رمان «آنومالی» [The Anomaly (L'Anomalie)] اثر اروه لوته لیه [Hervé Le Tellier]، برنده جایزه گنکور 2020 با ترجمه فاطمه ابراهیمیان و محمدامین بیک توسط انتشارات «نشر نو» عرضه شد..

«آنومالی» [The Anomaly (L'Anomalie)] اروه لوته لیه [Hervé Le Tellier

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، آنومالی در فارسی به «ناهنجاری» ترجمه شده است. آنومالی با همه آثار اروه لو تلیه از لحاظ حجم، تعدد شخصیت‌ها و نیز جاه‌طلبی روایی نویسنده متفاوت است. موفقیت آنومالی حتی برای خود لو تلیه هم غافلگیرکننده بوده که برنده جایزه گنکور بشود و به فروش چند برابری دست یابد.

اروه لو تلیه معتقد است، علاوه بر داستان شگفت‌انگیز رمان آنچه در استقبال از آن نقش اساسی داشته عنوان کتاب است «این هم از طنز روزگار! آنومالی که در آغاز عنوان ناجوری به نظر می‌رسید، آن هم با سال دیوانه‌واری که از سر گذرانده بودیم، ابعاد دیگری به خود گرفت.»

آنومالی تردیدها و هراس‌های وجودی انسان و ذهن او را در مواجهه با وقایع و پدیده‌های غریب و ناآشنا می‌کاود و در روایت، باورها و انگاشت‌های عادی او در برابر پرسش‌های پی‌در‌پی قرار می‌گیرد.

اروه لو تلیه متولد سال 1957 و دانش‌آموخته ریاضی و زبان‌شناسی است. وی از سال 1992 عضو «اولیپو» و از سال 2019 نیز رییس این نحله ادبی است. اولیپو آمیزه سه واژه فرانسوی با ترجمه تحت‌اللفظی «کارگاه ادبیات بالقوه» است. رمون کنو و فرانسوا لو لیونه، اولیپو را در سال 1960 بنیاد گذاشتند و از چهره‌های شاخص آن می‌توان ایتالو کالوینو و ژرژ پِرِک را نام برد.
هدف اولیه اولیپو به‌کارگیری شیوه‌های جدید در خلاقیت و آفرینش متون ادبی است.

لو تلیه تاکنون رمان‌ها، مجموعه داستان‌ها، اشعار و نمایشنامه‌های متعددی نوشته اما موفقیت آنومالی شهرت زایدالوصفی برای او رقم زد.

[این کتاب برای نخستین بار در ایران با ترجمه‌ی محمود سلطانیه و حامد فولادوند با عنوان «ایرادی در کار است (لانومالی)» منتشر شده است.]

................ هر روز با کتاب ...............

انقلابی‌گری‌ای که بر من پدیدار شد، حاوی صورت‌های متفاوتی از تجربه گسیختگی و گسست از وضعیت موجود بود. به تناسب طیف‌های مختلف انقلابیون این گسیختگی و گسست، شدت و معانی متفاوتی پیدا می‌کرد... این طیف از انقلابیون دیروز بدل به سامان‌دهندگان و حامیان نظم مستقر می‌شوند... بخش زیادی از مردان به‌ویژه طیف‌های چپ، جنس زنانه‌تری از انقلابی‌گری را در پیش گرفتند و برعکس... انقلابی‌گری به‌واقع هیچ نخواستن است ...
سند در ژاپن، قداست دارد. از کودکی به مردم می‌آموزند که جزئیات را بنویسند... مستند کردن دانش و تجربه بسیار مهم است... به شدت از شگفت‌زده شدن پرهیز دارند و همیشه دوست دارند همه چیز از قبل برنامه‌ریزی شده باشد... «هانسه» به معنای «خودکاوی» است یعنی تأمل کردن در رفتاری که اشتباه بوده و پذیرفتن آن رفتار و ارزیابی کردن و تلاش برای اصلاحش... فرایند تصمیم‌سازی در ژاپن، نظام رینگی ست. نظام رینگی، نظام پایین به بالا است... این کشور را در سه کلمه توصیف می‌کنم: هارمونی، هارمونی، هارمونی! ...
دکتر مصدق، مهندس بازرگان را مسئول لوله‌کشی آب تهران کرده بود. بعد کودتا می‌شود اما مهندس بازرگان سر کارش می‌ماند. اما آخر هفته‌ها با مرحوم طالقانی و دیگران دور هم جمع می‌شدند و از حکومت انتقاد می‌کردند. فضل‌الله زاهدی، نخست‌وزیر کودتا می‌گوید یعنی چه، تو داری برای من کار می‌کنی چرا از من انتقاد می‌کنی؟ بازرگان می‌گوید من برای تو کار نمی‌کنم، برای مملکت کار می‌کنم، آب لوله‌کشی چه ربطی به کودتا دارد!... مجاهدین بعد از انقلاب به بازرگان ایراد گرفتند که تو با دولت کودتا همکاری کردی ...
توماس از زن‌ها می‌ترسد و برای خود یک تز یا نظریه ابداع می‌کند: دوستی بدون عشق... سابینا یک‌زن نقاش و آزاد از هر قیدوبندی است. اما ترزا دختری خجالتی است که از خانه‌ای آمده که زیر سلطه مادری جسور و بی‌حیا قرار داشته... نمی‌فهمید که استعاره‌ها خطرناک هستند. نباید با استعاره‌ها بازی کرد. استعاره می‌تواند به تولد عشق منجر شود... نزد توماس می‌رود تا جسمش را منحصر به فرد و جایگزین‌ناپذیر کند... متوجه می‌شود که به گروه ضعیفان تعلق دارد؛ به اردوی ضعیفان، به کشور ضعیفان ...
شاید بتوان گفت که سینما غار پیشرفته‌ افلاطون است... کاتلین خون‌آشامی است که از اعتیادش به خون وحشت‌زده شده است و دیگر نمی‌خواهد تسلیم آن شود. به‌عنوان یک خون‌آشام، می‌داند که چگونه خود را از بین ببرد. اما کازانووا می‌گوید: «به این راحتی هم نیست»... پدر خانواده در همان آغاز شکل‌گیری این بحران محل را به‌سرعت ترک کرده و این مادر خانواده است که بچه‌ها را با مهر به آغوش کشیده است. اینجاست که ما با آغاز یک چالش بزرگ اخلاقی مواجه می‌شویم ...