رمان «روی ماه خداوند را ببوس» نوشته مصطفی مستور توسط نشر مرکز به چاپ هشتاد و هشتم رسید.

به گزارش مهر، رمان «روی ماه خداوند را ببوس» نوشته مصطفی مستور به‌تازگی توسط نشر مرکز به چاپ هشتاد و هشتم رسیده است. چاپ اول این‌کتاب در سال ۷۹ عرضه شده و حالا با نسخه‌های چاپ هشتاد و هشتم به بازار نشر آمده است.

کتاب مورد نظر معروف‌ترین اثر مستور است که ترجمه‌اش در کشورهای ترکیه، روسیه، مصر، اندونزی و بوسنی‌وهرزگوین منتشر شده است.

داستان «روی ماه خداوند را ببوس» درباره مردی به نام یونس است که دانشجوی مقطع دکترای پژوهشگری علوم اجتماعی است و روی پایان‌نامه خود کار می‌کند که موضوعش علت خودکشی دکتر محسن پارسا فیزیکدانی است که خود را از طبقه بیست و چندم یک برج پایین انداخته است. در میانه‌های تحقیق و پژوهش‌های پایان‌نامه، مهرداد دوست قدیمی یونس که سال‌ها پیش عاشق دختری آمریکایی شده و با او به آمریکا رفته بوده، به ایران آمده و با یونس ملاقات می‌کند. مهرداد می‌گوید همسرش جولیا مبتلا به سرطان و در حال مرگ است. این‌میان دختری ۴ ساله هم حاصل ازدواج مهرداد و جولیاست.

در ادامه داستان، یونس که پیش‌تر اعتقادات و باورهای دینی محکم‌تری داشته، با روبرو شدن با مساله خودکشی دکتر پارسا و نزدیک‌بودن مرگ همسر دوستش، با سوالات مهم فلسفی درباره وجود، خدا، معنای هستی و ... روبرو می‌شود....

چاپ هشتاد و هشتم این‌کتاب با ۱۲۰ صفحه و قیمت ۱۹ هزار و ۵۰۰ تومان عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...
جهل به ماهیت درد باعث انواع نظریه‌پردازی‌ها و حتی گمانه‌زنی‌ها شده... دوگانه‌انگاری باعث شده آثار مربوط به درد غالباً یا صرفاً به جنبه‌ی فیزیکی بدن بپردازند یا فقط به بعد ذهنی-روانی... درد حتی سویه‌های فرهنگی هم دارد و فرهنگ‌های مختلف در تجربه‌ی درد و شدت و ضعف آن تأثیرگذارند... انسان فقط با درد خودش سروکار ندارد. او با درد دیگران هم مواجه می‌شود... سازوکار درمان نیز به همان اندازه اهمیت دارد؛ یعنی بررسی این مسئله که چگونه سازوکار درد متوقف می‌شود ...
من با موراکامی (بی‌آنکه روحش خبر داشته باشد!) صیغه برادرخواندگی خوانده‌ام!... اغلب شخصیت‌های موراکامی، به‌ویژه در رمان‌ها جوان‌های ۳۵، ۳۶‌ساله‌ای هستند منزوی، زخم‌خورده، گریزان از زندگی عادی کارمندی مثلا و در جست‌وجوی هویت و حل مشکل خود... دست به چه کاری می‌زنی که معنای وجود خود را در دنیایی آشکارا بی‌معنا دریابی؟ آیا آن را چنان‌که هست، می‌پذیری، یا با تمام قوا می‌کوشی دریابی چرا چنین است؟... رمان شبیه جنگل‌کاری است و نوشتن داستان کوتاه مثل ایجاد باغ ...