کتاب «مشت بر پوست» نوشته هوشنگ مرادی کرمانی توسط انتشارات معین به چاپ دوازدهم رسید.

مشت بر پوست هوشنگ مرادی کرمانی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این‌کتاب برای اولین‌بار سال ۱۳۸۵ به چاپ رسید و سال گذشته چاپ یازدهم آن وارد بازار نشر شد که به‌تازگی با چاپ دوازدهم عرضه شده است. داستان «مشت بر پوست» درباره زندگی مردم محروم و تحقیرهایی است که مردم دیگر نسبت به آن‌ها روا می‌دارند.

قصه «مشت بر پوست» درباره نوجوانی به‌اسم جعفر است که بین مردم با لقب موشو معروف شده و پدری تنبک‌زن و دوره‌گرد دارد. مادرش هم در قبرستان‌ها روی قبرها آب می‌ریزد. موشو همیشه همراه پدرش در خیابان‌ها راه می‌رود و با تنبک‌زدن معرکه می‌گیرند. جعفر می‌خواهد زندگی‌اش را عوض کند و کار دیگری داشته باشد اما جامعه قبولش نمی‌کند و ...

با اقتباس از این‌کتاب، سال ۱۳۸۱ فیلمی سینمایی با همین عنوان و با کارگردانی محسن محسنی نسب و محمد رضا عالی پیام ساخته شده است.

چاپ دوازدهم این‌کتاب با ۱۰۲ صفحه و قیمت ۲۲ هزار تومان عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...