«ژنرال دلا روره» [General della Rovere] اثر ایندرو مونتانللی [Indro Montanelli] با ترجمه وازریک درساهاکیان توسط انتشارات نشر نو منتشر شد.

ژنرال دلا روره» [General della Rovere] ایندرو مونتانللی [Indro Montanelli]

به گزارش کتاب نیوز، ایندرو آلِـساندرو رافائلو اسکیتزوجنه مونتانلی، متولد ۱۹۰۹ و در گذشته در ۲۰۰۱، یک روزنامه‌نگار، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده، و تاریخ‌نگار اهل ایتالیا بود که در سال ۱۹۹۵ میلادی برنده‌ی نشان شایستگی از جمهوری ایتالیا شد.

ناشر در معرفی این اثر او آورده است:

ایندرو مونتانللی روزنامه‌نگار و مورخ ایتالیایی در آخرین سال حاکمیت موسولینی در میلان به زندان فاشیست‌ها افتاده بود که با شخصیت اصلی این داستان آشنا شد؛ قالتاقِ کلاهبردارِ قماربازی که نازی‌ها می‌کوشند با استفاده از او در صفوف مبارزان آزادیخواه نفوذ کنند، اما نتیجه‌ی دیگری می‌گیرند. کلاهبردار نقش قهرمان نهضت آزادی را چنان خوب بازی می‌کند که ناگهان تصمیم می‌گیرد «کار» را قهرمانانه به پایان برساند مبادا که مفهوم «قهرمان» در میان همقطارانی که قرار است در کنارشان اعدام شود خدشه بردارد؛ مثالی از انسان‌های عادیِ عصر ظلمت که در لحظه‌ای از زندگی تحولی ژرف را تجربه می‌کنند و از زندگیِ خود طرحی غیرمنتظره و غیرعادی می‌آفرینند.

روبرتو روسلینی فیلمی را به همین نام بر اساس این رمان ساخت که برنده‌ی «شیر طلایی» فستیوال فیلم ونیز شد.

وازریک درساهاکیان مترجم این اثر، متولد 1327 در تهران، از مترجمان پیشکسوت حوزه سینما و تئاتر است. وی در سال 1350 وارد مدرسه عالی سینما و تلویزیون شده و در زمینه فیلمبرداری تحصیل کرد. درساهاکیان در چند سریال ماندگار از جمله «دلیران تنگستان»، «سمک عیار»، «آتش بدون دود» و «سفرهای دور و دراز هامی و کامی در وطن» دستیار فیلمبردار و بعدها فیلمبردار بود.
«تریلوژی جنگ: سه فیلمنامه» روبرتو روسلینی، «زاپاتا: ایدئولوژی یک دهقان انقلاب» رابرت میلن، «تاریخ سینما» اریک رد، «فن تدوین فیلم» کارل رایتس و گوین میلار، «رعد دوردست: زندگی و فیلم‌های ساتیا جیت رای» چیداناندا داس گوپتا، «آمریکایی که من کشف کردم» سفرنامه آمریکای ولادیمیر مایاکوفسکی، «پژوهش‌هایی در سینمای مستند» گردآوری و ترجمه مقالات، «عکاسان و عکاسی» تالیف مشترک با بهمن جلالی، رمان‌های «هزارپیشه» چارلز بوکوفسکی، «خبرچین» لیام اُ فلاهرتی و نمایشنامه «خدای دوزخ» سم شپارد از جمله کتاب‌هایی است که از این مترجم منتشر شده است.

«ژنرال دلا رٌُوِره» اثر ایندرو مونتانللی با ترجمه وازریک درساهاکیان در 96 صفحه و قیمت 30 هزارتومان در دسترس علاقمندان قرار گرفته است.

................ هر روز با کتاب ...............

وازهه که ما چرا نباید کتاب بخوانیم اما... مال اون‌وقتاس که مردم بیکار بودن... «لایک» نداره. بیشتر کتابا حتی ازشون «کپشن»م درنمیاد یا اگه درمیاد لایک‌خور نیست... بهداشتی هم نیست. آدم هرورقی که میخواد بزنه، باید انگشت‌شو تفمال کنه... میدونید همون درختا اگه برای کتاب قطع نشن، میتونن چقدر ذغال لیموی خوب بدن و چقدر قلیون دوسیب... کی جواب کله‌های سم‌گرفته ما رو میده؟... ندونی این هفته «فاطما گل» چیکار کرده، تو دورهمی نمیتونی تو بحس شرکت کنی ...
به سه دهه نخست انقلاب نیز می‌پردازد و تا انتخابات پرحاشیه‌ی سال 1388 و آغاز دومین دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد هم پیش می‌‌رود... تاریخ ایران را صرفا در حیات سیاسی و حکومت صاحبان قدرت و شاهان خلاصه نکرده که در حیات جمعی مردم و زیست اجتماعی آنها نیز مشاهده و دنبال می کنند و براین اساس به بررسی دنیای ایرانی و تاریخ آن پرداخته و برای این منظور فراتر از مرزهای کنونی رفته که همانا هویت ایرانی است... آن را بستری برای شناخت و درک ایران امروز می‌سازد ...
بیشترین اخبار مربوط به مبارزه کارگران و به خصوص شوراهای کارگری در نشریات گروه‌های چپ منعکس می‌شد... نقش آیت‌الله طالقانی نیز در ترویج زبان شوراها بسیار مهم بود... منطق دیگری بر ذهنیت کارگران حکمفرما شد... کارگران اغلب از داشتن نماینده واقعی و مقتدر محروم بودند... انحلال نهاد شوراها، اخراج یا بازداشت فعالین مستقل و غیراسلامی در گسست «قدرت دوگانه» شورا و مدیریت، نقش بسیار مهمی داشت ...
نزول از نظم اخلاقی کامو به تحقیر آیرونیک ساراماگو... یکی از اولین‌ مبتلایان، مردی است که در حال رانندگی با ماشین، بینایی خود را از دست می‌دهد. این لحظه بسیار شبیه مسخ کافکاست... راننده‌ ناآرامی نمی‌کند، جیغ نمی‌کشد و شکایتی نمی‌کند. چیزی که او می‌گوید این است: «کسی من را به خانه می‌برد لطفا؟»... مدام ما را به یاد اردوگاه‌های زندانیان سیاسی می‌اندازد، به یاد بی‌عدالتی‌های کاپیتالیسم بدون اندکی خودداری، به یاد سردی و خشکی بروکراسی ...
ایرانیان کورکورانه خود را با ایده‌‎های جدید و محصولات مصرفی تطبیق ندادند، بلکه آنها را به چالش کشیدند... «اندرونی» که غربی‌‎ها به آن انگ مکان زندانی کردن و ستم به زنان زده بودند، به یکی از مراکز فعالیت سیاسی بدل شد... برنامه اصل چهارم ترومن، کمک به دختران جوان ایرانی بود تا بتوانند سلیقه خود را در دکوراسیون و مبله کردن خانه‌‎های‌شان پرورش دهند... اتاق ناهارخوری مطابق با ایده خانه امریکایی بر اساس یک خانواده کوچک پیکره‌بندی شده بود ...