کتاب «خانه‌های مالیگا» مجموعه داستان های برگزیده جایزه ادبی اُ. هنری در سال ۲۰۲۱ [The Best Short Stories 2021: The O. Henry Prize Winners] با ترجمه علی فامیان توسط انتشارات نیستان روانه بازار نشر شد.

«خانه‌های مالیگا» مجموعه داستان های برگزیده جایزه ادبی اُ. هنری در سال ۲۰۲۱ [The Best Short Stories 2021: The O. Henry Prize Winners]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این‌ناشر طی سال‌های اخیر بیش از ۱۰۰ کتاب شامل تمامی مجموعه داستان‌های برگزیده این جایزه ادبی را ترجمه و روانه بازار کتاب کرده است و این اثر نیز با ۱۲ داستان کوتاه در زمره همین آثار است.

جایزه اُهنری، در مدت یک قرن برگزاری سالانه خود، بهترین داستان‌های کوتاه از میان آثار انگلیسی منتشر شده در نشریات آمریکای شمالی را انتخاب و در قالب یک کتاب منتخب منتشر کرده است، اما در سال ۲۰۲۱ و به دنبال ایجاد پاره‌ای تغییرات در شکل برگزاری این جایزه ادبی مشهور، داستان‌های غیرانگلیسی زبان و ترجمه شده به زبان انگلیسی را نیز که در این مجلات منتشر شده بودند به جرگه داوری‌های خود وارد کرد و به نوعی قدم در ایجاد نوعی نگاه جهانی به این میراث ادبی جهانی کرد.

در کتاب «خانه های مالیگا» که آثار منتخب سال ۲۰۲۱ این جایزه را پیش روی شما نهاده است، با انواع و اقسام شخصیت‌ها، فضاها، کنش‌ها و واکنش‌های داستانی مواجه می‌شوید و در عین حال همچنان عشق و امید هسته مرکزی اغلب این آثار به شمار می‌رود.

داستان‌های این مجموعه به تاسی از جمله مشهور اُهنری که بر این باور بود هر انسانی برای خود داستانی دارد که قابل روایت کردن است، روایت‌های عامیانه، مردمی و در عین حال جذاب و خواندنی است. داستان‌هایی شکل گرفته در بطن مردمان عادی جامعه و روای بخشی از دردها و زخم‌ها و آرزوهای برجای مانده بر پوست و گوشت و خون آنها. از داستان‌هایی درباره آرزوهای رنگین پوستان تا روایتی داستانی از خانه سالمندان در هند. از گزارشی درباره یک داد و ستد رقت انگیز برای تداوم بقا تا روایتی تاریخی از آتش سوزی در آسایشگاه سالمندان در ایرلند.

این داستان‌ها هر یک به تنهایی دریچه‌ای نو و بدیع به روی خلاقیت در نگارش داستان باز کرده و ترسیم و توصیف کننده موقعیت‌های خاص انسانی و اجتماعی در جهان پیرامون ماست و موضوعات خاص انسانی مانند ترس، عشق، نفرت، جدایی، زیست جمعی و نیز برخی از مهمترین مسائل موجود در زندگی اجتماعی در عصر نگارش خود را شامل می‌شود.

بسیاری از این‌داستان‌ها در نشریات آمریکا منتشر و باعث شده سال‌ها پس از مرگ وی، شاگردان و جمعی دوستدارانش به منظور اعتلای هنر داستان‌نویسی و حمایت و تشویق نویسندگان جوان در راستای داستان‌نویسی با موضوعات بدیع و انسانی اقدام به ایجاد جایزه‌ای با نام وی کنند که بیش از یکصد سال قدمت دارد.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...