«نیچه: تن، هنر، شناخت»  [Nietzsche : kropp, konst, kunskap] کتابی است برای مواجهه با تفکر فلسفی دیوانه‌واری که با ایده‌های گونه‌گون و متضادش، معرف رویکردی در نگریستن به جهان و انسان بود که پیش از او وجود نداشت و امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیازمندیم.

نیچه: تن، هنر، شناخت»  [Nietzsche : kropp, konst, kunskap] فردریکا اسپیندلر [Fredrika Spindler]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، کتاب «نیچه: تن، هنر، شناخت» کوتاه و مختصر برخی اندیشه‌های نیچه را شرح می‌دهد. فردریکا اسپیندلر [Fredrika Spindler] نویسنده کتاب استاد فلسفه‌ دانشگاه سودِرتورن استکهلم متولد 1966 است. او کتاب‌ها و مقاله‌های زیادی درباره‌ فلسفه‌ معاصر اروپا، از جمله درباره‌ اسپینوزا، نیچه و دلوز نوشته است. او با طرح پرسش‌هایی خواننده را ترغیب می‌کند تا با نیچه همراه شود. از پرسش‌های مهمی که در کتاب مطرح می‌شود می‌توان به نقش شورمندی در اندیشه‌ خردگرا اشاره کرد. همچنین شرایط سیاسی لازم برای‌ آنکه انسان بتواند به آنچه که هست تبدیل شود از دیگر موارد کتاب است که اسپیندلر به آن می‌پردازد.

نیچه را همواره با بدبینی، خموشی و خمودگی شرح و توضیح داده‌ و در بسیاری از مواقع لحظه‌های دهشتناک و بحرانی سده‌ بیستم را به او نسبت داده‌اند. اما آیا نیچه به‌واقع اینگونه است و باید اینگونه خوانده و فهم شود؟ شارحان و مفسران تازه‌تر نیچه، روایت دیگری ارائه داده‌اند که از نیچه تصویری دیگرگون می‌سازد و عموم انگاره‌های پیشینی پیرامون فلسفه‌ او و رفتار فکری‌اش را برای ما تغییر می‌دهد. فردریکا اسپیندلر در کتاب «نیچه: تن، هنر، شناخت» با بازخوانی مجدد و یکسره متفاوتش از نیچه، آن اشتیاق و شورمندی خاص فلسفه‌ او را عیان کرده و از درون آن حجم از جنون سرشار از تعمق و تفکر، عشق به زیستن زندگی را در نظرگاه این فیلسوف بزرگ آلمانی هویدا می‌کند.

کتاب اسپلیندر همه‌ آن پرسش‌های فراموش‌شده که از الزامات زمانه‌ اکنون هستند را به واسطه‌ نیچه و همراه و دوشادوش او پیش روی خواننده می‌گذارد، با این هدف که بیایید با دستگاه فکری نیچه مشتاقانه و مشفقانه به جهان و پدیده‌هایش بنگریم. «نیچه: تن، هنر، شناخت» کتابی است برای مواجهه با تفکر فلسفی دیوانه‌واری که با ایده‌های گونه‌گون و متضادش، معرف رویکردی در نگریستن به جهان و انسان بود که پیش از او وجود نداشت و امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیازمندیم.

سرفصل‌های کتاب عبارتند از: «نابه هنگام بودن و مطرح بودن»، «چگونه آدمی به آنچه هست تبدیل می‌شود: اینک انسان»، «آتش سرد، اخگر تاریک: خرد و شور»، «نگاه به علوم طبیعی از منظر هنرمند، اما نگاه به هنر از منظر زندگی»، «سرشاری، کاستی و زبان»، «اندیشیدن به امر سیاسی» و «درباره‌ آری، نه و آمین» است.

در بخش «یادداشت مترجم» سعید مقدم مترجم کتاب نوشته است: «آغازگاه بررسی نویسنده در کتاب «نیچه: تن، هنر، شناخت» نابه هنگام بودن تفکر نیچه است، و این که چگونه تفکر او نه تنها برای مکتب‌های فکری عصر خود او، بلکه برای عصر ما نیز نابه‌هنگام است و به این سبب می‌تواند شادابی خود را حفظ کند و تفکری مطرح برای زمان باشد.

نویسنده می‌کوشد نشان دهد تفکر نیچه، در زمانی که بیشتر گفتگوهای همگانی به امور سطحی و سطح امور بسنده می‌کنند، به ما کمک می‌کند درک کنیم که چگونه فلسفه خود نوعی خطر است، نوعی ماده منفجره که در واقع این قدرت را دارد که توهمات، دیوارهای محافظ و دروغ‌های دیرین و مستحکم زندگی عصر ما را از هم بپاشد، نه به خاطر این که حقیقت‌های مطلق و ارزش‌های ابدی را جایگزین آنها کند، بلکه برای مقابله با قدرت نظام از پیش تعیین شده مفهوم‌های رایج و استوار کردن روشی که به کمک آن بتوان زندگی بی‌کرانی را دید که پیوسته از نو آفریده می‌شود و با چیرگی بر خود از خود فراتر می‌رود.

از نگاه نیچه تصور هویت ثابت تغییر ناپذیر، ما را در اسارت نگه می دارد. رهیافت رهایی بخش این است که بپذیریم تن زندان روح نیست، تن پناهگاه جسم و جان است و پیش شرط تفکر و شناخت را تشکیل می‌دهد. اگر بپذیریم که تن آغازگاه اندیشیدن و شناخت است نگاه انتقادی آسان‌تر می‌شود. از طریق تن می‌توانیم ارزش‌هایی را که کم و بیش بر زندگی روزمره ما حاکمند ببینیم و تحلیل کنیم، و هرقدر هم این ارزش‌ها ماندگار و ابدی انگاشته شده باشند باید مورد ارزیابی مجدد قرار گیرند.

کتاب «نیچه: تن، هنر، شناخت» نوشته فردریکا اسپیندلر به ترجمه سعید مقدم از سوی نشر مرکز در 150 صفحه و با قیمت 53000 تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

پس از ۲۰ سال به موطن­‌شان بر می­‌گردند... خود را از همه چیز بیگانه احساس می‌­کنند. گذشت روزگار در بستر مهاجرت دیار آشنا را هم برای آنها بیگانه ساخته است. ایرنا که که با دل آکنده از غم و غصه برگشته، از دوستانش انتظار دارد که از درد و رنج مهاجرت از او بپرسند، تا او ناگفته‌­هایش را بگوید که در عالم مهاجرت از فرط تنهایی نتوانسته است به کسی بگوید. اما دوستانش دلزده از یک چنین پرسش­‌هایی هستند ...
ما نباید از سوژه مدرن یک اسطوره بسازیم. سوژه مدرن یک آدم معمولی است، مثل همه ما. نه فیلسوف است، نه فرشته، و نه حتی بی‌خرده شیشه و «نایس». دقیقه‌به‌دقیقه می‌شود مچش را گرفت که تو به‌عنوان سوژه با خودت همگن نیستی تا چه رسد به اینکه یکی باشی. مسیرش را هم با آزمون‌وخطا پیدا می‌کند. دانش و جهل دارد، بلدی و نابلدی دارد... سوژه مدرن دنبال «درخورترسازی جهان» است، و نه «درخورسازی» یک‌بار و برای همیشه ...
همه انسان‌ها عناصری از روباه و خارپشت در خود دارند و همین تمثالی از شکافِ انسانیت است. «ما موجودات دوپاره‌ای هستیم و یا باید ناکامل بودن دانشمان را بپذیریم، یا به یقین و حقیقت بچسبیم. از میان ما، تنها بااراده‌ترین‌ها به آنچه روباه می‌داند راضی نخواهند بود و یقینِ خارپشت را رها نخواهند کرد‌»... عظمت خارپشت در این است که محدودیت‌ها را نمی‌پذیرد و به واقعیت تن نمی‌دهد ...
در کشورهای دموکراتیک دولت‌ها به‌طور معمول از آموزش به عنوان عاملی ثبات‌بخش حمایت می‌کنند، در صورتی که رژیم‌های خودکامه آموزش را همچون تهدیدی برای پایه‌های حکومت خود می‌دانند... نظام‌های اقتدارگرای موجود از اصول دموکراسی برای حفظ موجودیت خود استفاده می‌کنند... آنها نه دموکراسی را برقرار می‌کنند و نه به‌طور منظم به سرکوب آشکار متوسل می‌شوند، بلکه با برگزاری انتخابات دوره‌ای، سعی می‌کنند حداقل ظواهر مشروعیت دموکراتیک را به دست آورند ...
نخستین، بلندترین و بهترین رمان پلیسی مدرن انگلیسی... سنگِ ماه، در واقع، الماسی زردرنگ و نصب‌شده بر پیشانی یک صنمِ هندی با نام الاهه ماه است... حین لشکرکشی ارتش بریتانیا به شهر سرینگاپاتام هند و غارت خزانه حاکم شهر به وسیله هفت ژنرال انگلیسی به سرقت رفته و پس از انتقال به انگلستان، قرار است بر اساس وصیت‌نامه‌ای مکتوب، به دخترِ یکی از اعیان شهر برسد ...