تازه‌ترین رمان «ماریو بارگاس یوسا » نویسنده پرویی با نام «رؤیای سلتی» به پایان رسید و تا پایان سال 2010 منتشر خواهد شد.

به گزارش فارس به نقل از خبرگزاری فرانسه، موضوع تازه‌ترین رمان «ماریو بارگاس یوسا» درباره پادشاهی لئوپولید دوم و حواشی استعمار کشور بلژیک است.

این کتاب دوره استعمار بلژیک و اتفاقات پیرامون آن را که در دو دهه پادشاهی لئوپولید صورت گرفته به تصویر کشیده است.

این کتاب در آستانه 73 سالگی «بارگاس یوسا» به سرانجام رسید و ناشر آن قول داده است که این کتاب را تا پایان سال 2010 یا اوایل 2011 وارد بازار جهانی کتاب کند.

«بارگاس یوسا» سال گذشته برای نوشتن کتابش از جمهوری دموکرات کنگو دیدن کرد و ماه گذشته نیز سفری کوتاه به ایرلند شمالی داشت. او این سفرها را برای قرار گرفتن در محیط این کشور و آشنایی هر چه بیشتر با جغرافیا، طبیعت و فضای حاکم بر این کشور انجام داده است.

«یوسا» در مصاحبه با این خبرگزاری اعلام کرد که به شدت تحت تاثیر شخصیت «راجر کاسمنت» قرار گرفته است.

«راجر کاسمنت» یکی از دیپلمات‌های انگلیسی است که از بومیان ساکن در آمازون دفاع کرد و در سال 1916 به جرم دفاع از این بومیان و همینطور خیانت به کشورش اعدام شد.

جدیدترین کتاب «ماریو بارگاس یوسا» این نویسنده 73 ساله پروئی در حالی منتشر خواهد شد که او هنوز به قلم زدن در نشریات اسپانیا و برخی از نشریات فرانسه مشغول است.

او از سال 1959 تا 1960 نیز تا قبل از نگارش رمان «شهر و سگ‌ها» که موجب شهرتش در جهان شد در روزنامه «ال‌پایس» اسپانیا و خبرگزاری فرانسه (سرویس فرهنگی اسپانیا) مشغول به کار بود.

«رؤیای سلتی» قرار است تا پایان سال 2010 به زبان انگلیسی وارد بازار جهانی کتاب شود.

بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...
آیا می‌توان در زبان یک متن خاص، راز هستی چندلایه و روزمره‌ انسان عام را پیدا کرد؟... هنری که انسان عام و مردم عوام را در خود لحاظ کرده باشد، به‌لحاظ اخلاقی و زیباشناسانه برتر و والاتر از هنری است که به عوام نپرداخته... کتاب خود را با نقدی تند از ویرجینیا وولف به پایان می‌برد، لوکاچ نیز در جیمز جویس و رابرت موزیل چیزی به‌جز انحطاط نمی‌دید... شکسپیر امر فرازین و فرودین را با ظرافتی مساوی درهم تنید، اما مردم عادی در آثار او جایگاهی چندان جدی ندارند ...