کتاب «اعترافات یک دوست خیالی» نوشته میشل کیوواس با ترجمه زهرا چوپانکاره توسط نشر چشمه منتشر و راهی بازار نشر شد.

به گزارش مهر، کتاب «اعترافات یک دوست خیالی» از عناوین «کتاب چ» است که در بخش کودک و نوجوان نشر چشمه منتشر می‌شود.

میشل کیوواس نویسنده این اثر، متولد سال ۱۹۸۲ در برکشایر ایالت ماساچوست آمریکاست. او دارای کارشناسی ارشد نویسندگی خلاق از دانشگاه ویرجینیا است و اولین کتابش با نام «شاهکار یک فیل نقاش» در سال ۲۰۱۱ چاپ شد. کیوواس تا به حال ۸ کتاب برای کودکان منتشر کرده است.

داستان کتاب «اعترافات یک دوست خیالی» که مخاطبان اصلی‌اش بچه‌های گروه سنی «چ» هستند، درباره بچه‌ای به اسم ژاک پاپیه است که نه معلم‌ها و نه بچه‌های مدرسه دوستش ندارند. حتی پدر و مادرش هم به سوال‌هایش جواب نمی‌دهند. ژاک احساس می‌کند همه او را نادیده می‌گیرند؛ حتی پدر و مادر هم گاهی فراموش می‌کنند بشقابی برایش روی میز غذا بگذارند. فقط یک نفر هست که او را نادیده نمی‌گیرد؛ فلور خواهر دوقلویش.

در ادامه ماجراهای کتاب، ژاک می‌فهمد که اصلاً یک پسربچه واقعی نیست بلکه دوست خیالی فلور است. به‌این‌ترتیب مخاطب کتاب متوجه می‌شود که ژاک یک پسربچه خیالی است که دوست دارد واقعی باشد اما نمی‌تواند و به‌خاطر همین خیالی بودن اتفاقات بامزه و البته غم‌انگیز برایش رخ می‌دهند...

«اعترافات یک دوست خیالی» در ۶۰ فصل نوشته شده است.

در قسمتی از این کتاب می‌خوانیم:

عصر همان روز فلور بالاخره من را در حالی‌که کف اتاق‌مان نشسته بودم پیدا کرد. روی پایم پر از مداد شمعی بود، درست مثل این‌که من دسر بستنیِ ژاک پاپیه باشم و مداد شمعی‌ها خرده‌شکلات‌های زیادی گنده‌ای که رویم پاشیده باشند.
پرسید: «داری چی می‌کشی؟»
چیزی که کف زمین پهن بود، نقشه‌مان بود که مدت‌ها مشغول تهیه‌اش بودیم. با این فرق که من دور از خشکی اصلی، یک جزیره هم به آن اضافه کرده بودم. خیلی بزرگ نبود، اما خیلی کوچک هم نبود و بی‌برو برگرد آن وسط داشت برق می‌زد.
گفتم: «تصمیم گرفتم یه جزیره واسه خودم داشته باشم. اگه اشکالی نداشته باشه، یه چیزی به اسم جزیره خودم یا جزیره من.»
فلور گفت: «اما این‌که هیچی توش نیست.»
در این مورد حق با فلور بود.
توضیح دادم: «خب، هنوز نمی‌دونم اون‌جا چی هست. یه‌سری چیزهایی توی ذهنمه اما هنوز دقیق نمی‌دونم. این بهترین خاصیت جزیره‌مه. اون‌جا همه‌چی ممکنه. کی می‌دونه اصلاً شاید یه عالمه اژدهاشاه‌ماهی داشته باشه. شاید توش گرد ستاره یا نوشابه‌گلاسه با ابر مخصوص و رولت گوشت واسه خوردن پیدا بشه.»
فلور پرسید: «چه‌جوری می‌شه رفت اون‌جا؟ دسترسی به جزیره کار سختیه. باید قایقی، زیردریایی، هواپیمایی چیزی داشته باشی.»
گفتم: «یه راهی هست، اوگلی‌بوگلی بهم گفته که چه‌طوری می‌تونم آزاد بشم.»

این کتاب با ۱۹۱ صفحه مصور، شمارگان ۵۰۰ نسخه و قیمت ۲۹ هزار تومان منتشر شده است.

معمار چین نوین است... افراطیونِ طرفدار انقلاب فرهنگی و جوخه‌های خاص آنها علاوه بر فحاشی در مطبوعاتِ تحت امر، به فرزندان او که در دانشگاه درس می‌خواندند حمله بردند و یکی از آنها را از پنجره به بیرون انداختند که منجر به قطع نخاع او شد... اولین و مهمترین درخواست او از آمریکایی‌ها (پس از توافق) نه وام بود و نه تجهیزات و نه تجارت، بلکه امکان اعزام دانشجو به دانشگاه‌های معتبر آمریکایی بود... می‌دانست عمده تغییرات، تدریجی است و رفتار پرشتاب، ممکن است نتیجه عکس دهد ...
بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...