کتاب «تیران از گذشته‌های دور تا امروز» حاوی تاریخ، جغرافیا، آداب و رسوم، شرح ناموران، گویش ادیان، هنر و معماری شهرستان تیران توسط انتشارات یکتا منتشر و راهی بازار نشر شد.

تیران از گذشته‌های دور تا امروز» نوشته حسین صابری تهرانی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب «تیران از گذشته‌های دور تا امروز» نوشته حسین صابری تهرانی در دو جلد توسط انتشارات یکتا چاپ و منتشر شده است.

تیران شهری در ۴۵ کیلومتری اصفهان و در مرکزیت شهرستان تیران و کرون و با جمعیت ۲۰ هزار نفر و در مجاورت شهرهای نجف آباد، سامان، عسگران، رضوانشهر و در مسیر غرب اصفهان قرار گرفته است. این‌شهر دارای آداب و رسوم، ظرفیت‌های تاریخی و باستانی، معادن، حیات وحش و قدمتی با بیش از پنج هزار سال است که در روزگارهای قدیم تفرجگاه پادشاهانی مثل شاه عباس اول و ظل السلطان بوده است.

تیران و کرون دارای ۲۷ اثر تاریخی ملی و پنج موقعیت گردشگری طبیعی مثل چشمه مرغاب، سد شهید منتظری، کوچه باغ‌های تاریخی، دربند و پارک محلی است. ساالانه بیش از ۴۰۰ هزار نفر به این مراکز سفر کرده و از محیط طبیعی استفاده می‌کنند. پارک‌ملی قمیشلو و دالانکوه هم از مناطق گردشگری حفاظت شده منطقه هستند.

نویسنده کتاب «تیران از گذشته‌های دور تا امروز» پس از معرفی جغرافیا و موقعیت این دیار به ظرفیت‌های تاریخی، معدنی، زیست محیطی و کشاورزی پرداخته و در دو جلد علت نامگذاری این شهر به نام تیران، آداب و رسوم، شخصیت‌ها، قوانین و شرح حال زندگی و اقدامات صورت گرفته از دوران‌های پادشاهان تا امروز را بررسی کرده است. این‌کتاب دو جلدی از سال‌های ۷۷ تا ۹۰ نوشته شده است.

بر اساس پژوهش‌های این‌نویسنده دیگران، تیگران، دیگراناگرد، تهران، طهران و تیران از نام‌های این خطه بوده که در گذر زمان بر آن نهاده‌اند.

جلد اول این کتاب برگرفته از مطالب جغرافیایی، موقعیت سنجی، ظرفیت‌ها، گویش‌های محلی، سال‌های قحطی، ناموران گذشته شهر است و در جلد دوم نویسنده به تغییر نام این شهر از تهران به تیران و تثبیت آن، آثار تاریخی خاص مثل یخچال طبیعی، دوازده‌های شهر، عصارخانه، باغ‌ها و قوانین تقسیم آب، سرفامیل‌ها، تاریخ مدارس و شخصیت‌های فرهنگی، هنری و اجتماعی اشاره کرده است.

صابری تهرانی در جلد دوم، این‌کتاب را با عنوان تیران دیروز تیران امروز معرفی کرده است. مقاله‌ای از دایره المعارف اسلامی به قلم شیوا جعفری و مختصری از بلوک کرون برگرفته از کتاب سفرنامه اصفهان تألیف افضل الملک از دبیران عصر قاجار از ضمیمه‌های این دو جلد کتاب است.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...