«لوسی المان» [Lucy Ellmann] به عنوان برگزیده جایزه «جیمز تیت بلک» [the James Tait Black award] قدیمی‌ترین جایزه ادبی بریتانیا انتخاب شد.

لوسی المان [Lucy Ellmann] جیمز تیت بلک [the James Tait Black award]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، «لوسی المان» جایزه بهترین رمان «جیمز تیت بلک» را برای نگارش رمان «اردک‌ها، نیوبری‌پورت» [Ducks, Newburyport] حدود چهار دهه پس از آن‌که پدرش این جایزه را دریافت کرده بود، کسب کرد.

رمان «اردک‌ها، نیوبری‌پورت» به روش جریان سیال ذهن نوشته شده و در واقع مونولوگ درونی یک زن خانه‌دار اهل اوهایو است که درباره همه چیز از شام مهمانی دیشب تا وجه تاریک آمریکا در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ فکر می‌کند.

«اردک‌ها، نیوبری‌پورت» در مجموع شامل ۴۲۶هزار و ۱۰۰ واژه در قالب یک جمله و بدون نقطه و پاراگراف‌بندی است و به خوانندگان در چند بخش فرصت تنفس کوتاهی از مونولوگ درونی شخصیت اول داستان داده می‌شود و به موازات آن یک داستان موازی از زبان یک شیر کوهی روایت می‌شود.

این کتاب پیش‌تر در فهرست نامزدهای نهایی جایزه ادبی بوکر ۲۰۱۹ قرار گرفته و به عنوان برگزیده جایزه «گلداسمیت» معرفی شده بود.

«ریچارد المان» پدر این نویسنده از منتقدان ادبی شناخته‌شده و کارشناس آثار جیمز جویس بود. «ریچارد المان» در سال ۱۹۸۲ جایزه «جیمز تیت بلک» را برای نگارش بیوگرافی «جیمز جویس» کسب کرد.

جایزه «جیمز تیت بلک» که در سال ۱۹۱۹ راه‌اندازی شده است در دو بخش ادبیات داستانی و بیوگرافی برگزار می‌شود.

جایزه ۱۰ هزار دلاری بخش بیوگرافی امسال نیز به «جورج سرتز» برای نگارش زندگی‌نامه مادرش با عنوان«عکاس شانزده‌ساله: مرگ و زندگی یک مبارز» رسید.

جوایز «تیت بلک» سال ۱۹۱۹ توسط «ژانت کوتس» همسر «جیمز تیت بلک» راه‌اندازی شد تا یاد همسر درگذشته‌اش را گرامی دارد. هرساله بیش از ۴۰۰ کتاب و نمایش‌نامه توسط دانشجویان فارغ‌التحصیل دانشگاه ادینبورگ مورد بررسی قرار می‌گیرند تا برندگان بخش‌های مختلف مشخص شوند.

................ هر روز با کتاب ...............

دو زن و یک مرد همدیگر را، پس از مرگ، در دوزخ می‌یابند... همجنس‌بازی است که دوستش را به نومیدی کشانده و او خودکشی کرده است... مبارز صلح‌طلبی است که به مسلکِ خود خیانت کرده است... بچه‌ای را که از فاسقش پیدا کرده در آب افکنده و باعث خودکشی فاسقش شده... دژخیم در واقع «هریک از ما برای آن دو نفرِ دیگر است»... دلبری می‌کند اما همدمی این دو هم دوام نمی‌آورد... در باز می‌شود، ولی هیچ‌کدام از آنها توانایی ترک اتاق را ندارد ...
«سم‌پاشی انسان‌ها» برای نجات از آفت‌های ایدئولوژیک اجتناب‌ناپذیر است... مانع ابراز مخالفتِ مخالفین آنها هم نمی‌شویم... در سکانس بعد معلوم می‌شود که منظور از «ابراز مخالفت»، چماق‌کشی‌ و منظور از عناصر سالم و «پادزهرها» نیز «لباس‌شخصی‌ها»ی خودسر!... وقتی قدرت در یک حکومت، مقدس و الهی جلوه داده شد؛ صاحبان قدرت، نمایندگان خدا و مجری اوامر اویند و لذا اصولا دیگر امکانی! برای «سوءاستفاده» باقی نمی‌ماند ...
رفتار جلال را ناشی از قبول پست وزارت از سوی خانلری می‌داند و ساعدی را هم از مریدان آل‌احمد می‌بیند... خودداری سردبیر مجله سخن از چاپ اشعار نیما باعث دشمنی میان این دو شد... شاه از او خواسته بوده در موکب ملوکانه برای افتتاح جاده هراز بروند... «مادر و بچه» را به ترجمه اشرف پهلوی منتشر کرد که درواقع ثمینه باغچه‌بان مترجم آن بود... کتاب «اندیشه‌های میرزافتحعلی آخوندزاده» را نزد شاه می‌برد: «که چه نشسته‌اید؟ دین از دست رفت! این کتاب با ترویج افکار الحادی احساسات مردم مسلمان را جریحه‌دار کرد ...
در نیمه‌های دوره قاجار اقتصاد کشور با اقتصاد جهانی پیوند یافت و بخش کشاورزی و جامعه روستایی با توجه به این شرایط در معرض تغییر قرار گرفت... تا پیش از اصلاحات ارضی شکل غالب کار در کشور نه کار مزدی که کار رعیتی بود... هیچ برنامه ملی برای ثبت بیکاری و برقراری بیمه‌های بیکاری وجود ندارد... سیاست‌های دولت برای اسکان مهاجران بیکار با شکست مواجه شده... گفتارهای همدلانه انقلابیون موجب شد این گروه‌ها با انقلابیون همراه شوند ...
پزشک اقامتگاه کنار چشمه‌های آب معدنی است که جدیداً افتتاح شده است و برادرش، شهردار آن منطقه... ناگهان کشف می‌کند که آب‌ها، به دلیل زه‌کشی نامناسب، آلوده است... ماجرا را اگرچه بر ضد منافعش برملا می‌کند... با زنش جر و بحث دارد، ولی هنگامی که سیاست‌بازان و روزنامه و مالکان و در پی آنها، جمعیت بر ضد او متحد می‌شوند، زنش جانب مدعای او را می‌گیرد... برای باج‌خواهی از او سرانجام او را متقاعد می‌کند که دشمنان احاطه‌اش کرده‌ بودند! ...