کتاب «روایت‌شناسی: راهنمای خواننده به نظریه روایت» [Narratology: A Guide to the Theory of Narrative] نوشته مانفرد یان [Manfred Jahn] منتشر شد.

روایت‌شناسی: راهنمای خواننده به نظریه روایت» [Narratology: A Guide to the Theory of Narrative] نوشته مانفرد یان [Manfred Jahn]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایلنا، «روایت‌شناسی: راهنمای خواننده به نظریه روایت» نوشته «مانفرد یان» با ترجمه ابوالفضل حری از سوی انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شد.

مانفرد یان در این کتاب با آوردن رویکردها، چهره‌ها و منابع مهم روایت‌شناسی و ذکر واژگان و اصطلاحات اصلی روایت‌شناسی ساختارگرا با شرحی کامل به همراه تحلیل بخش‌های آغازین برخی از آثار ادبی مطرح و نیز ذکر منابع اصلی مرتبط با مباحث و تحلیل و بررسی برخی نمونه‌های آثار ادبیات داستانی، فرهنگ‌نامه‌ای توصیفی درباره روایت‌شناسی ساختارگرا و تا اندازه‌ای پساساختارگرا فراهم آورده است.

او همچنین می‌کوشد در این نسخه که جدیدترین ویرایش کتاب است، از برخی الگوهای برساخت‌نگر به ویژه در تحلیل کانونی‌شدگی نیز یاد کند.

خواننده در معیت نویسنده و در سایه نظریه روایت، می‌تواند در جهان داستان به منزلگاه‌های ابتدایی، میانی و انتهایی این جهان با چشمی بیناتر و گوشی شنواتر، با امید دستیابی به لذتی کامل‌تر از خوانش آثار داستانی گام نهد.

در مجموع، می‌توان این کتاب را فرهنگ‌نامه‌ای کوچک انست که به ناقدان در ساحت نقد، به خوانندگان معمولی و حرفه‌ای در ساحت لذت خوانش آثار ادبی، به دانشجویان در خوانش نقادانه و نیز به نویسندگان در ساحت خلق آثار ادبی یاری می‌رساند.

کتاب «روایت‌شناسی: راهنمای خواننده به نظریه روایت» در ۲۷۳ صفحه و با قیمت ۳۷ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...