«آثار بزرگ سیاسی از ماکیاوللی تا روزگار ما» [Les grandes œuvres politiques; de Machiavel à nos jours, 2001] نوشته ژان‌ ژاک شوالیه [Jean-Jacques ChevallierJean] و ایو گوشه با ترجمه لی‌لا سازگار [مجددا] منتشر شد.

«آثار بزرگ سیاسی از ماکیاوللی تا روزگار ما» [Les grandes œuvres politiques; de Machiavel à nos jours, 2001] نوشته ژان‌ ژاک شوالیه [Jean-Jacques ChevallierJean]

به گزارش ایسنا، این کتاب در ۶۷۰ صفحه با شمارگان ۱۱۰۰ نسخه و قیمت ۱۱۰ هزار تومان در انتشارات فرهنگ نشر نو و با همکاری نشر آسیم در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است.

«آثار بزرگ سیاسی از ماکیاوللی تا روزگار ما» با این فصل‌ها همراه است: «در خدمت حکومت مطلقه»؛ بررسی «شهریار» اثر ماکیاوللی، «شش کتاب جمهوری» اثر ژان بودن، «لویاتان» از تامس هابز و «سیاست برگرفته از کتاب مقدس» از بوسوئه»، «حمله به حکومت مطلقه»؛ بررسی کتاب‌های «جستاری درباره حکومت مدنی» اثر جان لاک، «روح‌القوانین» اثر مونتسکیو، «قرار داد اجتماعی» اثر ژان‌ژاک روسو و «طبقه عوام چیست؟» اثر سی‌یز، «پیامدهای انقلاب ۱۷۹۰-۱۸۸۴»؛ بررسی کتاب‌های «تأملاتی درباره انقلاب فرانسه» اثر ادموند برک، «گفتارهایی خطاب به ملت آلمان» اثر فیخته و «دموکراسی در امریکا» اثر الکسی دوتوکویل، «سوسیالیسم و ناسیونالیسم ۱۸۴۸ تا ۱۹۲۷»؛ بررسی کتاب‌های «مانیفیست حزب کمونیست» اثر مارکس و انگلس، «پژوهشی درباره حکومت سلطنتی» اثر شارل مورا، «تأملاتی درباره خشونت» اثر ژرژ سورل، «دولت و انقلاب» اثر لنین، «نبرد من» آدولف هیتلر و «اندیشه مخالف با لویاتان»، «آزادی، عدالت و دموکراسی در اندیشه معاصر»؛ بررسی کتاب‌های «راه بردگی» و «قانون، قانون‌گذاری و آزادی» اثر هایک، «نظریه‌ای درباره عدالت»، «لیبرالیسم سیاسی» اثر جان رالز و و «قانون و دموکراسی» و دو اثر دیگر از هابرماس.

در پیشگفتار کتاب می‌خوانیم: سیر تاریخ را افزون بر رخدادهای بزرگ پاره‌ای از آثار سیاسی برجسته مشخص کرده‌اند و این آثار، بیش از یک‌بار، کم و بیش در درازمدت، در وقوع آن رخدادها سهیم بوده‌اند. در کتاب حاضر می‌کوشیم تا حدودی «تصویر» این‌ آثار برجسته را از زمان رنسانس (با کتاب «شهریار» اثر ماکیاوللی) تا روزگار خودمان رسم کنیم: دوره‌ای طولانی که بیش از چهار سده را در بر می‌گیرد. پس کتاب‌های جمهوریت و قوانین افلاطون و سیاست ارسطو در عهد قدیم و نیز آثار سیاسی معروف دوره قرون وسطای مسیحیت خارج از این چهارچوب بسیار گسترده قرار می‌گیرند.

«آثار بزرگ سیاسی»: صفت سیاسی به موضوع اصلی آن آثار و به نقش اصلی دولت در آن صحنه اشاره می‌کند. دولت، سازمان جامعه و پیش از هرچیز، سازمان قدرت در جامعه است. سازمانی که جا دارد آن را توصیف، توجیه، ستایش یا از آن انتقاد کنیم. دولت، بنا بر ماهیتی که دارد، شخصیت برجسته و مقتدری است که آزمند دست‌اندازی  به قلمرو افراد و نیز قلمرو گروه‌های میانجی بین افراد و دولت است، ولی حدود قلمرو قانونی دولت دقیقا کدام است؟ و آیا در اصل چنین قلمرویی وجود دارد. تنها همین پرسش کافی است تا هر اثر سیاسی به موضع‌گیری درباره مسائلی چون سرشت انسان و موقعیت و سرنوشت او که به ترتیب مسائل اخلاقی، فلسفی و دینی هستند، کشانده شود. تاریخ اندیشه‌های سیاسی، که آثار مورد بحث ما مانند حلقه‌های درخشان یک زنجیره بلند در آن جای گرفته‌اند، اغلب از تاریخ اندیشه‌ها به مفهوم کلی جدا نیست.

آثار بزرگ: بزرگ به این معناست که این آثار به گونه‌ای عمیق بر شیوه تفکر معاصران با نسل‌های پس از خود اثر گذاشته‌اند و خواه به هنگام انتشار و خواه دیرتر، و به‌نوعی با نگاهی به گذشته، دوره‌ای تاریخی را مشخص کرده‌اند. به سخن دیگر، آن‌ها فوری یا پس از مدتی از حالتی سود جسته‌اند که می‌توان آن را طنین تاریخی یا اقبال تاریخی نامید. البته منظور ما به هیچ روی این نیست که این‌ آثار به خودی خود بزرگ هستند، ارزشی مطلق دارند، نقطه‌نظرهاشان غنی است، به درک روشنی از روابط شخصی و اجتماعی دست‌ یافته‌اند و از نظر توانایی بیان کامل به شمار می‌آیند.

 همچنین در نوشته پشت جلد کتاب آمده است: ژان ژاک شوالیه، استاد مسلم اندیشه‌های سیاسی، در این کتاب، که محل برخورد دو رشته اندیشه‌های سیاسی و تاریخ سیاسی است، بررسی درخشانی از ۱۶ اثر بزرگ سیاسی چهار سده گذشته به دست می‌دهد و به توصیف و توجیه و ستایش یا انتقاد از دولت و سازمان و جامعه و بیش از همه ساز و کار قدرت در این‌ آثار می‌پردازد  و به کیفیت و وزن هر یک از این‌ آثار سیاسی برگزیده را به خواننده بازمی‌نماید.

در این کتاب، که در فاصله سال‌های ۱۹۴۸ تا ۲۰۱۴ به هشت زبان ترجمه شده و تاکنون بیش از ۲۵۰ بار به چاپ رسیده است [در ایران نیز دوبار ترجمه شده است]، نویسنده با تأکید بر حال و هوا و دوره تاریخی هر اثر، به کمک نقل‌قول‌های طولانی، به شکلی جذاب آن را به خواننده معرفی می‌کند و درون‌مایه هر اثر را به او نشان می‌دهد. او آثاری را برگزیده است که در دوره مورد نظر طنینی خاص داشته و بر اذهان اثر گذاشته‌اند و پاسخگوی دل‌مشغولی‌ها و اشتیاق‌ها یا امیدهای آن دوران بوده‌اند.

ایو گوشه، شاگرد شوالیه هم با نیت به‌روز کردن این کتاب و با پیروی از سبک استاد خود، سه فصل به این کتاب افزوده است که نظرات سه اندیشمند سیاسی و پرآوازه معاصر (هایک و رالز و هابرماس) را در بر می‌گیرد.

................ هر روز با کتاب ...............

قدرت در هر زمان و مکان نقاب‌هایی مسخ‌شده از چهره‌ی دین می‌سازد و آن را به‌عنوان دین عرضه می‌کند تا ستم خویش را مشروع جلوه دهد... نشان می‌دهد که خوانش ایدئولوژیک از حاکمیت چگونه بر دیدگاه اسلام‌گرایانی همچون ابوالاعلی مودودی و سید قطب تاثیر گذاشته است... بسیاری از حاکمان از شعار «اطاعت از اولی‌الامر» استفاده می‌کنند و افراد جامعه را سرکوب و آزادی آن‌ها را سلب می‌کنند... معترضان از عثمان خواستند که ترک حکومت کند، اما او نپذیرفت و به‌جای حل اعتراضات از طریق دموکراتیک دست به خشونت زد ...
انسان را به نظاره‌ی شاعرانه‌ی اشیا در درونی‌ترین زندگی آنها می‌برد... اراده‌ی خدا را جانشین اراده‌ی خویش می‌کند، و به همین سبب، استقلال مطلق در برابر خلق و وارستگی در برابر اشیا پیدا می‌کند؛ دیگر خلق و اشیا را برای خودشان دوست می‌دارد؛ همان‌گونه که خدا آنها را دوست می‌دارد... انسان به عنوان آفریده‌ی عشق مرکز آزادی است و مغرورانه در برابر خدا و سراسر جهان هستی می‌ایستد. عمق درون او را تنها خدا می‌تواند بخواند! ...
گراس برای تک‌تک سال‌های یک قرن، داستانی به وجود آورده است... از اتفاقات بزرگ و گاه رویدادهای به نظر بی‌اهمیت تا تحولات فنی و اکتشافات علم و تکنولوژی، خودبزرگ‌بینی انسان‌ها، شکنجه و کشتار و در نهایت، شروع‌های دوباره... طوری به جنگ جهانی نگاه می‌کنند که انگار دارند درباره یک بازی فوتبال حرف می‌زنند...دلسردی چپ‌ها از تئودور آدورنو، تیراندازی به رودی دوچکه، محرک جنبش دانشجویی آلمان، ملاقات پل سلان و مارتین هایدگر ...
اکنون می‌توانند در زندگی زمینی خود تأمل کنند، گناهان و خطاهای خود را خود داوری کنند... نخست غرور است و حسد و خشم؛ در پی آنها تنبلی، خست، شکم‌پرستی و شهوت‌رانی... خدا دل‌هایی را که میان خود برادرند برکت می‌دهد. این راز ارواح است که زندگی آنها عین زندگی خداست... رفیق نوش‌خواری‌ها و سرگردانی‌های خود را ملاقات می‌کند. هردو، خوشحال از بازیافتن یکدیگر، از گذشته‌ی مشترک خود یاد می‌کنند ...
نابرابری به فلسفه سیاسی ربط پیدا می‌کند و فلسفه سیاسی هم با نهادها سروکار دارد. به تعبیر دیگر، مخاطب اسکنلن نهادها هستند و در میان نهادها مهم‌ترین آن دولت است... نابرابری‌های مبتنی بر نظام‌ کاستی، نژاد، یا جنسیت و ایجاد تفاوت‌های تحقیرآمیز در منزلت ... اگر رسانه‌های عمومی دراختیار عده قلیلی باشد، به این عده میزان کنترل غیرقابل‌قبولی اعطا می‌کند... ثروتمندان بیشتر از دیگران می‌توانند مناصب سیاسی را به دست آورند و بیشتر می‌توانند روی صاحب‌منصبان تاثیر بگذارند ...