«یافتن لایلا» [Find Layla] نوشته مگ الیسن [Meg Elison] با ترجمه هادی امینی و از سوی نشر چترنگ منتشر شد.

یافتن لایلا» [Find Layla] نوشته مگ الیسن [Meg Elison]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، این کتاب که سپتامبر 2020 در آمریکا منتشر شده، نخستین تجربه اِلیسن در حوزه رمان‌نویسی است.

کتاب «یافتن لایلا» داستان زندگی دختر نوجوانی است که با برادر و مادرش در خانه‌ای نیمه‌مخروبه آن زندگی می‌کند. او که روزهاست که در اتاقکی مخفی پنهان شده است، با فیلم‌برداری ویدیوئی در خانه‌اش، به حقیقتی تلخ پی می‌برد...

در بخشی از نخستین رمان اِلیسن می‌خوانیم: «تا مدرسه رفتم و همه تکالیفم را برای هریک از معلم‌ها برچسب زدم و یادداشتی اضافه کردم که آن‌ها را در صندوق‌هایشان بگذارند. مدرسه بسته بود؛ ولی بسته‌ها را پشت نرده‌های پنجره دفتر گذاشتم. دوشنبه که مدرسه را باز کنند، آن‌ها را خواهند دید؛ به اضافه اینکه نخواهند فهمید من کی آنجا بودم. آن‌ها را تا کردم و محکم بین نرده و شیشه گیر انداختم. بعد چند سنگ پیدا کردم و با احتیاط روی کاغذها گذاشتم. حتما تا وقتی مدرسه را باز کنند، همان‌جا می‌مانند.»

کتاب «یافتن لایلا» نوشته مِگ اِلیسن، با شمارگان 700 نسخه، در 199 صفحه، به قیمت 51هزار تومان، در قطع رقعی، جلد شومیز، با ترجمه هادی امینی و از سوی نشر چترنگ منتشر شد.

................ هر روز با کتاب ...............

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...