به گزارش خبرگزاری تسنیم،‌ اولین بار سال 1394 با چاپ «7جن»، پای موجودات ماورایی به صورت جدی به ادبیات داستانی ما باز شد. داستان‌هایی که بر اساس ذائقه ایرانی‌ نوشته شده‌اند. «7جن» تا همین امروز هم در لیست پیشنهادی خوانندگان ایرانی است و بسیاری با خواندن آن کتابخوان شده‌اند. بعدها که «لو30یا» و «صخور» هم به بازار آمدند، آن تجربه‌ خوب خواندن باز هم تکرار شد!

حالا «هَ ب ذُ وَ ل» ادامه‌ همان مجموعه است. می‌گوییم مجموعه، یعنی برای این که بهتر با موضوع و شخصیت‌ و فضای کتاب آشنا شوید بهتر است تا اولین کتاب از این مجموعه، یعنی «7‌جن» را بخوانید و بعدش «لو30یا» و «صخور»!

امید کوره‌چی، با خلاقیت و ذکاوت خاصی که به خرج داده، توانسته است نظر مخاطبین زیادی را به این سری کتاب‌های خود جلب کند. داستان‌هایی فانتزی با چاشنی تخیل و با استفاده از حقایقی درباره موجودات ماوراء الطبیعه با کمک گرفتن از آیات و روایات مستند و موثق به گونه‌ای که مخاطبان علاوه بر سرگرم شدن و همراهی با کاراکترهای داستان، زوایای مختلفی از حقایق موجودات ماوراء الطبیعه را کشف کنند و نقاط تاریک ناشناخته‌ای برایشان روشن می‌شود.

امید کوره‌چی در چهارمین جلد از هفت‌گانه هفت‌جن به کویر و موجودات ماورایی آن رفته است. سه جلد قبلی این هفت‌گانه، پرفروش‌ترین رمان‌های فانتزی و ماورایی ایرانی بوده‌اند. چیزی که نشان از اقبال خوب مخاطبان به این اثر دارد.

برشی از متن کتاب هبذول:

معطل نکردم؛ دست جوان را گرفتم و بالا رفتم و به محض آن که پایم بر سنگ سفید مدور قرار گرفت، حروف منقوش روی سنگ در تلألویی عجیبی درخشیدند. درخششی که با همه درخشش‌هایی که تا به حال دیده بودم فرق داشت. این درخشش زنده بود و سیال؛ انگار موجودی زنده حجم تنش باز شود و من نقره های سیال را می‌دیدم ...

«هَبذُوَل» جدیدترین اثر امید کوره‌چی با قیمت 60هزار تومان در 484 صفحه توسط انتشارات کتابستان منتشر  و روانه بازار نشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...