لوئیس اردریچ [Louise Erdrich] نویسنده امریکایی برای نگارش رمان «دیده‌بان شب»[The Night Watchman] برنده جایزه اسپن وردز 2021 [aspen words prize 2021] شد.

لوئیس اردریچ [Louise Erdrich]دیده‌بان شب»[The Night Watchman]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، این جایزه 35 هزار دلاری به اثری تعلق می‌گیرد که بر روی یک موضوع حیاتی معاصر پرتو افکنده که قدرت دگرگونی ادبیات را روی تفکر و فرهنگ به نمایش بگذارد.

موضوع این رمان -که در اوایل دهه 50 میلادی می‌گذرد درباره مردی به نام توماس است که در یک کارخانه به عنوان نگهبان شب اشتغال دارد. او در عین حال رئیس و بزرگ یک قبیله‌ در دورانی است که دولت فدرال تلاش دارد به حق‌وحقوق بومیان امریکایی در سرزمین سنتی‌شان پایان دهد و آن‌ها را به شهرهای کشور بفرستد؛ دورانی که به نام خاتمه و جابه‌جایی شناخته می‌شود.

رئیس هیئت داوران در بیانیه‌ای این کتاب را چکیده جادویی از آثار تاثیرگذار نویسنده امریکایی خواند و نوشت «یک رمان تاریخی که یک داستان عاشقانه نیز است، کتابی درباره جامعه بومی و خصومت‌های ضد قبیله‌ای که جهان را بی‌وقفه باز نگاه می‌دارد. این کتاب یک شاهکار دگرگون‌کننده و عالمانه است.»

لوئیس اردریچ نیز در خلال یک مصاحبه گفته که داستان این کتاب را از پدربزرگ خودش الهام گرفته که مانند شخصیت اصلی کتاب بزرگ یک قبیله بومی در امریکا بوده است. او گفته «من نامه‌های او را هرچندوقت‌یک‌بار می‌خواندم تا بتوانم درک بهتری از چیزی که می‌نویسم به دست آورم. می‌خواهم بگویم او یک نویسنده عالی بود. نامه‌هایش بسیار زیبا بودند؛ سرشار از شوخ‌طبعی و قصه‌گویی و آن‌چه بیش از هرچیز من را جذب نوشته‌هایش می‌کرد احساس احترام و محبت و تعهد او به خانواده و مردمش بود.»

لوئیس اردریچ، نویسنده امریکایی و 66 ساله است. او در مجموع 28 اثر شامل رمان‌، آثار غیرداستانی، کتاب شعر و کتاب‌ کودک منتشر کرده و در اغلب آثارش شخصیت‌های بومی امریکایی و رنج‌هایشان را به تصویر کشیده است. آثار او تاکنون جوایز متعددی را برایش به ارمغان آورده است؛ از جمله رمانش با عنوان «خانه گرد» -که به فارسی هم ترجمه شده- برنده جایزه کتاب ملی در سال 2012 شد و رمان دیگرش با عنوان «بلای کبوترها» به نامزدهای نهایی جایزه پولیتزر در سال 2007 راه یافت.

................ هر روز با کتاب ...............

سند در ژاپن، قداست دارد. از کودکی به مردم می‌آموزند که جزئیات را بنویسند... مستند کردن دانش و تجربه بسیار مهم است... به شدت از شگفت‌زده شدن پرهیز دارند و همیشه دوست دارند همه چیز از قبل برنامه‌ریزی شده باشد... «هانسه» به معنای «خودکاوی» است یعنی تأمل کردن در رفتاری که اشتباه بوده و پذیرفتن آن رفتار و ارزیابی کردن و تلاش برای اصلاحش... فرایند تصمیم‌سازی در ژاپن، نظام رینگی ست. نظام رینگی، نظام پایین به بالا است... این کشور را در سه کلمه توصیف می‌کنم: هارمونی، هارمونی، هارمونی! ...
دکتر مصدق، مهندس بازرگان را مسئول لوله‌کشی آب تهران کرده بود. بعد کودتا می‌شود اما مهندس بازرگان سر کارش می‌ماند. اما آخر هفته‌ها با مرحوم طالقانی و دیگران دور هم جمع می‌شدند و از حکومت انتقاد می‌کردند. فضل‌الله زاهدی، نخست‌وزیر کودتا می‌گوید یعنی چه، تو داری برای من کار می‌کنی چرا از من انتقاد می‌کنی؟ بازرگان می‌گوید من برای تو کار نمی‌کنم، برای مملکت کار می‌کنم، آب لوله‌کشی چه ربطی به کودتا دارد!... مجاهدین بعد از انقلاب به بازرگان ایراد گرفتند که تو با دولت کودتا همکاری کردی ...
توماس از زن‌ها می‌ترسد و برای خود یک تز یا نظریه ابداع می‌کند: دوستی بدون عشق... سابینا یک‌زن نقاش و آزاد از هر قیدوبندی است. اما ترزا دختری خجالتی است که از خانه‌ای آمده که زیر سلطه مادری جسور و بی‌حیا قرار داشته... نمی‌فهمید که استعاره‌ها خطرناک هستند. نباید با استعاره‌ها بازی کرد. استعاره می‌تواند به تولد عشق منجر شود... نزد توماس می‌رود تا جسمش را منحصر به فرد و جایگزین‌ناپذیر کند... متوجه می‌شود که به گروه ضعیفان تعلق دارد؛ به اردوی ضعیفان، به کشور ضعیفان ...
شاید بتوان گفت که سینما غار پیشرفته‌ افلاطون است... کاتلین خون‌آشامی است که از اعتیادش به خون وحشت‌زده شده است و دیگر نمی‌خواهد تسلیم آن شود. به‌عنوان یک خون‌آشام، می‌داند که چگونه خود را از بین ببرد. اما کازانووا می‌گوید: «به این راحتی هم نیست»... پدر خانواده در همان آغاز شکل‌گیری این بحران محل را به‌سرعت ترک کرده و این مادر خانواده است که بچه‌ها را با مهر به آغوش کشیده است. اینجاست که ما با آغاز یک چالش بزرگ اخلاقی مواجه می‌شویم ...
فنلاند امروز زنده است بخاطر آن وسط‌باز. من مخلص کسی هستم که جام زهر [پذیرش قطعنامه برای پایان جنگ 8ساله] را به امام نوشاند. من به همه وسط‌بازها ارادت دارم. از مرحوم قوام تا مرحوم هاشمی. این موضوع روشنی است که در یک جایی از قدرت حتما باید چنین چیزهایی وجود داشته باشد و اصلا نمی‌توان بدون آنها کشور را اداره کرد... قدرت حرف زدن من امروز از همان معترض است و اگر الان داریم حرف می‌زنیم به خاطر آن آدم است که به خیابان آمده است ...