به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی موسسه خانه کتاب، در بخشی از سخن سردبیر این شماره از فصلنامه نقد کتاب ادبیات و هنر به قلم مریم حسینی با عنوان «انسان حیوانی قصه‌گو» می‌خوانیم: ﺑﻰ‌ﺗﺮدﯾــﺪ ﯾﮑــﻰ از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾــﻦ ﮔﺰاره‌ﻫــﺎی ﺗﺎرﯾــﺦ ﺑﺸــﺮ اﯾــﻦ ﻋﺒــﺎرت ﻣﻌــﺮوف اﺳــﺖ که انسان ﺣﯿﻮاﻧــﻰ ﻧﺎﻃــﻖ و یا حیوانی عاقل است. ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﮔﺎﺗﺸﺎل در سال ۲۰۱۲ .م ﮐﺘﺎﺑــﻰ ﻣﻨﺘﺸــﺮ ﻣﻰ‌ﮐﻨــﺪ و اﯾــﻦ ﻋﻨــﻮان را ﺑــﺮای ﮐﺘﺎﺑــﺶ ﺑــﺮ ﻣﻰ‌ﮔﺰﯾﻨــﺪ: حیوانی قصه‌گو و ﺑــﺎ ﺳﺎﺧﺖ‌ﺷــﮑﻨﻰ ﻋﺒــﺎرت ﻣﻌﻬــﻮد ﻣــﺎ اﻧﺴــﺎن را ﺣﯿﻮاﻧــﻰ ﻗﺼﻪ‌ﮔــﻮ ﻣﻰ‌ﻧﺎﻣــﺪ. در اﯾــﺮان اﯾــﻦ ﮐﺘــﺎب را ﻋﺒــﺎس ﻣﺨﺒــﺮ ﺗﺮﺟﻤــﻪ ﮐــﺮده و در ﻃــﻰ دو ﺳــﺎل ﺑــﻪ ﭼــﺎپ ﭼﻬــﺎرم رﺳﯿﺪه اﺳــﺖ. 

ﻓﺼــﻞ اول ﮐﺘــﺎب باعنوان «جادوی داستان» با نقل عباراتی از کریستوفر مورلی آغاز می‌شود. مورلی در داستان پارناسوس سیار می‌نویسد: «وقتی کتابی را به کسی می‌فروشید فقط دوازده اونس کاغذ و مرکب و چسب را نمی‌فروشید، بلکه شما یک زندگی کامل را می‌فروشید. شما ﻋﺸــﻖ و دوﺳــﺘﻰ و ﺷــﻮﺧﻰ و ﮐﺸــﺘﻰ ﻫﺎﯾﻰ در درﯾــﺎ ﻫﻨــﮕﺎم ﺷــﺐ، و زﻣﯿــﻦ و آﺳــﻤﺎن را در ﯾــﮏ ﮐﺘــﺎب ﻣﻰ‌ﻓﺮوﺷــﯿﺪ. ﻣﻨﻈــﻮرم ﯾــﮏ ﮐﺘــﺎب واﻗﻌــﻰ اﺳــﺖ.»

ﮔﺎﺗﺸــﺎل در اﯾــﻦ ﮐﺘــﺎب در ﺗــﻼش اﺳــﺖ ﺗــﺎ ﺛﺎﺑــﺖ ﮐﻨــﺪ ﮐــﻪ ذﻫــﻦ آدﻣــﻰ ﻗﺼﻪ ﮔــﻮ اﺳــﺖ و ﻗﺼــﻪ ﻧﻘﺸــﻰ ﻣﺤــﻮری در زﻧﺪﮔــﻰ اﻧﺴــﺎن دارد. او ﻣﻌﺘﻘــﺪ اﺳــﺖ که داستان‌ها بر زﻧﺪﮔــﻰ اﻧﺴــﺎن ﺳــﯿﻄﺮه دارﻧــﺪ. او با استناد به آماری ثابت می‌کند که انسان‌ها عاشق رمان‌ها و داستان‌های زندگی‌نامه‌ای هستند و این هر دو ژانر را دوست دارند؛ زیرا این هر دو نوع داستانی شخصیت قهرمان‌های اصلی‌شان را در جریان مصائب و مسائل زندگی قرار می‌دهند. گاتشال معتقد است ما همه  داستان گوهای خوبی هستیم حتی اگر نویسنده نیستیم.

نشست «نقد و بررسی ﮐﺘﺎب ﮔﻔﺘﻤﺎن‌ﻫﺎی ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ و ﺟﺮﯾﺎن‌ﻫﺎی ﻫﻨﺮی اﯾﺮان: ﮐﻨﺪوﮐﺎوی در ﺟﺎﻣﻌﻪ‌ﺷﻨﺎﺳﻰ نقاشی ایران معاصر» با حضور  محمدرضا مریدی عضو هیات علمی دانشگاه هنر و نویسنده کتاب، پریسا شاد قزوینی، عضو هیات علمی دانشگاه الزهرا، بهنام کامرانی، نقاش و مجسمه‌ساز و عضو هیات علمی دانشگاه و مریم حسینی عضو هیات علمی دانشگاه الزهرا در سرای اهل قلم برگزار شد. مشروح گزارش این نشست در بخش نقد شفاهی این فصلنامه آمده است.

در بخش نقد کتاب‌پژوهشی (ادبیات) نیز مقاله‌هایی چون «اﻟﮕﻮﻫﺎی ﺧﻮاﻧﺶ در ﮐﺘﺎب اﻧﺪک ﮔﺴﺘﺎخ و ﺑﯿﺶ ﻣودب در ﺣﻀﺮت ﻣﺜﻨﻮی» نوشته ﭘﺎرﺳﺎ ﯾﻌﻘﻮﺑﻰ ﺟﻨﺒﻪ ﺳﺮاﯾﻰ، «ﮐﺪام ﺣﺎﻓﻆ؟: ﻧﮕﺮﺷﻰ ﺑﺮ ﮐﺘﺎب حافظ و شاعران روس» اثر علی‌رضا انوشیروانی، «نقد صائب: نقد کتاب گزیده غزلیات صائب و دیگر شاعران سبک هندی» نوشته حسین اتحادی، نقد و بررسی مقاله «شیخ شرف‌الدین احمد یحیی منیری در کتاب زبان فارسی در هند» اثر محمدصادق خاتمی و سلمان ساکت و «نگاهی به کتال روان اسطوره شناسی: فرهنگ روان رنجوری‌های اسطوره‌ای» نوشته نسرین شکیبی ممتاز  پیش روی خوانندگان این فصلنامه قرار گرفته است.

 در بخش نقد داستان فصلنامه «نقد کتاب ادبیات و هنر» نیز  کتاب‌های «طریق بسمل شدن»، «صنعتی‌زاده کرمانی در قرن بیست و یکم: نقد و بررسی رمان رستم در قرن ۲۲»، «کلئوپاترای پسامدرن: نقد پسامدرنیستی داستان‌های زنده‌یاد کلئوپاترا و و شب شیطان» و «واقعیت در مسلخ قدرت: نقدی بر فرادستان میم عزیز» مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

«بررسی انتقادی کتاب الأدب العربی من العصر الجاهلی حتی سقوط الدولة الأمویه» نوشته علی قهرمانی و معسود باوان‌پوری و «تجلی و مظاهر غربزدگی در جامعه مصر: آسیب‌شناسی اجتماعی، دینی و فرهنگی در کتاب حدیث عیسی بن هشام» نوشته نفیسه حاجی رجبی در بخش نقد متون عربی این فصلنامه خواندنی شد.

 فاطمه موحدی محصل طوسی در بخش نقد ترجمه این فصلنامه به بررسی و نقد ترجمه رمان «کابوس‌های بیروت» اثر غاده السمان پرداخته است. این متن را می‌توانید با عنوان «رویای آرامش در کابوس‌های جنگ: بررسی و نقد ترجمه رمان کابوس‌های بیروت» ببینید.

کامران ارژنگی نیز در بخش نقد تصحیح متن مقاله‌ای با عنوان «شهریاری از دیارِ هند و سند: نکاتی درباره منظومه حماسی شهریارنامه» نوشته است. همچنین در بخش نقد کتاب‌پژوهشی (هنر) نیز مقاله هایی چون «جستاری در باب قاب سینمایی؛ به بهانه انتشار کتاب قاب‌زدایی‌ها: جستارهایی در باب نقاشی و سینما» نوشته مهرداد پورعلم، «صداهایی برای دیدن: نقد و بررسی کتاب صدا و موسیقی در فیلم مستند» نوشته محمدناصر احدی، «منسوجات ایرانی، به عبارت دیگر... :نگاهی به دو ترجمه از کتاب منسوجات ایرانی» نوشته بنفشه مقدم و «هنر اقتصاد هنر: نگاهی به کتاب اقتصاد هنر معاصر؛ بازارها، راهبردها و نظام ستاره‌سازی» نوشته مرضیه افتخاری قرار گرفته است.

در بخش نقد نقد نیز غلامرضا خاکی در مقاله‌ای درباره «حقیقت نه مجاز است: پاسخی به گاه سودای حقیقت گه مجاز؛ نقدی بر کتاب کیمیا پرورده حرم مولانا» نوشته و فرانک کبیری نیز شرحی بر نقد: پاسخی به «مروری بر کتاب نگرشی بر گلیم‌باف‌ها در استان چهارمحال و بختیاری» نگاشته است.

در این شماره فصلنامه، کتاب‌هایی چون «دژستان؛ یک تاریخ طبیعی»، «ذهن ادبی؛ خاستگاه اندیشه و زبان»، «موزون و عقلانی؛ خوانش‌ مقایسه‌ای دو رساله فارسی قرن سیزدهم میلادی در فن شاعری»، «هنر ایرانی؛ گردآوری هنرهای ایران برای موزه ویکتوریا و آلبرت»، «گیاهان در شعر معاصر؛ نقد بوم‌گرا و تخیل نباتی» و «نمایش شرق: معماری اسلامی در نمایشگاه‌های جهانی قرن نوزدهم؛ مطالعه تطبیقی جوامع مسلمان» معرفی شده‌اند. 

در آخرین بخش شماره هفتم و هشتم فصلنامه «نقد کتاب ادبیات و هنر» نیز پروین بابایی و سمیه زادامیری به «کتاب‌شناسی نقوش هندسی در هنر اسلامی: نقوش هندسی در آینه منابع مکتوب از گذشته تا امروز» پرداخته‌اند.

شماره هفتم و هشتم فصلنامه «نقد کتاب ادبیات و هنر» ویژه پاییز و زمستان ۹۸ به سردبیری مریم حسینی از سوی موسسه خانه کتاب منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...