«داستان‌هایی از شهر درونی» جایزه تصویرگری را از آن خود کرد و آنتونی مک‌گوان مدال کارنگی را برای رمان «شوخی» [lark] به دست آورد.

مدال کارنگی به شوخی رسید شاون تن[Shaun Tan]  مدال کیت گرینِوی [Kate Greenaway medal]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا؛ گاردین نوشت: شاون تَن[Shaun Tan] هنرمند استرالیایی اولین فرد رنگین‌پوست است که مدال کیت گرینِوی [Kate Greenaway medal] را کسب کرده، آنتونی مک‌گوان[Anthony McGowan] نیز برنده مدال کارنگی شد که قدیمی‌ترین و معتبرترین جایزه کتاب کودک بریتانیاست.

شب گذشته، تن به عنوان برنده مدال کیت گرینِوی برای کتاب مصور کودکان شد. این جایزه که در سال ۱۹۵۶ تاسیس شد در گذشته برندگانی از بزرگ‌ترین نام‌های این ژانر، نظیر ادوارد اردیزون، هلن اکسنبری و ریموند بریگز داشته است.

مدال کارنگی به شوخی رسید آنتونی مک‌گوان[Anthony McGowan]

تن که میراثی استرالیایی، چینی و مالایی دارد از طرف هیئتی متشکل از کتابداران کودک انتخاب شد. کتاب او، «داستان‌هایی از شهر درونی»، مجموعه‌ای مصور از داستان‌های کوتاه است که به بررسی رابطه بد بین انسان‌ها و حیوانات در شهری رویایی می‌پردازد. او اولین شخص رنگین‌پوست است که در تاریخ ۶۴ ساله این جایزه موفق به کسب آن می‌شود.

جولیا هیل رئیس هیئت داوران گفت تمام جزئیات «داستان‌هایی از شهر درونی» آن را به عنوان اثری استادانه از تصویرگری نشان می‌دهد که تجربه فوق‌العاده‌ای برای خواننده ایجاد می‌کند و آن را «کتابی خیره‌کننده که باید به‌طور گسترده به اشتراک گذاشته و تحسین شود» توصیف کرد.

او افزود: «پیوند میان ما و موجودات زیبایی که زمین را با آنها سهیم هستیم هرگز به این زیبایی تصویر نشده بود.»

تن کتاب خود را «کتابی عجیب برای زمانه‌ای عجیب» توصیف کرد و گفت از اینکه برنده شده و در جمع هنرمندان و نویسندگان درخشانی قرار گرفته که خیلی از آنها الهام‌بخش عشق خود او به کتاب‌های مصور به عنوان یک نوجوان استرالیایی بوده‌اند، متحیر، خوشحال و عمیقا مفتخر است.

او اضافه کرد: «دانستن اینکه در لذت بردن از چنین تفکراتی تنها نیستم چیز کوچکی نیست. اینکه احساس کنی بخشی از یک مکالمه بزرگ‌تر درباره رابطه ما با این سیاره هستی، به‌ویژه با خوانندگان جوان‌تر که تصوراتشان از آینده در حال شکل‌گیری است، عمیقا دلگرم‌کننده است.»

همچنین آنتونی مک‌گوان، نویسنده انگلیسی به خاطر رمان «شوخی» برنده مدال کارنگی برای داستان کودک و نوجوان شد. داستانی درباره دو برادر که در زمین‌های بایر یورک‌شر شمالی گرفتار کولاک می‌شوند. مک‌گوان به فهرست برندگان پیشین این جایزه از سال ۱۹۳۶ پیوسته که در میان آنها نام سی‌اس لوییس، نوئل استریت‌فیلد و آرتور رنسام به چشم می‌خورد.

هیئت داوران کارنگی از داستان‌سرایی خوانا و ساده «شوخی»، ترکیب شخصیت‌های اصیل و موقعیت‌های واقع‌گرایانه در نثری ساده با شوخ‌طبعی صریح، تنش واقعی و لحظاتی از شعر ناب که به سرعت و تعالی آواز پرندگان است تمجید کرد. کتابی که امید به آینده را به خواننده می‌بخشد و می‌گوید با پیوندهای محبت‌آمیز با دوستان و خانواده مسائل می‌توانند بهتر شوند.

مک‌گوان گفت «شوخی» در یک سطح داستان یک ماجراجویی ساده است که در آن تفریح دو برادر خارج از خانه به مبارزه‌ای سخت برای بقا تبدیل می‌شود. اما در سطح دیگر، کتاب درباره عشق تزلزل‌ناپذیر میان دو برادر است که یکی از آنها پس از تحمل از هم پاشیدن خانواده، فقر، زورگویی و ظلم، نیازهای ویژه‌ای دارد.

این نویسنده که در گذشته نیز به دنبال مدال کارنگی بوده گفت با وجود فهرست برندگان پیشین و سخت‌گیری هیئت داوران در روند انتخاب برنده، هر نویسنده کودکی رویای کسب این مدال را در سر دارد.

برگزارکنندگان گفتند برندگان امسال با نشان دادن طیف وسیعی از دیدگاه‌ها و تجربیات از طریق داستان‌های مرتبط با کودکان، رسالت این جایزه را که تحسین و نمایش طیف متنوعی از تجربیات است، به خوبی به جای آورده‌اند.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی با یک مستبد بی‌رحم که دشمنانش را شکنجه کرده است، صبحانه می‌خورید، شگفت‌آور است که چقدر به ندرت احساس می‌کنید روبه‌روی یک شیطان نشسته یا ایستاده‌اید. آنها اغلب جذاب هستند، شوخی می‌کنند و لبخند می‌زنند... در شرایط مناسب، هر کسی می‌تواند تبدیل به یک هیولا شود... سیستم‌های خوب رهبران بهتر را جذب می‌کنند و سیستم‌های بد رهبران فاسد را جذب می‌کنند... به جای نتیجه، روی تصمیم‌گیری‌ها تمرکز کنیم ...
دی ماهی که گذشت، عمر وبلاگ نویسی من ۲۰ سال تمام شد... مهر سال ۸۸ وبلاگم برای اولین بار فیلتر شد... دی ماه سال ۹۱ دو یا سه هفته مانده به امتحانات پایان ترم اول مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه اخراج شدم... نه عضو دسته و گروهی بودم و هستم، نه بیانیه‌ای امضا کرده بودم، نه در تجمعی بودم. تنها آزارم! وبلاگ نویسی و فعالیت مدنی با اسم خودم و نه اسم مستعار بود... به اعتبار حافظه کوتاه مدتی که جامعه‌ی ایرانی از عوارض آن در طول تاریخ رنج برده است، باید همیشه خود را در معرض مرور گذشته قرار دهیم ...
هنگام خواندن، با نویسنده‌ای روبه رو می‌شوید که به آنچه می‌گوید عمل می‌کند و مصداق «عالِمِ عامل» است نه زنبور بی‌عسل... پس از ارائه تعریفی جذاب از نویسنده، به عنوان «کسی که نوشتن برای او آسان است (ص17)»، پنج پایه نویسندگی، به زعم نویسنده کتاب، این گونه تعریف و تشریح می‌شوند: 1. ذوق و استعداد درونی 2. تجربه 3. مطالعات روزآمد و پراکنده 4. دانش و تخصص و 5. مخاطب شناسی. ...
کتاب نظم جامعه را به هم می‌زند و مردم با کتاب خواندن آرزوهایی پیدا می‌کنند که حکومت‌ها نمی‌توانند برآورده کنند... فرهنگ چیزی نیست که یک بار ساخته شود و تمام شود. فرهنگ از نو دائماً ساخته می‌شود... تا سال ۲۰۵۰ ممکن است مردم کتاب را دور بریزند... افلاطون می‌گوید کتاب، انسان‌زدایی هم می‌کند... کتاب، دشمن حافظه است... مک لوهان می‌گوید کتاب به اندازه تلویزیون دموکراتیک نیست و برای نخبگان است! ...
حریری از صوَر و اصوات طبیعت ژاپنی را روی روایتش از یک خانواده ژاپنی کشیده و مخاطب را با روح هایکوگون حاکم بر داستانش پیش می‌برد... ماجرای اصلی به خیانت شوئیچی به همسرش برمی‌گردد و تلاش شینگو برای برگرداندن شرایط به روال عادی‌... زنی که نمونه کامل زن سنّتی و مطیع ژاپنی است و در نقطه مقابل معشوق عصیانگر شوئیچی قرار می‌گیرد... زن‌ها مجبورند بچه‌هایی را بزرگ کنند که پدرهای‌شان مدت‌ها قبل فراموش‌شان کرده‌اند ...