است و در فصل‌های کوتاه نگاهی گذرا انداخته به صد نویسنده که در شاخه‌های مختلف از جمله داستان، نقد، متون نمایشی و ... تاثیرگذار بوده‌اند.

تهران!

احتمالا اولین چیزی که با شنیدن کلمه «تهران» به ذهن هر کسی متبادر می‌شود، مکانی است که مرکزیت ایران را بر دوش دارد. بیش از ۲۰۰ سال است که تهران پایتخت ایران است؛ مرکزی مهم با فعالیت‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و ... . اما اگر از این دسته‌بندی‌های جغرافیایی و حکومتی بگذریم باید اذعان کنیم که پایتخت و زیست در پایتخت تاثیر مستقیم و عمیقی بر ادبیات هر کشوری دارد.
کتاب «صد سال نویسندگی در تهران» نمایشی است از همین اهمیت. در این اثر شما با صد تک‌نگاری در بابِ صد نویسندۀ شهر تهران مواجه خواهید بود.

حسینی در مقدمه این کتاب می‌نویسد: «این گزارش‌ها صد تک‌نگاری از صد نویسنده تهران است و همین عدد صد محدودیت‌ها و دشواری‌هایی بر کار افزود و طبیعتا نام چهره‌هایی در این فهرست غایب است. این کتاب دایره‌المعارف نویسندگان نیست، که اگر بود هم فرم مدخل‌ها باید طور دیگر می‌بود و هم عددش بسیار بالاتر از صد می‌رفت. صرفا گزارشی از احوالات و آثار و زمانه آدم‌هایی است که باعث تثبیت مرکزیت ادبی و زبانی شهر تهران شده‌اند و ترتیبش بر اساس سال تولد و زمانه زیستن است و می‌توان سیری تاریخی را در آن دنبال کرد.»

«صد سال نویسندگی در تهران» با نام محمدعلی فروغی آغاز می‌شود و در پایان به نویسندگان جوان امروز می‌رسد. تنوع نام‌ها (که تنوع نگاه و سبک و سیاق نویسندگی را با خود همراه دارد) از ویژگی‌های این کتاب است. هم نام محمدعلی جمال‌زاده در این اثر دیده می‌شود هم شاهرخ مسکوب. هم رجبعلی اعتمادی در این کتاب سهمی دارد هم هوشنگ مرادی کرمانی. هم با کارنامه بهرام بیضایی سروکار داریم هم توران میرهادی و در کنار نام نویسندگان پیشکسوتی چون محمود دولت‌آبادی نام نویسندگان نسل‌های بعد هم دیده می‌شود. همچنین نام برخی چهره‌های مطرح شعر ایران همچون احمد شاملو، سیمین بهبهانی و محمدرضا شفیعی کدکنی در این کتاب به چشم می‌خورد.

در ادامه بخشی از کتاب صد سال نویسندگی در تهران را می‌خوانید که به ابراهیم گلستان اختصاص دارد:

«ابراهیم گلستان نمونه‌ای عجیب در فرهنگ و هنر ایران است. او در هر حوزه‌ای وارد شده به بالاترین درجاتش رسیده و امروزه با جدیت می‌توان گفت او یکی از مهم‌ترین و اثرگذارترین نویسنده‌های ادبیات ایران است که نثری منحصربه‌فرد و دقتی بالا در جزئیات روایی داشت. او ساکن محله دروس بود. زمانی که به آن‌جا رفت، همه محله بیابان بود و دروس جایی بود دور از شهر. گلستان خودش خانه‌ای در آن‌جا می‌سازد و پر و بالش می‌دهد. دامنه فعالیت‌های او بسیار گسترده است و با وجود این‌که سال‌هاست اثری داستانی منتشر نکرده و فیلمی سینمایی نساخته، کماکان چهره‌ای مهم است که همیشه می‌شود درباره‌اش حرف زد. گلستانِ روشنفکر، گلستان کارگردان، گلستان داستان‌نویس، گلستان ِ مترجم، گلستانِ روزنامه‌نگار و گلستانِ نفت و آبادان.... او در سال ۱۳۰۱ در شیراز به دنیا آمد و در کودکی هم‌بازی سیمین دانشور بود و دهه‌ها بعد نامه به سیمین را نوشت....»

صد سال نویسندگی در تهران یکی از عنوان‌های مجموعه کتاب‌های سده است. مجموعه کتاب‌های سده شامل این عنوان‌هاست است: صد سال نقاشی در تهران، صد سال شاعری در تهران، صد سال نویسندگی در تهران، صد سال عکاسی مناظر شهری در تهران، صد سال کارتون و کاریکاتور در تهران و صد سال گرافیک در تهران.»

................ هر روز با کتاب ...............

الهامی از زندگی کارگران پاریسی... با کار رختشویی توانسته است که مبلغی پس‌انداز کند... از او دو پسر داشت... تنبل و خوش‌گذران است و به زودی معشوقه را رها می‌کند و به زنان دیگری روی می‌آورد... با او ازدواج می‌کند... کارگر دیگری زن را می‌ستاید و در دل به او عشق می‌ورزد، اما یاری او کارساز نیست... به باده‌گساری روی می‌آورد... شوق کار را از دست می‌دهد... برای گذران زندگی به روسپی‌گری روی می‌آورد... ...
از ذهنیتی که در میان نظامیان ترک درباره‌ی سلسله‌مراتب و برتری فکری وجود دارد و این‌که چه‌قدر با سوء‌تفاهم‌ها و ظواهر درآمیخته سخن می‌گوید... همان‌گونه که اسب مهتر بی‌هیچ شناختی حرکت اسب مقابل‌اش را تقلید می‌کند، انسان عاری از آگاهی هم به تقلیدی کور از همنوعان‌اش دست می‌زند... مردم را به خاطر کمبود مطالعه و اسارت بی‌قیدوشرط‌شان در برابر سنت‌های خالی از تعقل و خرافه‌های موروثی از نیاکان‌شان، به باد انتقاد می‌گیرد ...
یک مضحکه‌ی کامل! در اینجا، همه، جز تماشاگر، در عین‌حال هم فریب‌دهنده‌اند و هم فریب‌خورده. کمدی عظیمی که در آن تغزل با هزل گزنده‌ای همراه است و اختلاطی به وجود می‌آورد که در بعضی لحظات یادآور سبک کلودل است... با حیله‌ی بسیار خشنی در ماجرای مشکوکی درگیر می‌شود، در دادگاهی محاکمه، محکوم، تیرباران و به خاک سپرده می‌شود تا با نامی دیگر و در لباس یونیفورم تجدید حیات کند ...
دوربین از چه زاویه ‌دیدی زنان فیلم را به نمایش درمی‌آورد؟ کدام وجه در نگاه دوربین غلبه دارد؛ وجه اروتیک یا وجه اجتماعی؟ ... با استفاده از آرای فروید و لکان، بعد روانکاوانه‌ی نظریه‌های فمینیستی را غنی کرده و به وجه لذت‌مدارانه سینما (تماشابارگی) پرداخته است... تاریخچه‌ای از حضور زنان در عرصه‌ی فیلم و مهم‌ترین فیلم‌های آنان... واکاوی شمایل یک قهرمان زن در چهارچوب یک ژانر متفاوت ...
در یک خانواده‌‌ کاملا بی‌کتاب بزرگ شدم... کل ادبیات آلمان را بلعیده‌‌ام... وقتی شروع به نوشتن کردم، در وضعی بودم که مودبانه‌‌اش می‌‌شود «نوکر خارجی»... جوان بودم که وارد سرویس اطلاعاتی شدم... یک میهن‌‌پرست می‌‌تواند کشورش را نقد کند، همچنان دلبسته‌‌اش باشد و مسیر دموکراسی را طی کند. اما یک ناسیونالیست به دشمن نیاز دارد... مردم خیال می‌‌کردند بعد از جنگ سرد دیگر قرار است اوضاع خوب باشد و دیگر دنیا به جاسوس‌‌ها نیازی نداشته باشد ...