ششصد و سیزدهمین شب از شب‌های بخارا به رونمایی از دو رمان ایتالیایی «برای رفتن به آن دنیا خیلی زود است» و «عشق در دوران نفرت» اختصاص یافته است.

ششصد و سیزدهمین شب از شب‌های بخارا

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، این نشست در ساعت پنج بعدازظهر روز شنبه دوم مرداد‌ماه ۱۴۰۰ (بیست و چهارم ژوئیه 2021) به صورت مجازی برگزار می‌شود.

مجله بخارا پیش از این شب‌هایی را برای نویسندگان ایتالیایی، از جمله اومبرتو اکو، لوییجی پیراندلو، کورتزیو مالاپارته، اینیاتسیو سیلونه، ایتالو کالوینو، بپه فنویلو، کارلو کلودی،‌ آنتونیو تبوکی، آلبرتو موراویا و استفانو بنی و... برگزار کرده بود،‌ و اینک شبی را به بررسی زندگی و آثار خانم الیزابتا پاسکا و آقای پائولو توردی اختصاص داده است.

الیزابتا پاسکا به سال ۱۹۸۴ در سالنتو به دنیا آمد، دهکده کوچکی که به خاطر الهام بخشیدن به شاعر سورئالیست ایتالیایی «ویتوریو بودینی» و تعداد زیاد رستوران‌هایش شهرت دارد. این وبلاگ‌نویس جوان ایتالیایی در رم زندگی می‌کند و در بین نسل جوان ایتالیا خوانندگان بسیاری دارد.

رمان «برای رفتن به آن دنیا خیلی زود است» نخستین کتاب اوست که از استقبال محافل ادبی نیز برخوردار شده است. این نویسنده جوان و موفق امروز ایتالیا و نخستین اثر او با ترجمه خانم هاله ناظمی و همت کتاب خورشید برای نخستین بار به فارسی‌زبانان معرفی شده است.

پائولو توردی تحصیل‌کرده رشته‌های علوم انسانی در دانشگاه پیزا و پژوهشگر تاریخ ایتالیا است. او روابط اجتماعی در حومه شهرهای بزرگ کشورش را به خوبی می‌شناسد و این شناخت مبنای روایت انسانی در آثار اوست. کار نویسندگی را از سال ۱۹۹۵ شروع کرد و چندین مجموعه داستان و رمان موفق حاصل کار اوست.

رمان «عشق در دوران نفرت» جزو آخرین آثار او و نخستین اثر از این نویسنده معاصر ایتالیا است که به زبان فارسی منتشر می‌شود. این رمان با ترجمه ابوالحسن حاتمی و در مجموعه «ادبیات ایتالیایی» کتاب خورشید منتشر شده است.

این شب بخارا با همکاری بخش فرهنگی سفارت ایتالیا در تهران، نشر کتاب خورشید، ناشر ایتالیایی «فوری‌لینِآ» و انجمن الفبا (در رم) برگزار می‌شود.
در این نشست جوزپه پرونه (سفیر ایتالیا در تهران)، هاله ناظمی، ابوالحسن حاتمی، فرانکو اسپوزیتو، مسعود کازری و علی دهباشی به بررسی جنبه‌های گوناگون آثار این دو نویسنده ایتالیایی می‌پردازند.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...