سید صادق موسوی؛ دبیر سی و ششمین جشنواره فیلم کوتاه تهران با اشاره به اهمیت و قدمت این جشنواره در غرب آسیا و میزان مخاطبان آن گفت: در این دوره از جشنواره آثاری از 111 کشور جهان دریافت شده است که 50 فیلم کوتاه از 25 کشور برای حضور در جشنواره انتخاب شده است.

به گزارش ستاد خبری بیست و هفتمین هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران، او با اشاره به همکاری با موسسه خانه کتاب برای پیوند میان سینما و ادبیات گفت: از 5 سال پیش این همگرایی ایجاد است و به نظر می‌رسد که ایجاد چنین فضایی ثمرات خوبی برای سینما و ادبیات داشته باشد.

بی‌رغبتی سینمای ایران به اقتباس از آثار ادبی
در ادامه این مراسم محمد قاسم زاده، نویسنده کتاب «این و سو آن سوی خیال» با اشاره به توجه کشورهای دیگر به اقتباس از آثار ادبی برای ساخت فیلم و سریال گفت: آثار ادبی بزرگ جهان گاهی بارها و بارها اقتباس می‌شوند و و به صورت فیلم در می‌آیند اما متاسفانه سینمای ایران رغبت چندانی به این کار ندارد که باید دلایل آن بررسی شوند.

او ادامه داد: البته باید توجه داشت که هر اثر ادبی چه در ایران و چه در خارج از ایران قابلیت اقتباس ندارد زیرا برخی نویسندگان ذهنی می‌‎نویسند که چنین آثاری نمی‌توانند به فیلم تبدیل شوند. همچنین برخی نویسندگان نیز زبان‌باز هستند که توجه سینماگران را برنمی‌انگیزد. داستان وقتی به تصویر نزدیک می‌شود این قابلیت را پیدا می‌کند که بر روی پرده سینما برود.

نویسنده کتاب «این سو و آن سوی خیال» با اشاره به ویژگی‌های این کتاب گفت: در این کتاب نام برخی از نویسندگان مطرح را نمی‌بینیم و آن به معنی بی اهمیت بودن این نویسندگان نیست بلکه ارزش ادبی آن‌ها خاص است. این کتاب داستان‌هایی از نویسندگان از سال 1310 تا نویسندگان معاصر را در بر می‌گیرد. ابتدا 25 داستان انتخاب شد که با توجه به خیل آثار خوب با هماهنگی ناشر تعداد 50 داستان انتخاب شدند.

کیارستمی‌ هم با فیلم کوتاه به سینما علاقه‌مند شد
قاسم زاده ادامه داد: خوشبختانه دست ما برای انتخاب آثار باز بود و داستان‌هایی انتخاب شدند که با هدف اصلی جشنواره فیلم کوتاه تهران که آماده ساختن نسل جوان برای اقتباس از داستان‎های خوب فارسی است، هماهنگ باشد.
او با انتقاد از فقدان ارتباط میان سینما و ادبیات ایران گفت: متاسفانه سینمای ما ادبیات را نمی‌شناسد و ادبیات ما نیز با سینما و تئاتر غریبه است. افراد کمی مانند غلامحسین ساعدی وجود داشته‌اند در ادبیات ایران که هم از سینما و تئاتر سر در بیاورند و هم از ادبیات.
او در پایان با اشاره به اهمیت فیلم کوتاه خاطر نشان کرد: سینماگرانی مانند عباس کیارستمی در دهه 40 و 50 شمسی با ساخت فیلم‌های کوتاه مطرح و به سمت فیلم بلند حرکت کردند. این نشان می‌دهد که تربیت سینماگران در حوزه فیلم کوتاه برای آینده بسیار ارزشمند است.

کاهش اقتباس از آثار ادبی از دهه 60 به این سو
در ادامه این مراسم سعید عقیقی نویسنده کتاب «داستان گویی در فیلم کوتاه» با اشاره به بخش‎های این کتاب گفت: این کتاب به دو بخش تقسیم شده است. بخش اول به معیارها و کلید واژه‌های فیلم کوتاه می‌پردازد و برای جمع‌آوری آن به 800 فیلم کوتاه بین سال‌های 1928 تا 2018 رجوع شده است.

او ادامه داد: بخش دوم کتاب نیز درس‌گفتارهای از کارگاه‌های فیلم کوتاه است. متاسفانه در ایران از دهه 60 به سمت دهه 80 اقتباس از آثار ادبی کم و کمتر شده است. اسکلت درام نیازمند شناخت درام، ایده محرک و پایان است که در فیلم کوتاه و بلند با یکدیگر تفاوت دارند.

در ادامه نیز محمد حسین صالحی نویسنده کتاب «فرصت‌الدوله شیرازی و فیلم آثار عجم» درباره شخصیت این فرد در تاریخ معاصر و میزان خدماتش به فرهنگ و هنر ایران سخن گفت.

خاطرات جالب میرصادقی از شهرت نویسندگی
در پایان این مراسم نیز از جمال میرصادقی نویسنده و مدرس داستان‌نویسی و میمنت ذوالقدر به دلیل تلاش‌های آن‌ها و خدماتشان به ادبیات فارسی تقدیر شد.

میرصادقی پس از دریافت جایزه پشت تریبون قرار گرفت و خاطراتی از چاپ نخستین اثرش در روزنامه‌ها و واکنش اطرافیانش گفت و عنوان کرد: در ابتدا فکر می‌کردم که با چاپ اثرم در مجلات فردی مشهور خواهم شد اما زمانی که به تهران آمدم تا در دانشگاه تحصیل کنم و فکر می‌کردم که افراد بسیاری داستان من را خوانده‌اند. در نخستین دیدارم در دانشگاه، با میمنت ذوالقدر آشنا شدم و از او درباره داستانم سوال کردم. او گفت که داستان من را نخوانده است و به همین دلیل داستانم را به او دادم. این سرآغازی برای دوستی و ازدواج ما بود.

او ادامه داد: همچنین زمانی که ازدواج کردیم در محله‌ای زندگی می‎کردیم که همسایه ما یک کارمند دانشگاه بود. دختر او هر روز به من سلام می‌کرد و من فکر می‌کردم حتما پدر او درباره داستان‌های من به او چیزی گفته است. اما پس از مدتی برادر این دختر بچه با خشم از او پرسید که چرا به من سلام می‌کند و دختر پاسخ داد: این آقاهه پیره و گناه داره. آنجا بود که پی بردم دلیل این سلام و احوالپرسی چه بوده است.

بیست و هفتمین دوره هفته‌ی کتاب جمهوری اسلامی ایران با شعار «حال خوش خواندن» از تاریخ 23 تا 30 آبان ماه در سراسر کشور برگزار می‌شود.

همۀ فکر و ذکرش این است که جوک‌های خوب تعریف کند تا تحویلش بگیرند و خودی نشان دهد ولی ماجرا همیشه آن‌گونه که او می‌خواهد پیش نمی‌رود... بخش مهمی از کتاب به تقابل نسلی در قالب ماجرای درگیری‌های پوتر با پسرش اختصاص دارد. پوتر که معتقد است جوانک‌ها تهوع‌آورند، نه از زبان جاهلانه و عامیانه پسرش سر درمی‌آورد و نه از برنامه‌های تفریحی او... سراسر رمان پر است از کلاه‌های گشادی که از تعمیرکار گرفته تا بقال و سبزی‌فروش و همکار و رئیس و فرزند و دوست سرش گذاشته‌اند ...
بخش‌هایی که ناظر به تأیید بخشی از سیره خلفای راشدین توسط امام حسین(ع) بود را ترجمه نکرده بود... اگر سیره ائمه(ع) را کج بفهمیم، دینداری امروز نیز به صورت منحرف شکل می‌گیرد و این اتفاق‌ها زیاد رخ داده است... تئوری‌های مهمی برای مطالعه متن و انکشاف تاریخ از دل متن‌ها پیدا شده‌اند... یا ائمه(ع) را عصری می‌کنیم و یا سیاست‌ امروز را کهنه می‌کنیم. مثلا شورا را تبدیل به مجلس می‌کنیم و بالعکس. یا رأی و انتخابات را به بیعت ارجاع می‌دهیم ...
مجموعه 7جلدی هری پاتر اثر جی کی رولینگ تاکنون توسط ناشران متعددی در سراسر جهان ترجمه و گاه با طرح جلدهای اختصاصی منتشر شده است. در این طرح‌ جلدهای جدید، غالبا با تصاویری متفاوت از هری پاتر، دامبلدور، ققنوس، زندانی آزکابان و دیگر شخصیت‌های این مجموعه روبرو می‌شویم که نشان از خلاقیت طراح و نکته‌سنجی ناشر است. در ادامه 18 طرح روی جلد برگزیده از این مجموعه که توسط ناشران مختلف و در سالهای متفاوت منتشر شده است، قابل مشاهده است. ...
اصلِ موسیقی، آبی است روان در جان آدمی... چند گونه از آیات قرآن به ستایش موسیقی پرداخته‌اند... دوازده روایت در ستایش موسیقی وجود دارد و بیست و پنج روایت در نکوهش آن.... حاکمان اموی و عباسی، نه تنها موسیقی را از روح و هدفش و گوهرش که همانا لطافت بخشیدن به روح و روان است، خالی کردند، بلکه در کنار آن، بساط عیاشی و میگساری و قمار و انواع آلودگی‌ها را گستردند... ...
ترانه‌های عروسی، ترانه‌های ضربی و سرگرم‌کننده و ترانه‌هایی که طنز اجتماعی بوده و ترانه‌های شادی‌بخش. وقتی این ترانه‌ها را می‌خوانی می‌بینی که چقدر در فرهنگ ما ریشه دارد. مثل گل پری جوون و امشب چه شبی است... این موسیقی، موسیقی لایه‌های پایین جامعه و موسیقی کلاه‌مخملی‌ها، جاهل‌ها و بابا شمل‌هاست... بخش عظیمی از آن چیزی که نسل آینده از تهران و فرهنگش خواهد دانست، مدیون مرتضی احمدی است... پرسه در احوالات ترون کتاب تاریخ تئاتر است ...