نازنین حضار [nazanine hozar] با رمان «آریا» [Aria] در فهرست نامزدهای اولیه جایزه ادبی مدیسی قرار گرفت.

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا و به نقل از اکتوالیته، هیات داوران جایزه ادبی «مدیسی» فهرست متشکل از نامزدهای اولیه این جایزه ادبی را اعلام کرد.

به این ترتیب ۱۵ رمان فرانسوی و ۱۳ رمان خارجی برای راه یافتن به دور دوم این رقابت که نتیجه آن در دوم اکتبر مشخص خواهد شد با یکدیگر به رقابت خواهند پرداخت.

«یوگا» نوشته «امانوئل کاره»، «بانوی روراست» نوشته «لیز چارلز»، «زحل» به قلم «سارا شیش»، «قلب مصنوعی» اثر «کلوئه دلوم»، «سرگیجه بزرگ» اثر «پییر دوکروزه»، «دختر پدر» نوشته «لور گوژ»، «ناهنجاری» به قلم «هرو لو تلیر»، «دباغی» اثر «سلیا لوی»، «شیاطین» نوشته «سیمون لیبراتی»،«احمق‌های من» نوشته «ژان پیر مارتین»، «یک استخر شنا در کویر» اثر «دیانا مازلوم»، «داستان‌های شب» نوشته «لوران موینیه»، «کمدی‌های فرانسوی» نوشته «اریک رینهارد»، «مسیر خرده‌های کاغذ رنگی» اثر «مری ایو تو» و «تز، زندگی جدید او» به قلم «کامیل دتولدو» ۱۵ اثر فرانسوی راه‌یافته به فهرست اولیه جایزه مدیسی ۲۰۲۰ هستند.

در فهرست ۱۳ رمان خارجی نیز «لایه منجمد دائمی اعماق زمین» نوشته «اوا بالتسار»، «نیمه دیگر خودت» نوشته «بریت بنت»،«غبار آمریکایی» اثر «جنین کامینز»، «شیرها» نوشته «لوسی المان»، «پنجره جنوبی» نوشته «گیدیر الیاسون»، «پادشاهی والا» نوشته «یا گیاسی»، «آریا» به قلم «نازنین حضار» (نویسنده ایرانی)، «بهای زندگی» اثر «دبورا لوی»، «آپرگون» نوشته «کالم مک کین»، «یک نفر در میان جمع» نوشته «آنتونیو مونور مولینا»، «پسران عشق» نوشته «قاضی رابیحاوی»، «نور تابستان و سپس نور شب» نوشته «جان کالمان استفانسون» و «فضای شهر چینی» نوشته «چارلز یو» دیده می‌شوند.

برندگان نهایی جایزه مدیسی ۲۰۲۰ در ششم نوامبر معرفی خواهند شد.

سال گذشته جایزه بهترین رمان فرانسوی رقابت ادبی «مدیسی» به رمان «‌وسوسه» نوشته «لوک لانگ»‌ رسید.

جایزه‌ ادبی «مدیسی» در سال ۱۹۵۸ راه‌اندازی شد تا نویسندگان خلاق را با وجود ناشناخته بودن‌شان در دنیای ادبیات مورد تقدیر قرار دهد. این جایزه در سال‌های اولیه تنها ویژه بهترین رمان فرانسوی بود، اما از سال ۱۹۷۰ بخش‌ رمان خارجی و سپس در سال ۱۹۸۰ بخش مجموعه مقالات (آثار غیرداستانی) نیز به آن افزوده شد. از میان نویسندگان سرشناسی که تاکنون موفق به دریافت جایزه رمان خارجی «مدیسی» شده‌اند می‌توان به «پل آستر»، «اورهان پاموک»، «میلان کوندرا»، «اومبرتو اکو» و «فیلیپ راث» اشاره کرد.

................ هر روز با کتاب ...............

چنان طنز و ادبیات را درهم می‌آمیزد و وارد می‌کند که دیگر نمی‌دانیم کدام را باور کنیم... زیبایی پاریس و نشئه‌گی ناشی از آن، تبدیل به بدبینی و سوءظن به روسیه می‌شود... نمایشگاهی از آثار نقاشانی که حکومت شوروی نمی‌پسندید. بولدوزر آوردند نمایشگاه را خراب کنند... . نویسندگان را دستگیر و بازجویی کرد. در این میان خشم و غیظ‌شان به سوی ویکتور بیشتر بود چراکه او را فرزند ناخلف حکومت دیدند. ویکتور ماری در آستین پرورده بود. موسی در خانه فرعون ...
ثمره‌ی شصت سال کار مداوم و عمیق اوست... سرگذشت کیمیاگری‌ست که برای دسترسی به علوم جدید، روح خود را به شیطان می‌فروشد... عاشق دختری به نام مارگارت می‌شود و بعد به او خیانت می‌کند... به خوشبختی، عشق، ثروت و تمام لذایذ زمینی دست می‌یابد اما اینها همه او را راضی نمی‌کند... با وجود قرارداد با شیطان مشمول عفو خدا می‌شود... قسمت اول فاوست در 1808 نوشته شد، اما نوشتن قسمت دوم تا پیش از مرگ گوته ادامه پیدا می‌کند. ...
مادر رفته است؛ در سکوت. و پدر با همان چشم‌های بسته و در سنگر خالی دشمن! همچنان رجز می‌خواند... در 5 رشته: بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگر نقش اول مرد (داستین هافمن) و بهترین بازیگر نقش اول زن(مریل استریپ) اسکار گرفت... احساس می‌کند سالهاست به تنهایی بار مسئولیت یک زندگی مثلا «مشترک» را به دوش کشیده است و حالا برای کسب جایگاه اجتماعی و رسیدن به آرزوهای تلف شده‌ی دوران مجردی، خانه را ترک می‌کند ...
سیاست حذف را از طریق «ناپدیدسازی» دانشجویان، اساتید دانشگاه، روزنامه‌نگاران و روشنفکران پی گرفت... تجربه شکست سیاسی در محیط شوخ‌و‌شنگ کودکی ترومایی را ایجاد کرده است که از حواشی ماجراها در‌می‌یابیم راوی نه از آن دوران کنده می‌شود و نه دقیقا می‌تواند آن ایام را به یاد بیاورد... من از پدر هیچ وقت نپرسیدم عمو رودولفو چرا و چگونه مرد. لزومی هم نداشت. چون هیچ کس در سی‌ سالگی به علت سالخوردگی نمی‌میرد ...
یك مطلب را گفته بودیم اما به دو زبان... افكار او همگرایی غیرقابل انكاری با ایدئولوژی نازیست‌ها دارد... «نیهیلیسم» از نظر یونگر بخشی از «استثمار معنوی» انسان مدرن است، نوعی «پوچی درونی» و خالی شدن از ارزش‌های والا؛ اما برای آل‌احمد «نیهیلیسم» ایدئولوژیی ست كه سرمایه‌داری متاخر را در جای خود تثبیت می‌كند... آل‌احمد در آثارش به هیچ ‌وجه مخالف تكنولوژی و ابزار مدرن نیست... ماشین وسیله است و هدف نیست. هدف، نابودی فقر و رفاه مادی و معنوی را برای همه است ...