کتاب «من بیچاره همسترم و هیچ‌کاره» [Ich bin hier bloß der Hamster] نوشته فریدبِرت اشتونر [Friedbert Stohner] با ترجمه کتایون سلطانی توسط نشر افق منتشر و راهی بازار نشر شد.

من بیچاره همسترم و هیچ‌کاره» [Ich bin hier bloß der Hamster] فریدبرت اشتونر [Friedbert Stohner]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این‌کتاب، یکی از عناوین مجموعه «من بیچاره» است که انتشارات کارل هانسر وارلاگ منتشر کرده و افق با خرید حق کپی‌رایت، ترجمه‌ آن‌ها را در ایران چاپ کرده است. این‌مجموعه برای کودکان گروه سنی ج نوشته شده و تا به‌حال ترجمه کتاب‌های «من بیچاره بچه‌ام و هیچ‌کاره» نوشته یوتا ریشتر، «من بیچاره گربه‌ام و هیچ‌کاره» نوشته هانا یوهانزن و «من بیچاره کُره اسبم و هیچ‌کاره» نوشته فریدبرت اشتونر در قالب عناوین اول، دوم و سوم این‌مجموعه چاپ شده‌اند. کتاب‌های اول و دوم این‌مجموعه آذرماه و کتاب سوم هم دی‌ماه سال ۹۹ چاپ شد.

نسخه اصلی «من بیچاره همسترم و هیچ‌کاره» سال ۲۰۱۴ توسط انتشارات کارل هَنسر رولاگ منتشر شده است. جلد چهارم مجموعه مذکور برای همه آن‌ بچه‌ها و بزرگترهایی نوشته شده که همسترها را دوست دارند و چون فکر می‌کنند کم‌دردسرترین حیوان خانگی است،‌ همستر می‌خرند.

در این‌کتاب هم سوزی‌کوچولو دلش گربه می‌خواهد اما چون بابا و مامانش به‌کل مخالف گربه هستند، برایش همستر می‌خرند که دردسرهای نگهداری گربه را نداشته باشد. اما همستر قصه که برای سوزی خریداری می‌شود، اصلا خوشحال نیست. چون سوزی به کله‌اش روبانی صورتی می‌بندد و فکر می‌کند او هم باید مثل گربه‌ها برایش خُرخُر کند. به این‌ترتیب همستر این‌قصه متوجه می‌شود که «من بیچاره همسترم و هیچ‌کاره!»

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

این‌بار چرخ‌وفلک‌سواری هیچ‌کمکی بهم نکرد. یعنی نه تنها کمک نکرد، بلکه حالم بدتر هم شد. وقت‌های دیگر فقط کافی است موقع این‌کار چشم‌هایم را ببندم تا تمام ناراحتی‌ها را به‌کلی فراموش کنم. اما حالا موقع دویدن، مدام برق چشمان سبز گربه را جلوی رویم می‌دیدم.

اصلا شاید بهتر باشد که داستان را دوباره از اول تعریف کنم. همان‌طور که گفتم، چپیده بودم زیر کاناپه و آن وحشی هم بهم نزدیک و نزدیک‌تر می‌شد. معلوم است که بالاخره به فکر فرار افتادم. اما فرار که دردی را دوا نمی‌کرد. هیولای بدجنس به‌هرحال می‌دوید و در یک چشم‌به‌هم‌زدن گیرم می‌انداخت. بعدش هم وقتی که فرار می‌کنی پشتت به دشمن است. و وقتی پای گربه در میان است بهتر است که هیچ‌وقت این‌اشتباه خطرناک را نکنی.

نه، تنها راه نجاتم این بود که به جای دفاع، حالت حمله به خودم بگیرم و بترسانمش. این بود که فوری پاهای عقبی‌ام را محکم گذاشتم روی فرش و با یک حرکت روی دوپا ایستادم، گردنم را دراز کردم، چشم‌هایم را گشاد کردم و از حدقه دادمشان بیرون و منتظر ماندم و همین که دشمن سرش را آورد زیر کاناپه، لپ‌هایم را حسابی باد کردم. نمی‌خواهم چاخان کنم، اما باور کنید وقتی ما همسترها لپ‌هایمان را باد می‌کنیم، از روبه‌رو درست شبیه شیرهای درنده می‌شویم.

این‌کتاب با ۱۵۲ صفحه مصور، شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه و قیمت ۳۰ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...