سومین چاپ کتاب «نظریه رسانه‌ها: جامعه‌شناسی ارتباطات» نوشته نظام بهرامی کمیل منتشر شد. فصل مهمی از این کتاب به تحلیل جامعه‌شناختی نسبت رسانه با نهاد قدرت اختصاص پیدا کرده است.

به گزارش مهر، چاپ دوم این کتاب در سال ۱۳۹۱ با شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه و بهای هشت هزار و ۹۰۰ تومان و همچنین چاپ نخست آن نیز در سال ۱۳۸۸ با شمارگان هزار و ۵۰۰ نسخه و بهای چهار هزار و ۹۰۰ تومان در دسترس مخاطبان قرار گرفته بودند.

«نظریه رسانه‌ها» از چهار بخش اصلی تشکیل شده است: «رویکردها و پارادایم‌های ارتباطات»، «قدرت و رسانه»، «تحلیل گفتمان» و «جامعه و ارتباطات در اندیشه مانوئل کستلز، آنتونی گیدنز و زیگموند باومن».

 نویسنده در مقدمه بخش اول می‌نویسد: «هدف این بخش آن است که الگوهایی را برای طبقه ‌بندی موضوع‌های علم ارتباطات فراهم کند؛ بطوری که مطالعه مفاهیم و نظریه‌های ارتباطی دقیق‌تر و منطقی‌تر شود. این کار باعث می‌شود تا حوزه‌های گوناگون بحث از یکدیگر متمایز شده و امکان مقایسه و ارزیابی موضوعات مشابه فراهم شود. به این منظور سعی می‌شود براساس معیارهای مهم و تأثیرگذار که در علم ارتباطات مطرح هستند؛ سنخ‌ شناسی ساده و شفافی معرفی شود تا دانشجویان و پژوهشگران بتوانند جایگاه مباحث متعدد و متنوع را به راحتی از یکدیگر تشخیص دهند و در بکارگیری، ارزیابی و نقد آنها دچار خلط مبحث نشوند.»

در این بخش، پس از ارایه یک طبقه‌بندی منسجم نظری، نویسنده به بررسی نظریه‌های ارتباطی اندیشمندانی مانند مارکس، مارکوزه، هابرماس، بودریار، بوردیو و استوارت هال پرداخته تا کارآمدی الگوی پیشنهادی را نشان دهد.

نویسنده در توصیف فصل دوم می‌گوید: «در بخش دوم می‏خواهیم تمرکز اصلی را بر مطالعه ابعاد سیاسی رسانه‏ها قرار دهیم. به عبارت دیگر رسانه را در حوزه سیاست و بطور خاص در رابطه با قدرت مطالعه کنیم.» در این بخش، نویسنده از چارچوب نظری استیون لوکس و بحث معروف چهره‌های قدرت او، برای تحلیل رابطه رسانه‌ها با سیاست و قدرت استفاده می‌کند.

در مقدمه بخش سوم آمده است: «هدف این بخش آن است که اولاً برخی از طبقه‌بندی‌های موجود درباره گفتمان را بررسی کنیم و نقاط تشابه و تفاوت آن‌ها را از یکدیگر نشان دهیم. ثانیاً به آن سر طیف که ریشه در تئوری‌های پسامدرنیستی داشته و تحلیل مقاطع تاریخی را مد نظر دارد، بپردازیم. در این راه با پرداختن به مهم‌ترین ویژگی‌های رویکرد فوکویی، سعی می‌شود مفاهیم و ویژگی‏های کلیدی شرح داده شود؛ زیرا عدم توجه به این مفاهیم و تفاوت آن‌ها با موضوعات مشابه، عامل سردرگمی و خلط مباحث بسیاری شده است.»

در این بخش برای نخستین بار تفاوت و شباهت‌های «گفتمان فوکویی» با مفاهیمی مانند «پارادایم»، «هژمونی»، «فرهنگ»، «ایدئولوژی» و «درک عمومی» نشان داده می‌شود تا قدری از خلط مبحث‌های پیش آمده در چند سال اخیر کاسته شود. نویسنده در این بخش نظریه و افکار اندیشمندانی مانند فوکو، گرامشی، تامپسون و آلتوسر را بطور عمیق، تجزیه و تحلیل می‌کند.

بخش آخر کتاب نیز به مطالعه تطبیقی اندیشه‌های ارتباطی سه متفکر و نظریه ‌پرداز معاصر (کستلز، گیدنز و باومن) اختصاص یافته است. در این بخش موضوعاتی مانند: «جامعه اطلاعاتی»، «تکنولوژی ارتباطی»؛ «هویت»، «مدرنیته سیال»، «بازاندیشی» و «جهان چهارم»؛ در اندیشة متفکران مذکور تجزیه و تحلیل می‌شود. این کتاب با رویکردی بین رشته‌ای و برای دانشجویان و دانش آموختگان علوم اجتماعی، علوم سیاسی، علوم ارتباطات و اصحاب رسانه‌ها  به رشته تحریر درآمده است. هرچند این کتاب در نگاه اول ممکن است منبعی آموزشی به حساب آید؛ اما تلاش برای تحلیل عمیق مباحث و نظریه‌پردازی، که مهمترین ضعف علوم انسانی در ایران است، نیز در آن دنبال شده است.

نظام بهرامی کمیل دارای مدرک دکتری جامعه شناسی سیاسی از دانشگاه علامه طباطبایی است. «گونه شناسی روشنفکران ایرانی»، «نام‌باوری: باور قدرت جادویی نام‌ها»، «آمار و روش تحقیق کمی و کیفی»، «بازخوانی امنیت در فرهنگ با تمرکز بر رسانه‌های اجتماعی»، «حوزه‌های جامعه شناسی»، «بینش‌ها و نظریه‌های جامعه شناسی»، «آسیب شناسی ساختاری در صنعت چاپ ایران»، «بررسی نسبت فرهنگ با تغییرات جمعیتی» و... از دیگر کتاب‌های منتشر شده این جامعه شناس معاصر است.

سومین چاپ کتاب «نظریه رسانه‌ها: جامعه شناسی ارتباطات» نوشته نظام بهرامی کمیل با شمارگان ۵۰۰ نسخه، ۳۲۸ صفحه و بهای ۴۳ هزار تومان توسط نشر کویر منتشر شده است.

این سی و دو دفتر را در زندانی نوشت که در رژیم موسولینی از سال 1929 تا مرگ خود، به مدت یازده سال، در آن به سر برد... به رغم عدم دسترسی به کتاب‌ها و مراجع لازم، درباره‌ی متنوع‌ترین و مشکل‌ترین مسائل سیاست، فلسفه، تاریخ فکری و اجتماعی، هنر و ادبیات به بحث می‌پردازد... یادداشت‌هایی درباره‌ی ماکیاولی، سیاست و دولت جدید، درباره‌ی بسط بورژوازی ایتالیایی؛ ادبیات و حیات ملی، تأملاتی درباره‌ی دانته و درباره‌ی رمان پاورقی ...
حقیقت این است که شهرت «دو قرن سکوت» بیش از آنکه مرهون ارزش و اعتبار علمی‌اش باشد، حاصل محتوای ایدئولوژیک آن است... موضوعات علمی را به سبک ادبی برای هر دو گروه متخصص و متوسط می‌نوشت... سبک او که آمیزه‌ای بود از اطلاعات وسیع و مقبول علمی در بیانی سرشار از جذابیت ادبی و روایتگری... غزالی قهرمان کتاب فرار از مدرسه است و حافظ قهرمان از کوچه‌ی رندان است و نظامی قهرمان پیر گنجه در جستجوی ناکجا آباد ...
زمان وقوع حوادث داستان دهه‌ی 1930 میلادی و مقارن با دوره‌ی رکود بزرگ اقتصادی آمریکاست... تنها دارایی ارزشمند خانواده‌شان، بشقابی است که روی آن یک رودخانه، سه آدم، یک پل و درخت بیدی آبی‌رنگ نقش بسته است... مدام مجبور به کوچ از جایی به جای دیگر برای کسب درآمدی ناچیز بوده‌اند... آسیب‌های روانی و عاطفی که در این دوره بر کودکان وارد شد، در دهه‌های بعد آثار خود را در زندگی بزرگسالی‌شان نشان داد ...
هواپیما هربار حدود 2000 کیلومتر از بالای صحرا طی می‌کند... اگر اجباراً به سطح زمین پایین بیاید در خطر این هست که با گلوله‌ی تفنگ قبایل متعصب سوراخ سوراخ شود... زندگی‌کردن عبارت است از گفتگوی دو به دو با مرگ، همواره رفتن و باز هم رفتن و فضای تازه را پیوسته دورتر یا بالاتر جستجوکردن... مرگ پیش از او به سراغ محبوبه‌اش، رفته بود؛ همان زنی که با همه‌ی لطافت و ظرافت آسمانی‌اش از گوشت و پوست و خواهشِ نفس ساخته شده بود ...
یادآوری دونوازی چندباره‌ این دو همکلاسی زمینه‌ساز ورود مخاطب به دنیای بی‌کلام و شگفت‌انگیز موسیقی است... عصا همواره نماد نیروی برتر یا سحر و جادو بوده... قلمروزدایی درست همان کاری‌ است که موسیقی انجام می‌دهد... پرنده با ساکسیفون آلتوی توی دستش و همراه با عطر ملایم قهوه بالاخره نواختن «کورکووادو» را آغاز می‌کند... شاید بتوان به مدد موسیقی چهره واقعی «گ» را شناخت و در بدبینانه‌ترین حالت آن را بازسازی کرد ...