سید صادق موسوی؛ دبیر سی و ششمین جشنواره فیلم کوتاه تهران با اشاره به اهمیت و قدمت این جشنواره در غرب آسیا و میزان مخاطبان آن گفت: در این دوره از جشنواره آثاری از 111 کشور جهان دریافت شده است که 50 فیلم کوتاه از 25 کشور برای حضور در جشنواره انتخاب شده است.

به گزارش ستاد خبری بیست و هفتمین هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران، او با اشاره به همکاری با موسسه خانه کتاب برای پیوند میان سینما و ادبیات گفت: از 5 سال پیش این همگرایی ایجاد است و به نظر می‌رسد که ایجاد چنین فضایی ثمرات خوبی برای سینما و ادبیات داشته باشد.

بی‌رغبتی سینمای ایران به اقتباس از آثار ادبی
در ادامه این مراسم محمد قاسم زاده، نویسنده کتاب «این و سو آن سوی خیال» با اشاره به توجه کشورهای دیگر به اقتباس از آثار ادبی برای ساخت فیلم و سریال گفت: آثار ادبی بزرگ جهان گاهی بارها و بارها اقتباس می‌شوند و و به صورت فیلم در می‌آیند اما متاسفانه سینمای ایران رغبت چندانی به این کار ندارد که باید دلایل آن بررسی شوند.

او ادامه داد: البته باید توجه داشت که هر اثر ادبی چه در ایران و چه در خارج از ایران قابلیت اقتباس ندارد زیرا برخی نویسندگان ذهنی می‌‎نویسند که چنین آثاری نمی‌توانند به فیلم تبدیل شوند. همچنین برخی نویسندگان نیز زبان‌باز هستند که توجه سینماگران را برنمی‌انگیزد. داستان وقتی به تصویر نزدیک می‌شود این قابلیت را پیدا می‌کند که بر روی پرده سینما برود.

نویسنده کتاب «این سو و آن سوی خیال» با اشاره به ویژگی‌های این کتاب گفت: در این کتاب نام برخی از نویسندگان مطرح را نمی‌بینیم و آن به معنی بی اهمیت بودن این نویسندگان نیست بلکه ارزش ادبی آن‌ها خاص است. این کتاب داستان‌هایی از نویسندگان از سال 1310 تا نویسندگان معاصر را در بر می‌گیرد. ابتدا 25 داستان انتخاب شد که با توجه به خیل آثار خوب با هماهنگی ناشر تعداد 50 داستان انتخاب شدند.

کیارستمی‌ هم با فیلم کوتاه به سینما علاقه‌مند شد
قاسم زاده ادامه داد: خوشبختانه دست ما برای انتخاب آثار باز بود و داستان‌هایی انتخاب شدند که با هدف اصلی جشنواره فیلم کوتاه تهران که آماده ساختن نسل جوان برای اقتباس از داستان‎های خوب فارسی است، هماهنگ باشد.
او با انتقاد از فقدان ارتباط میان سینما و ادبیات ایران گفت: متاسفانه سینمای ما ادبیات را نمی‌شناسد و ادبیات ما نیز با سینما و تئاتر غریبه است. افراد کمی مانند غلامحسین ساعدی وجود داشته‌اند در ادبیات ایران که هم از سینما و تئاتر سر در بیاورند و هم از ادبیات.
او در پایان با اشاره به اهمیت فیلم کوتاه خاطر نشان کرد: سینماگرانی مانند عباس کیارستمی در دهه 40 و 50 شمسی با ساخت فیلم‌های کوتاه مطرح و به سمت فیلم بلند حرکت کردند. این نشان می‌دهد که تربیت سینماگران در حوزه فیلم کوتاه برای آینده بسیار ارزشمند است.

کاهش اقتباس از آثار ادبی از دهه 60 به این سو
در ادامه این مراسم سعید عقیقی نویسنده کتاب «داستان گویی در فیلم کوتاه» با اشاره به بخش‎های این کتاب گفت: این کتاب به دو بخش تقسیم شده است. بخش اول به معیارها و کلید واژه‌های فیلم کوتاه می‌پردازد و برای جمع‌آوری آن به 800 فیلم کوتاه بین سال‌های 1928 تا 2018 رجوع شده است.

او ادامه داد: بخش دوم کتاب نیز درس‌گفتارهای از کارگاه‌های فیلم کوتاه است. متاسفانه در ایران از دهه 60 به سمت دهه 80 اقتباس از آثار ادبی کم و کمتر شده است. اسکلت درام نیازمند شناخت درام، ایده محرک و پایان است که در فیلم کوتاه و بلند با یکدیگر تفاوت دارند.

در ادامه نیز محمد حسین صالحی نویسنده کتاب «فرصت‌الدوله شیرازی و فیلم آثار عجم» درباره شخصیت این فرد در تاریخ معاصر و میزان خدماتش به فرهنگ و هنر ایران سخن گفت.

خاطرات جالب میرصادقی از شهرت نویسندگی
در پایان این مراسم نیز از جمال میرصادقی نویسنده و مدرس داستان‌نویسی و میمنت ذوالقدر به دلیل تلاش‌های آن‌ها و خدماتشان به ادبیات فارسی تقدیر شد.

میرصادقی پس از دریافت جایزه پشت تریبون قرار گرفت و خاطراتی از چاپ نخستین اثرش در روزنامه‌ها و واکنش اطرافیانش گفت و عنوان کرد: در ابتدا فکر می‌کردم که با چاپ اثرم در مجلات فردی مشهور خواهم شد اما زمانی که به تهران آمدم تا در دانشگاه تحصیل کنم و فکر می‌کردم که افراد بسیاری داستان من را خوانده‌اند. در نخستین دیدارم در دانشگاه، با میمنت ذوالقدر آشنا شدم و از او درباره داستانم سوال کردم. او گفت که داستان من را نخوانده است و به همین دلیل داستانم را به او دادم. این سرآغازی برای دوستی و ازدواج ما بود.

او ادامه داد: همچنین زمانی که ازدواج کردیم در محله‌ای زندگی می‎کردیم که همسایه ما یک کارمند دانشگاه بود. دختر او هر روز به من سلام می‌کرد و من فکر می‌کردم حتما پدر او درباره داستان‌های من به او چیزی گفته است. اما پس از مدتی برادر این دختر بچه با خشم از او پرسید که چرا به من سلام می‌کند و دختر پاسخ داد: این آقاهه پیره و گناه داره. آنجا بود که پی بردم دلیل این سلام و احوالپرسی چه بوده است.

بیست و هفتمین دوره هفته‌ی کتاب جمهوری اسلامی ایران با شعار «حال خوش خواندن» از تاریخ 23 تا 30 آبان ماه در سراسر کشور برگزار می‌شود.

حدیث «الملك یبقی مع الكفر و لایبقی مع الظلم» از سخنان پرآوازه دیگریست که در هیچ منبع حدیثی به عنوان روایت نقل نشده و در قرن یازدهم هجری وارد کتب شده است. البته میرزای نائینی فقیه دوران مشروطه از این حدیث به عنوان نص مجرب (یعنی حدیثی که به تجربه ثابت شده) یاد می‌کند... در منابع روایی حدیثی دال بر نحوست ماه صفر یافت نمی‌شود. همین‌طور بشارت به خروج از ماه صفر و دعاهای دوری از بلا در این ماه. ...
«خشم» نیکول نسبت به نادیده‌گرفتن خودش از سوی چارلی، سبب می‌شود درخواست طلاق کند... نیکول حواسش به جزئیات زندگی است و چارلی دقتی به این جزئیات ندارد... نیکول احساس می‌کند که در بازی زندگی بازنده شده ... کسانی که پاره‌ای از «ما» می‌شوند، هویت تازه‌ای می‌یابند، علاوه بر آنچه داشته‌اند... همه از زاویه منفعت «خود»شان به رابطه نگاه می‌کنند.‌.. نه تاب جدایی دارند و نه توان ساختن رابطه‌ای تازه. ...
تبدیل یک نظام مردمسالار به نظام استبدادی محصول یک تعامل دوسویه میان یک فردِ حاکم و یک جامعه است... او انتقاد را به معنی دشمنی با اهداف و ایده‌ها تلقی می‌کند... رسالت نجات جهان از بندگی ظالمان... «دشمن»؛ یگانه مقصر عدم کامیابی ها است... بازار رمالانِ غیب گو گرم می‌شود... خود را به‌جای ایده و نظام می گذارد. و در واقع منظور او از ایده، خود اوست که با نظام یکی شده‌است. ...
او به پاپ سینمای پاپ شهرت یافته... چگونه صد فیلم در هالیوود ساختم و هرگز پشیزی از دست ندادم... یکی از موارد درخشان کارنامه‌ او ساختن هشت فیلم بر اساس قصه‌های ادگار آلن پو است... فیلم‌سازی مستقل در هالیوود یعنی ساختن فیلم‌های کوچک، کم‌هزینه و سریع... احساسم این بود که به عنوان یک صنعت‌گر کار می‌کنم و اگر از خلال صنعت‌گریِ تمام‌عیار، امری متعالی پدید می‌آمد و بارقه‌ای از هنر ظاهر می‌شد، جای خوشحالی بود ...
ملال، جوهره و ماده اصیل حیات است... ملال‌انگیزترین وضعیت حیاتی بشر، اندیشیدن در تنهایی ست... نوعی میل به وضعیت «نیستی» و مرگ در راستای پایان بخشیدن به شرایط کنونی و ایجاد وضعیت حیات‌مند دیگری است... برای رهایی از ملال زندگی اجتماعی و آسیب‌های ناشی از آن ناگزیرند، فاصله‌ای مناسب از اجتماع و «همدیگر» داشته باشند که بتوانند تا اندازه‌ای از رنج‌های حاصل از «با هم بودن» در امان باشند... وضعیت جوجه‌تیغی‌! ...