رمان «زن سی‌ساله» نوشته اونوره بالزاک با ترجمه کوروش نوروزی توسط نشر مرکز منتشر شد.

به گزارش مهر، بالزاک یکی از نویسندگان مهم ادبیات فرانسه و جهان است که در زمان حیات ۵۱ ساله خود تعداد از آثار مهم ادبیات فرانسه را چون «بابا گوریو»، «اوژنی گرانده»، «آرزوهای برباد رفته» یا «زن سی‌ساله» را خلق کرده است. از رمان «زن سی‌ساله» این نویسنده پیش‌تر ترجمه‌هایی به بازار نشر ایران ارائه شده و حالا در آستانه برگزاری سی‌ودومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران، ترجمه دیگری از این کتاب، توسط نشر مرکز به بازار نشر ارائه شده است.

این رمان درباره زندگی زنی است که زندگی زناشویی راضی‌اش نمی‌کند و سرانجام پس از وسوسه‌های شورانگیز بسیار، تن به دام عشقی مرموز می‌دهد. او به کودکی که در پی این عشق متولد می‌شود، بیشتر از فرزند مشروع زندگی قانونی‌اش اهمیت داده و محبت می‌ورزد. دختر این زن با اطلاع از راز مادرش، فرزند نامشروع را کشته و به جوانی پناه می‌برد که او هم مرتکب قتل شده است. پایان‌بندی داستان مرگ دردناک و رنج‌آلود زن گناهکار است اما پیش از این بروز این اتفاق، حوادث زیادی رخ می‌دهند...

این رمان ۶ فصل اصلی دارد که به‌ترتیب عبارت‌اند از: نخستین خطاها، رنج‌های ناشناخته، در سی‌سالگی، دستِ خداوند، دو دیدار، پیریِ مادری گناهکار.

در قسمتی از این کتاب می‌خوانیم:

شارل بیش از آن‌چه می‌خواست محو تماشای مارکیز شده بود، و از این‌که یک زن ذهنش را به این اندازه مشغول کرده است ناراحت بود؛ اما، در عین‌حال حضور آن زن ردّیه‌ای بود بر افکار و عقایدی که لحظاتی پیش، با دیدن حال‌وهوای مجلس رقص، به ذهن این جوان خطور کرده بود.

مارکیز، که در آن هنگام سی سال داشت، به‌رغم ظاهر شکننده و رنجورش همچنان زیبا بود. بیشترِ جذابیت او به دلیل آرامش چهره‌اش بود که از روحی ژرف سرچشمه می‌گرفت. در چشمان درخشان مارکیز، به‌رغم تلاطم فکری‌ای که بر آن‌ها سایه می‌افکند، زندگی‌ای پرتب‌وتاب، و تسلیم و رضای کامل آشکار بود. او، نجیبانه به زمین چشم می‌دوخت و به‌ندرت سرش را بالا می‌گرفت. نگاهی که هرازگاه به اطرافش می‌انداخت با حرکت آرام و غمگنانه سر و گردنش همراه بود، گویی فروغ چشمانش را برای مشاهداتی پنهانی نگه می‌داشت. با این اوصاف، هر مرد قوی و بلندمرتبه‌ای احساس می‌کرد که به طرز عجیبی مجذوب این زن لطیف و کم‌سخن می‌شود. اگر عقل، جویای کشف راز زندگی پرتلاطم این زن بود و می‌خواست دلایل عزلت‌گزینی و تنهایی‌اش را دریابد، احساس نیز، به همان‌اندازه، مشتاقِ پی‌بردن به رازهای دلِ زنی بود که به رنج‌هایش می‌بالید. وانگهی، همه‌چیز در این زن موید نظر و برداشتی بود که در وهله نخست از دیدن او به بیننده القا می‌شد. مارکیز، تقریباً مانند همه زن‌هایی که گیسوان بسیار بلند دارند، پریده‌رنگ و به‌غایت سپید بود. لطافت شگفت‌انگیز پوستش خبر از حساسیتی راستین می‌داد؛ نشانه‌ای که به‌ندرت اشتباه از آب درمی‌آید. ترکیب خطوط چهره‌اش یادآور ظرافت و کمالی بود که صورتگران چینی به چهره‌های افسانه‌ایِ نقاشی‌هاشان می‌بخشند.

این کتاب با ۲۴۸ صفحه، شمارگان هزار و ۶۰۰ نسخه و قیمت ۳۹ هزار تومان منتشر شده است.

همراهان شاه به او گفته بودند که این مدارس، جوانان را یاغی می‌کند... مکتب‌داران تبریز، این رقیب تازه‌نفس را برنتافتند و مردم را علیه او تحریک کردند... متهم به فعالیت‌های ضد دینی شد... پیش از او، تحصیل دانش، ویژه‌ی طبقه‌ی مرفه بود... ۲۷ جلد کتاب درسی برای سوادآموزان فارسی‌زبان نوشت... بیشتر مدارس او در زمان حیات او تعطیل یا ویران شدند... یکی از ده شخصیت تأثیرگذار و سرنوشت‌‌ساز تاریخ معاصر ایران ...
آقای رئیس جمهور رمان دیکتاتوری است نه رمان دیکتاتور. انتقادی است از فقر (مردم کشور همه فقیرند) و خیانت (هر شهروندی خانواده‌اش را انکار می‌کند) و فساد (وجدانها پست و مبتذل است) که این نظام بی‌حاصل که نمی‌تواند به انجام دادن کاری مثبت به نفع کسی افتخار کند به بار می‌آورد. به همین جهت خواننده از همان ابتدا احساس خفگی می‌کند و این فشار مرتباً شدت می‌یابد و هنگامی که رمان در آخرین فصل خود موسوم به «زنده مدفون» به اوج خود می‌رسد، این احساس به خفقان نزدیک می‌شود. ...
حدیث «الملك یبقی مع الكفر و لایبقی مع الظلم» از سخنان پرآوازه دیگریست که در هیچ منبع حدیثی به عنوان روایت نقل نشده و در قرن یازدهم هجری وارد کتب شده است. البته میرزای نائینی فقیه دوران مشروطه از این حدیث به عنوان نص مجرب (یعنی حدیثی که به تجربه ثابت شده) یاد می‌کند... در منابع روایی حدیثی دال بر نحوست ماه صفر یافت نمی‌شود. همین‌طور بشارت به خروج از ماه صفر و دعاهای دوری از بلا در این ماه. ...
«خشم» نیکول نسبت به نادیده‌گرفتن خودش از سوی چارلی، سبب می‌شود درخواست طلاق کند... نیکول حواسش به جزئیات زندگی است و چارلی دقتی به این جزئیات ندارد... نیکول احساس می‌کند که در بازی زندگی بازنده شده ... کسانی که پاره‌ای از «ما» می‌شوند، هویت تازه‌ای می‌یابند، علاوه بر آنچه داشته‌اند... همه از زاویه منفعت «خود»شان به رابطه نگاه می‌کنند.‌.. نه تاب جدایی دارند و نه توان ساختن رابطه‌ای تازه. ...
تبدیل یک نظام مردمسالار به نظام استبدادی محصول یک تعامل دوسویه میان یک فردِ حاکم و یک جامعه است... او انتقاد را به معنی دشمنی با اهداف و ایده‌ها تلقی می‌کند... رسالت نجات جهان از بندگی ظالمان... «دشمن»؛ یگانه مقصر عدم کامیابی ها است... بازار رمالانِ غیب گو گرم می‌شود... خود را به‌جای ایده و نظام می گذارد. و در واقع منظور او از ایده، خود اوست که با نظام یکی شده‌است. ...