کتاب «جامعه‌شناسی شهری ایران» با زیر عنوان «نگاهی به معماری و محیط زیست شهرهای ایران» نوشته فرشاد قهرمانی توسط انتشارات اندیشه احسان منتشر شد.

جامعه‌شناسی شهری ایران» نگاهی به معماری و محیط زیست شهرهای ایران» نوشته فرشاد قهرمانی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایرنا، مساله اصلی جامعه شناسی شهری، کشف کنش‌ها و سازمان‌های اجتماعی خاصر است که در محل سکونت نسبتا دائمی افرادی متراکم و نا همگون –شهر- دیده می‌شود. از طرف دیگر باید در نظر داشت که شهرنشینی و مدنیت در مکان‌هایی که شرایط بروز آن فراهم است، نمایان‌تر خواهدبود. بنابراین هرچه جمعیت متراکم‌تر و جامعه ناهمگون‌تر باشد، خصوصیات مربوط به شهروندی شدیدتر و بارزتر خواهند بود.

باید توجه داشت که دلیل پذیرش بسیاری از نهادها و کنش‌های در جامعه چیزی است به غیر از آنچه در اصل به خاطر آن به‌وجود آمده اند، لیکن این نهادها بازهم به دلایل به حیات خود ادامه می‌دهند. به همین منوال دلایل بقای شیوه زندگی شهری نیز با علل اصلی وجودی آن مغایر و بیگانه است.

باید انتظار داشت که صفات مشخصه فردی، حرفه‌ای، زندگی فرهنگی و افکار اعضای جامعه شهری، خیلی متنوع‌تر از جوامع روستایی باشد. این که این تنوعات و تفاوت‌ها در شهر سبب تفکیک مکانی بر حسب نژاد، پایگاه اجتماعی و اقتصادی، سلیقه‌ها و ترجیحات متفاوت می‌شود، امری است که در همان آغاز می‌توان بدان پی برد. قیدهای خویشاوندی و رسوم همسایگی و سایر عواطف ممکن است در میان افراد یک اجتماع قوی وجود داشته باشد، در شهر به دیل پشتوانه‌های گوناگون افراد وجود ندارد یا در بهترین حالت خود بسیار ضعیف است.

فرشاد قهرمانی از دانشگاه(AGR) سوئد جایزه نوبل دانشمند مدیریت اقتصادی را دریافت کرده است. او دارای درجه پسا دکترا در اقتصاد، مدیریت عالی حرفه‌ای و کسب و کار است. قهرمانی کارشناس ارشد طراحی شهری، عضو انجمن اقتصاددانان ایران و عضو انجمن علمی اقتصاد اسلامی است.

قسمتی از متن کتاب:
سیستم جهانی امپریالیستی سعی دارد حسی از مفهومی که امروزه از بهره برداری مفرط اقتصادی در جوامع پیرامونی توسط جوامع مرکزی غالب شده را، برتر سازد؛ این بهره‌برداری موجب شده تا شکافی وسیع بین کشورهای ثروتمند و فقیر ایجاد شود و این نشان دهنده غفلت عظیم ما از انتقاد کلاسیک مارکسیستی از سرمایه‌داری است. در عوض، این دیدگاه در دهه ۱۹۵۰ به وجود آمد، به ویژه پنجاه سال بعد از انتشار کتاب «اقتصاد سیاسی پل باران». کار باران الهام بخش وابستگی به نظریه‌های مارکسیستی و نظریه‌های سیستم جهانی است. اما این نگاهی جدی با روشی جدی به امپریالیسم بود و منشا این نگاه کتاب پل باران است. نیم قرن بعد این پرسش مهم مطرح می‌شود: این رویکرد جدید چیست و چگونه مفهمیم غالب آن با رویکردهای دیگر متفاوت است؟ در حال حاضر در واکنش به شرایط تاریخی تغییر یافته از اواسط قرن بیستم، لازم است چه چیزی در درک ما از امپریالیسم تغییر کند؟ (صفحه ۱۵۱)

کتاب جامعه‌شناسی شهری ایران نوشته دکتر فرشاد قهرمانی، در ۲۹۲ صفحه، با شمارگان ۵۰۰ نسخه، قیمت ۱۷۷ هزار تومان در سال ۱۴۰۱ توسط انتشارات اندیشه احسان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ................

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...