جایزه کتاب اورنج فرانسه 2020 [Prix Orange du livre 2020] به گیوم سر[Guillaume Sire]، نویسنده رمان «پیش از شعله‌های سرخ بلند» [Avant la longue flamme rouge] تعلق گرفت.

جایزه کتاب اورنج فرانسه 2020 [Prix Orange du livre 2020] به گیوم سر[Guillaume Sire]، نویسنده رمان «پیش از شعله‌های سرخ بلند» [Avant la longue flamme rouge]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا؛ هیئت داوران دوازدهمین دوره جایزه اورنج اثر «پیش از شعله‌های سرخ بلند» نوشته گیوم سیر، نویسنده جوان فرانسوی را که در ماه ژانویه و از سوی انتشارات کالمن-لوی منتشر شده بود به عنوان برنده جایزه ادبی اورنج 2020 معرفی کردند.

ماجرای رمان «پیش از شعله‌های سرخ بلند» که چهارمین رمان گیوم سر است، در سال‌های 1970 میلادی و در کامبوج، کشوری که جنگ‌های داخلی ویران‌اش کرده می‌گذرد و جنگلی که صحنه درگیری بین خمرهای قرمز و ارتش‌های ژنرال لون نول می‌شود. ساراوت 11 ساله به همراه خواهر نه ساله‌اش، دارا با پدر و مادر خود در شهر پنوم پن، پایتخت کامبوج زندگی می‌کنند و در محاصره هستند. یک روز دو سرباز مسلح و یک مرد دیگر مقابل خانه آن‌ها ظاهر می‌شوند که زندگی آن‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

4 نامزد دیگر که به مرحله نهایی دریافت این جایزه رسیده بودند عبارتند از:«پاسخ دهنده» نوشته لاک بلانویلان از انتشارات کیدام، «آسمان تیره» نوشته آلن بلوتیر از انتشارت گالیمار، «ساحل خشم» نوشته کارولین لوران از انتشارات لزسکلس، «درخت‌های ماگنولیا» نوشته فلوران اوآزو از انتشارات آلارای.

هیئت داوران امسال جایزه کتاب اورنج فرانسه را به سرپرستی ژان کریستف روفن، نویسندگانی چون ناتاشا آپنا، ژان بنامور، میگل بونفوآ، کلاریس گوروخف، ژان باپتیست مادت که به عنوان برنده سال 2019 این جایزه معرفی شده بود و دو کتابفروشی در فرانسه به اضافه هفت خواننده از انجمن خوانندگان تشکیل داده‌ بودند.

برنده ابن جایزه علاوه بر این‌که ۱۵ هزار یورو دریافت می‌کند از کمپین تبلیغاتی کتابش در مطبوعات و رسانه‌های خبری نیز بهره‌مند خواهد شد.

سال گذشته ژان باپتیست مادت برای رمان «یانگی گاوباز» موفق شد برنده جایزه کتاب اورنج سال 2019 شود.

جایزه کتاب اورنج از سال ۲۰۰۹ اهدا می‌شود و به کتابی ادبی به زبان فرانسوی تعلق می‌گیرد که در فاصله یکم ژانویه تا ۳۱ مارس همان سال نوشته شده باشد. نویسندگان، کتابفروشان و کتاب‌خوانان با رای خود این برنده را انتخاب می‌کنند.

جایزه کتاب اورنج یا جایزه‌ای به همین نام که به ادبیات زنان بریتانیا اهدا می‌شود تفاوت دارد.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...