از کتاب «تقیه: خودپایی یا هدف‌پایی؟» اثر شهید دکتر محمد حسینی بهشتی در کانون توحید تهران رونمایی شد.

تقیه: خودپایی یا هدف‌پایی؟» اثر شهید دکتر محمد حسینی بهشتی

به گزارش کتاب نیوز، در مراسم رونمایی از کتاب «تقیه: خودپایی یا هدف‌پایی؟» دکتر علیرضا حسینی بهشتی و آیت الله محمد سروش محلاتی به ایراد سخنرانی پرداختند.
گوشه‌هایی از سخنرانی استاد محمد سروش محلاتی در این مراسم در ادامه آمده است:

درباره تشکیل حکومت قبل از ظهور، در میان فقهای شیعه دو نظر وجود دارد:
الف) حکومت در عصر غیبت را موفق نمی‌داند. آیت الله بهجت یکی از این فقهاست که می‌گوید: وظیفه ما در این دوره تقیه است، چون از طریق وحی می‌دانیم که این قیام‌ها ناراحتی را زیادتر می‌کند. وی در این جمله به روایتی با این مضمون که در مقدمه صحیفه سجادیه آمده، اشاره دارد.
ب) حکومت در دوره غیبت مانند دوره حضور است و در صورت مهیا بودن شرایط باید حکومت اسلامی تشکیل داد، حکومتی با همان اهدافی که امام زمان(عج) در حکومت خود دارد و اگر شرایط فراهم نیست، وظیفه داریم که شرایط لازم را فراهم آوریم.

شهید بهشتی در این باره دیدگاه سومی دارد. در نگاه او:
1. تقیه در عصر غیبت و پیش از عصر ظهور یک اصل دائمی است، هر چند، چند و چون آن در شرایط مختلف متفاوت می‌شود. فقط در شرایط ظهور تقیه پایان می‌یابد و صراحت در همه زمینه ها جایگزین می‌شود.
2. حکومت در غیبت، با حکومت در عصر ظهور فرق می‌کند و ما باید در حکومت مدارا و ملاحظه (تقیه) را رعایت کنیم. بر این اساس مواجهه ما با قدرت‌های ستمگر بدون ملاحظه نیست.

3. تقیه در دوره غیبت، نه به معنای بی اعتنایی به مسئولیت‌های اجتماعی، بلکه بمنظور کاهش خطرات دشمنان و جلوگیری از آسیب دیدن مردم و تضییع حقوق ایشان است. بهشتی به صراحت می‌نویسد:
بی پروایی در فعالیت به نفع یک نهضت، گاهی سبب می‌شود که قدرت‌های مخالف، خطری برای خود احساس کنند و برای پیشگیری، شدت عمل بیشتری بخرج دهند و تضیقات تازه ای بوجود بیاورند و از آزادی‌های نسبی محیط بکاهند. از دست رفتن این آزادی‌ها دو ضرر اساسی دارد: یکی آنکه راه‌های عادی پیشرفت نهضت مسدود می‌شود و دوم آنکه پیوستن افراد تازه به نهضت با مشکلات جدیدی روبرو می‌شود.

4. عصر غیبت عصر تلاش برای رسیدن به "جامعه ایده آل" نیست چون این جامعه فقط با ظهور تحقق می‌یابد. عصر غیبت، عصر تلاش برای داشتن جامعه بهتر است. از این رو باید از عدل مطلق به "عدل نسبی" تنزل کرد.
5. عدل مطلق در عصر ظهور در شرایط عادی و طبیعی اتفاق نمی‌افتد، بلکه بر اساس امدادهای غیبی و به شکل معجزه آساست، پس هیچ کسی نمی‌تواند در اوضاع و احوال عادی، توقع چنین اتفاقی را داشته و برای ایجاد آن تلاش کند. در دوره قبل از ظهور همه تلاش‌ها در محدوه شرایط مناسب و با توجه به قواعد تحولات متعارف اجتماعی است.

6. دیدگاه شهید بهشتی درباره تشکیل حکومت در این عصر، از جهاتی بدیع و قابل توجه است:
_ حکومتی که نباید بشکل مطلق و در هر شرایطی آن را مطلوب دانسته و بدنبال آن بود. چه اینکه ائمه(ع) نیز در عصر خود بدنبال آن نبودند.
_ حکومتی که باید مسئولیت خود را در قلمرو اوضاع و احوال عادی تعریف کند و به اندازه امکان موفقیت، مسئولیت بپذیرد.
_ حکومتی که پیوسته به چارچوب تقیه وفادار است و ملاحظه کاری را هرگز نفی نمی‌کند.
_ حکومتی که مطلق گرا نیست و در اهداف و برنامه های خود به شیوه خردمندانه ای انعطاف پذیر است.

کتاب «تقیه: خودپایی یا هدف‌پایی؟» اثر شهید دکتر محمد حسینی بهشتی در 244 صفحه و با قیمت 130هزار تومان توسط نشر روزنه منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...