کتاب «ده هزار سال هنر» [10000years of art: the story ofhuman creativityaAcross time and space] با ترجمۀ گلناز صالح‌کریمی و منیره پنج‌تنی از سوی انتشارات «سپاس» منتشر شد.

ده هزار سال هنر» [10,000 years of art: the story ofhuman creativityaAcross time and space]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، «ده هزار سال هنر» کاری از گروه انتشاراتی فایدون[PHaidon Press]، مجموعه‌ای از پانصد اثر هنری متعلق به فرهنگ‌ها و تمدن‌های مختلف در طول تاریخ است که به ترتیب زمان گردآمده‌اند. نخستین اثر این مجموعه به حدود ده هزار قبل از میلاد باز می‌گردد و آخرین اثر، اثری‌ست نیمه‌تمام.

در این کتاب هر اثر یک صفحۀ تمام را به خود اختصاص داده است که در آن تصویری از اثر و متنی در توصیف خصوصیاتِ سبکی، اهمیت تاریخی، و زمینۀ اجتماعی و گاه اقتصادی و همچنین شیوۀ خلق اثر و دربارۀ هنرمند آمده است. کادری نیز به منزلۀ شناسنامه در هر صفحه وجود دارد که در آن نام کنونی کشوری که اثر در آن‌جا خلق شده، نام اثر و هنرمند، اندازه، جنس و مواد به‌کار رفته، فرهنگ یا تمدن حاکم در زمان ساخت اثر، سبک اثر، تاریخ خلق و محل نگهداری کنونی آن نوشته شده است.

در پایانِ کتاب واژه‌نامه‌ای فراهم آمده که در آن بسیاری از تکنیک‌ها شرح داده شده‌اند و در خصوص بسیاری از فرهنگ‌ها و تمدن‌ها اطلاعات مختصری ارائه شده است. پس از آن نمایۀ دو زبانۀ فارسی- انگلیسی آمده است که تمام نام‌های خاص این کتاب، اعم از نام هنرمندان، اثرها، سبک‌ها، مکان‌ها و دوره‌ها در آن با شمارۀ صفحه ذکر شده‌اند. از این نمایه می‌توان همچون فهرست استفاده کرد و با جست‌وجو کردن نام اثر یا هنرمند یا اطلاعات دیگری از این دست، شمارۀ صفحۀ آن را پیدا کرد.

کتاب ده هزار سال هنر (سال انتشار -۱۳۹۹) در اصل، نسخۀ کوچک شدۀ کتاب سی هزار سال هنر (سال انتشار- ۱۳۹۶) است. انتشاراتِ انگلیسی «فایدون» هر دو کتاب را منتشر کرده است و «کارگاه نشر و گرافیک سپاس» با همکاری «انتشارات کتاب‌سرای نیک» هر دو اثر را با ترجمۀ گلناز صالح‌کریمی و منیره پنج‌تنی منتشر کرده است.

تفاوت این دو کتاب در این است که نویسندگان در کتاب ده هزار سال هنر تغییرهایی مانند اضافه کردن تاریخ فوت هنرمندانی که در فاصلۀ چاپ سی هزار سال هنر تا ده هزار سال هنر از دنیا رفته‌اند در آن اعمال کرده‌اند، یا در خصوص بعضی آثار که تاریخ ساخت آن‌ها دقیق نبود و در بازه‌ای زمانی تخمین زده می‌شد، تاریخ دیگری را در این کتاب در همان بازه انتخاب کرده‌اند، یا اگر اثری در مرزهای جغرافیایی مورد مناقشه در کشور خلق شده بود، در این کتاب نام کشوری را آورده‌اند که که در سی هزار سال هنر نام آن نیامده بود. همچنین باید اضافه کرد که در سی هزار سال هنر، هزار اثر هنری و در ده هزار سال هنر پانصد اثر آمده و سی هزار سال هنر در انتهای کتاب مشتمل بر خطِ زمانیِ مصور، کاغذِ گلاسه و قطع خشتی و گاه متن مفصل‌تری است.

کتاب ده هزار سال هنر در اسفندماه از سوی «انتشارات کارگاه نشر و گرافیک سپاس» منتشر شده و در اختیار علاقه مندان و هنر دوستان قرار گرفته است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...