کتاب «شلیک به ستاره‌ها» [Shooting at the stars : the Christmas truce of 1914] از مجموعه «صلح و دوستی» تألیف و تصویرگری جان هندریکس [John Hendrix] است که از سوی انتشارات علمی و فرهنگی در دسترس مخاطبان گروه سنی «ب و ج» قرار گرفته است.

به گزارش خبرنگار مهر، کتاب «شلیک به ستاره‌ها» از مجموعه «صلح و دوستی» تألیف و تصویرگری جان هندریکس است که توسط طاهره آدینه‌پور ترجمه و از سوی انتشارات علمی و فرهنگی در دسترس مخاطبان گروه سنی «ب و ج» قرار گرفته است.

شلیک به ستاره‌ها [Shooting at the stars : the Christmas truce of 1914]  جان هندریکس [John Hendrix]

جان هندریکس نویسنده و تصویرگر کتاب «شلیک به ستاره‌ها» تلاش کرده موضوع آتش بس جنگ در کریسمس ۱۹۱۴ را با مضامینی همچون آرزوی صلح بر روی زمین و حسن تفاهم برای انسان‌ها را روایت کند.

گفتن داستان هر جنگی کار ساده‌ای نیست اما روایت جنگ جهانی اول به خصوص از هم گسیخته و پیچیده بود و مجاب کننده نیست. روایت چارلی از کریسمس چشم انداز روشنی از علت‌ها و نتیجه نهایی جنگ بزرگ به دست نمی‌دهد. این داستان هدف کوچک‌تری را دنبال می‌کند آنچه در این داستان من را به خود جذب کرد دیدگاه ضعیفان و درماندگان در جنگ بود.

رخداد آتش‌بس استثنایی کریسمس در جنگ جهانی اول مثالی ماندگار از انسان‌های عادی است کاری فوق‌العاده انجام می‌دهند. سرباز انگلیسی به نام ویلفرد یوئرت آن را این‌گونه توصیف می‌کند: عطش عالیِ انسانیت، انگیزه خودجوش و مقاومت‌ناپذیری که از ایمان مشترک و ترس مشترک برخاسته بود به پیروزی کامل می‌رسد». تک تک افراد، مجهز به سرود و نغمه‌های شاد و درخت‌های کریسمس اسلحه‌هایشان را به کناری پرت کرده و با اشتیاقی جانانه برای صلح به سمت دشمن رفتند.

او با روایتی از جنگ می‌گوید، صد سال پیش جنگ دهشتناکی آغاز شد. این جنگ بزرگ‌ترین کشمکشی بود که دنیا به خود دیده بود. روزنامه‌نگاران آن را جنگ بزرگ نامیدند. اما این جنگ اصلاً بزرگ نبود، هولناک بود. امروز آن را جنگ جهانی اول می‌نامیم. یک نسل از مردم اروپا به دلیل درگیر شدن در جنگی که سرانجامی نداشت، نابود شد. حتی یک قرن بعد، هنوز علت‌های این جنگ وحشتناک قابل ملاحظه است. اما با توجه به بهای هولناکی که برای آن پرداخته شد، یعنی نابودی زندگی بیش از سی و هفت میلیون غیر نظامی و نظامی، این علت‌ها ناکافی است.

این جنگ بر پایه غرور ملی و عظمت سیاسی بنا نهاده شد و غم‌انگیزتر آنکه می‌شد اتفاقی نیفتد. جنگ دربرگیرنده دو نیرو ارتش مخالف بود. هر ارتش فقط از یک کشور نبود، بلکه از مجموع ملت‌هایی تشکیل می‌شد که یک اتحاد نامیده می‌شدند.

در اواخر تابستان ۱۹۱۴ هنگامی که مهره‌های دومینو شروع به افتادن کردند، میلیون‌ها جوان برای شرکت در جنگ داوطلب شدند. بسیاری از آن‌ها گمان می‌کردند که جنگ ماجراجویی کوتاهی خواهد بود که یقیناً تا کریسمس به پایان خواهد رسید.

با توجه به اینکه این کتاب بیشتر پیرامون نامه سرباز انگلیسی با نام چارلی به مادرش است خاطراتش را در لحظات کریسمس است که فاصله آن‌ها با سربازان آلمانی تنها ۳۰ قدم بود.

سرباز انگلیسی در نامه‌ای به مادرش نوشته است، «مادرم! عزیزترنم! برای آخرین نامه‌ات خیلی ممنونم. حرف‌هایت در سنگر سرد من تسلی خاطر بی‌نظیری هستند. من هم امیدوارم مایه‌ی افتخار تو و موجب سربلندی کشور عزیزم باشم… اما زندگی در این گودال زشت بسیار فرساینده است...

از دیگر نامه این سرباز انگلیسی به مادرش آمده است، این امید پایان یافتن جنگ بود اما این اتفاق خوشحال کننده برای سربازان رقم نخورد در این نامه آمده است که همه این امید را داشتیم که تا آمدن کریسمس جنگ هم تمام شود اما این امید بر باد رفت. اما مادر می‌خواهم درباره چیزی که امروز اتفاق افتاد برائت بگویم داستانی آنقدر عجیب که نمی‌توانی آن را باور کنی. شب سال نو خیلی آرام‌تر از همیشه پیش رفت و همه ما امیدوار بودیم که روزی بدون گلوله باران داشته باشیم. سرمای سختی که از دو روز قبل درگیرش بودیم. به نعمتی خارج از انتظار بدل شد. یخ‌بندان شدید سنگر کثیف ما را به زمینی سفت تبدیل کرد و ما برای چند ساعتی توانستیم در خانه کوچکمان چند قدمی راه برویم.

تپ ِ تفنگدار که دست‌هایش قوی بود چند قوطی مربای گلابی برداشت و به طرف منطقه بی‌طرف (زمین بازبین سنگرها) خیلی نزدیک به خط آلمانی‌ها پرتاب کرد. یکی از افسرهایشان سرش را بالا آورد. مرباها را دید، بلند شد ایستاد و برایمان دست تکان داد و خواست که ما هم بیاییم. بیش‌تر ما فکر کردیم که حتماً تله است. اما قبل از اینکه بتوانیم کاری انجام دهیم. ستوان لاول ما راهش را از داخل سیم‌های خاردار باز کرد و مستقیم رفت که افسر آلمانی را ملاقات کردند.

سربازان در کنار هم خوش بودند و به صلح، با یکدیگر عکس گرفتند، لوازم‌شان را با هم عوض کردند، با هم بیسکوئیت و سوسیس خوردند، با قوطی بیسکوئیت فوتبال بازی کردند و در تفکرات و اندیشه‌هایشان گفتند که چرا نمی‌توانیم الان به خانه برگردیم و در صلح زندگی کنیم.

اما از نظر فرماندهان چنین پرسشی خیانت به کشور است سربازان خسته از جنگ سرانجام چه می‌کنند.

سرباز انگلیسی در آخر برای مادرش می‌نویسد، همه ما امروز با دشمنانمان یک روز عالی داشتیم اما گمان می‌کنم فردا همه ما باید برای کشورهایمان بجنگیم و وقتی سرگرد برگردد مجبوریم از دستورهایش پیروی کنیم فکر می‌کنم بقیه شب بچه‌های ما خیلی بالاتر از سنگرشان آن‌ها را نشانه بگیرند ما به ستاره‌ها شلیک می‌کنیم.

«شلیک به ستاره‌ها» از مجموعه پرنده آبی، ویژه کودک و نوجوان انتشارات علمی و فرهنگی است که با ترجمه طاهره آدینه‌پور در دسترس مخاطبان قرار گرفته است. این کتاب که با تصویرگری هندریکس در ۱۰۰۰ نسخه و قطع خشتی منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

تلویزیون بی‌دلیل روشن می‌شود و تصویری را نشان می‌دهد. در كنار نگاه دوربین‌نگار روایت، تلویزیون قرار دارد. تلویزیون و ساعت دیجیتال و روایت دوربین‌گونه به عنوان عناصری مدرن، اتاق را احاطه می‌كنند... فرد متجاوز به دختر روسپی می‌تواند شكل دیگری از مرد درون تلویزیونی باشد كه ناگهان روشن می‌شود... دختری است در جایگاه و موقعیتی كه با زیبایی‌اش تبدیل به پدیده‌ای می‌شود كه عكسش روی مجلات مد می‌نشیند و در نقطه مقابلش دختر فاحشه چینی است. ...
با کشتی‌گیر اسراییلی کشتی می‌گیرم چون تن من به تن او بخورد بخشی از گفت‌وگوست... با این شیوه ما نباید وارد سازمان ملل هم بشویم؛ نباید در المپیادهای علمی هم شرکت کنیم... چیزی که ناکارآمد هست باید حذف بشود یا اصلاح... اگر خدای نکرده! وزیر ارشاد بشوم اولین کاری که می‌کنم رفتن به قم و گرفتن اجازه از علما برای پیوستن به کنوانسیون برن (حمایت از حق مولف در آثار ادبی و هنری) است ...
از این کتاب تا امروز بیش از 10 ترجمه در کتابخانه ملی ثبت شده: «اجرام آسمانی»، «بانوان مهتاب»، «دختران مهتاب»، «دختران ماه»، «ماه خاتون‌ها»، «زنان ماه» و «بانوان ماه»... روند جامعه‌ای را با تمرکز بر زنان آن در یک دوره یکصد ساله بازنمایی کند. از این‌ رو شاخص‌ترین مساله «گفتمان نسل»هاست؛ گفتمانی که گذار شخصیت‌ها را از سنت به مدرنیته می‌نماید... در برزخ گذشته زندگی می‌کنند و گویی راه گریزی از آن ندارند ...
اولین کتاب دانشگاهی است که به جامعه‌شناسی اسلام و تا حدودی تشیع می‌پردازد... برخی معتقدند جامعه‌شناسی دین مربوط به مسیحیت است نه اسلام... در بنیادگرایی ما با دین بدون فرهنگ مواجهیم... مطالعه تحولات تاریخی و سازمانی روحانیت... جامعه‌شناسان فرانسوی ترجیح می‌دهند درباره قبایل استرالیا یا اسکیموها تحقیق کنند تا اینکه مسلمانان را موضوع تحقیق قراردهند ...
«سووشون» رمانِ تجاوز است، تجاوز به روح یک ملت... مردمی که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند با تجاوزگران هم‌داستان می‌شوند... همه زن‌ها حتی چهره‌های منفی مثل «عزت‌الدوله» هر یک به‌نوعی وجوه گوناگونِ ستمدیدگی، بی‌پناهی، ناکامی و تحملِ زن ایرانی را به نمایش می‌گذارند... می‌خواستم بچه‌هایم را با محبت و در محیط آرام بزرگ کنم اما الان با کینه بزرگ می‌شوند...هر هفته نان و خرما به دیوانه‌خانه و زندان می‌فرستد... تاریخ در این رمان لَق نمی‌زند یعنی آدم‌ها از بستر واقعی برخاسته‌اند ...